Vrijdag 11 maart 2016. Een papje, een theetje en dan dromen in mijn eigen bed
De dag begint vroeg, en dat nog wel op eigen verzoek. Zodat ik vlug kan blazen en iedereen met mijn uitslagen kan verbazen.
Sonja V. is inmiddels ook bijna helemaal naar binnen gedruppeld.
Op vroege dagen als deze, schijnt een goed ontbijt te helpen aan een goeie start van de dag. Dus begin ik mijn dag met havermoutpap. Helemaal hip en gezond tegenwoordig en dat terwijl ik tot voorkort nog een groot havermoutpap trauma had. Opgelopen als 11 jarig meisje op scoutingkamp. Waar een groot bord van deze pap + minimaal twee boterhammen verplicht was als ontbijt. En dat voor een meisje dat nooit meer at dan 1 boterham, met beleg voor 2 dat dan weer wel. Daarnaast vond ik het ook niet te eten. Maar tijden veranderen en kleine meisjes worden 23, hoogtijd om de havermoutpap 12 jaar na dato een nieuwe kans te geven. En eerlijk is eerlijk met wat suiker erdoor is het nog lekker ook. Hoezee weer een trauma overwonnen en dit ontbijt was natuurlijk de best start van deze vroege dag.
Daar staat het mobiele monster, de longfunctie. Adem maar heel diep in en krachtig uit en door, door, door, door tot je niet meer kan en adem dan weer diep in. Dat riedeltje kan ik inmiddels wel dromen, maar ik heb het nog nodig om goed te presenteren. Zoiets als de geluk sokken van een voetballer.
De resultaten mogen er wezen, 15% erbij. Daarmee is mijn longfunctie weer bijna op mijn oude niveau. Een kleine halleluja ontglipt er over mijn lippen. Het is allemaal niet voor niets geweest!
Hoogtijd om het infuus, dat toch al niet meer helemaal lekker zat, eruit te jassen en weer draadloos door het leven te dansen.
Met de koffer op de achtergrond, spendeer ik mijn laatste uur aan wat schoolwerk. Mijn concentratie is weliswaar nul, maar met het tentamen van maandag zal ik toch echt aan de bak moeten.
En dan is het tijd om naar huis te gaan. Papa en Lisette fungeren voor vandaag even als taxi. En zij leveren me zoals het hoort voor de deur af.
Zoals ik al zei, mooi tot aan de voordeur.
Deze keer wacht er geen blij hondje op mij bij thuiskomst. Yip is namelijk een weekendje weg. Samen met moeders naar mijn oom, gewoon voor de leuk. Dus kan voor mij gelijk het uitpakken, boodschappen doen en was opruimen beginnen.
Mijn avondmaaltijd van de afhaalservice. Altijd handig, de Chinees als buren. Ik haal een maaltijd voor mezelf, maar vooral voor de vriezer, mijn buik lijkt er namelijk niet zo'n zin in te hebben.
Ik haak nog een lapje, voor de nieuwe sprei voor op mijn bed.
Drink nog een theetje en dan is er alweer een dag voorbij in mijn spannende leven.
