Fysio, lunchen, mondeling

Na een hele poos ben ik gister dan maar weer eens naar de fysio geweest. Volgens mij ging het best goed. Om 2 uur had ik met Larissa & Esther afgesproken in de stad voor een verlate lunch. Na een enorme lunch, (het broodje was heel groot). Was het tijd om te shoppen!! In de winkel zaten Lari en ik te azen op hetzelfde  jasje hahaha, nou er is geen ruzie gekomen hoor we hebben hem allebei gekocht maar dan in een andere kleur, en het ziet er bij ons allebei heel anders uit. Ik heb ook nog een shirtje en 2 paar oorbellen gekocht...Thuis gekomen noemde me moeder me een heuse jassenjunk, (oke ik heb misschien een beetje veel jassen) maar toen ze het jasje zag vond ze het super leuk.

En vandaag was het dan zover me mondeling Engels, echt zenuwachtig was ik niet want ik kan niet meer dan mijn best doen toch? Maar het ging niet echt goed. Ik klapte helemaal dicht, kreeg een kop zo rood als een tomaat, wist heel veel Engelse worden niet meer, en kreeg een loopneus. De leraar zei aan het eind nog dat hij zag dat ik het moeilijk vond. Nouja Engels is gewoon niet mijn beste vak, maar ik heb me best gedaan. Het cijfer krijg ik nog niet dat krijg ik pas over een paar weken maar ik hoop er maar het beste van. Daarna had ik nog les, we waren maar met weinig mensen en dat was wel gezellig.

Verder gaat het wel goed, al heb ik de laatste dagen wel heel veel last van me darmen en buik en niks lijkt te helpen. Ook wordt ik nog steeds elke nacht helemaal nat van het zweet wakker niet heel fijn, dus dat vraag ik 10 maart wel als ik weer op controle moet

Zus jarig

Vandaag is Jessica jarig!!

Ze is alweer 23 jaar geworden,, dus tijd voor een feestke. Gisteren heeft ze het gevierd, en heel hun huiskamer zal vol met visite. Al die visite vraag rnatuurlijk om wat voorbereiding. Dus heb ik haar van te voren geholpen met het maken van de happies: mini-knakworstenbroodjes, gevulde eieren, kaas, worst dat soort dingen. Daarna moest de woonkamer flink verbouwd worden zodat iedereen kon zitten.

En dan het belangrijkste het is alweer 2 maanden geleden dat ze ging samen wonen met Dion. En ten ere van het samenwonen had ik een taart beloofd....niet zomaar een taart maar een hele mooie taart. Een zuster uit het ziekenhuis maakt van die mooie taarten. Maar door een paar opnames kon ik steeds de beloofde taart niet geven. Gisteren was het dan ein-de-lijk zover, ze kregen de taart van mij, mamsie en Dorethea.

Zie hier de taart!!



Oja leuk detail, door een foutje van mij stond er geen Dion op de taart maar Bion hahahaha. Toen ze me belde wat de namen waren, was ik bij Larissa een spelletje Bingo aan het doen. En tijdens het spellen van de namen kreeg ik de slappe lach ahahha nouja kan gebeuren. Maar gelukkig was dit foutje zo verholpen door het streepje in de B weg te halen stond er een D...snappen jullie het nog?? Inieder geval je zag er niks meer van en er stond uiteindelijk Dion op de taart. 

Me kamer!!

En hier zijn ze dan hoor de foto's an me kamer

Ik moet nu alleen nog een stoel en gordijnen en dan is het helemaal af. Ben benieuwd wat jullie er van vinden.


Ik ben er heel blij mee!!

Lang geleden

Het is stil hier....te stil. Althans dat krijg ik van veel mensen te horen. En weetje eigenlijk hebben ze groot gelijk. Al ruim 2 weken heb ik geen nieuw bericht gepost. Tijd om daar wat aan te doen, dacht ik zo. Maar dan stuit ik dus op het probleem waarom ik dus niet geblogd heb. Ik weet simpel weg niet wat ik moet bloggen. Maak ik dan niks mee?? Oh jawel hoor ik maak genoeg dingen mee, maar ik weet niet of dat voor jullie wel zo interessant is om te weten haha.


Moet ik dan vertellen hoe het met me gaat?? Nou het gaat eigenlijk best goed, slapen gaat wat minder goed, en ik verzuip in het snot maar hé mij hoor je niet klagen hoor. EN uhm....volgens mij was dat het wel zo'n beetje

Uffels