De gefrustreerde laborant

Hoe die gaat?? GOED, kan eigenlijk niet beter. Sinds de PAC verwijderd is voel ik me goed, heel goed. Het is nu alleen nog wachten op schone bloeduitslagen en ik kan naar huis.


Onder tussen frustreer ik menig laborant met mijn wegduikende aders als er een naald in mijn huid wordt gestoken. Ze snappen er niks van en raken dan aardig gefrustreerd haahha erg vermakelijk bij het wakker worden trouwens. Ik vind het niet zo erg als ze weer eens mis prikken bij bloedaftappen, want zo prik is lang niet zo pijnlijk als een infuusprik. Maar de mensen van het lab kunnen het maar niet accepteren als het weer eens niet lukt, volgens mij denken ze dat ze dan falen ofsow. En als ze mijn vrolijke hoofd dan ook nog zien en ik zeg: geeft niks hoor gebeurt wel vaker. Krijgen ze lichte blossen op de wangen, en trekken ze de stuwband nog ff wat aan en kloppen op de vaten om ze tevoorschijn te toveren....De dokters zijn gelukkig minder gefrustreerd, al hoorde ik de arts vanmorgen zeggen: moet er nou alweer een nieuw infuus in.. Achja zo gaat dat met infusen bij mij. Inmiddels is nummer 5 aan de beurt, dus ik mag mij zo weer begeven op de behandeltafel.

DANKEWEL!!

Gister kwam de zuster voor het eerst met een lading kaarten, 's avonds nog een lading. En vandaag kwam er weer een hele stapel binnen. De meeste kaarten hebben een flinke omweg gemaakt door al mijn verhuis van het ene naar het andere ziekenhuis, en weer terug. Maar uiteindelijk zijn al lieve, mooie en grappige kaartjes op z'n plek gekomen namelijk bij mij :D. Me kamer is echt enorm opgefleurt. Dat kan ik natuurlijk wel leuk vertellen maar het is nog leuker om jullie het resultaat te laten zien. Dus zie hier mijn uitzicht vanaf me bed TADAAA
Iedereen bedankt voor de lieve kaartjes

Mis em best wel

Tja en nu?? Me PAC is eruit en dat schilt een heel hoop, de koorts is weg alleen nog wat verhoging nu. En ik voel me ook veel beter, volgens de dokter zie ik er ook een stuk minder ziek uit. Uit me bloed blijkt dat de schimmel in me bloed Candida Albicans is, een doodnormale schimmel die bijna ieder mens bij zich draagt. Maar bij mij is nou net de pech dat hij in me bloedbaan terecht is gekomen, waardoor mijn PAC is gaan ontsteken. En mijn PAC heb ik hard nodig, ik mis dat stomme metalen kastje. Niet alleen ben ik nu een stuk minder zelfstanig met aankleden, en is het reserve infuus, en houd de ander het ook niet heel lang vrees ik. Maar bijna 4 jaar lang zat er een bobbel op me borst, me 3e tiet. En die is weg en dat is raar. Ook het slangetje wat je in me nek zag is weg, en dat is zo raar. Het is gewoon weg, maar in me hoofd zit het er nog ahhahah. Wanneer me volgende PAC wordt geplaatst is nog niet bekend eerst moet ik 3 schone bloedkweken zonder schimmel hebben. Er zit touwens al heel wat vooruitgang in mijn ontstekingswaarde (CRP) want die is gedaald van 240 naar 25. Dat is dus mega snel goed gedaald, de dokter viel ook bijna van haar stoel van verbazing ahhahah. Oja ik lig trouwens om gelijk maar het heen en weer te krijgen weer in Goes.
Ben er wel blij mee, want op de afdeling waar ik lag kende ze me helemaal niet en wisten ze niks van CF, niet heel handig.

Hij is eruit

Hier ff een kort berichtje. De operatie is gelukt en heeft 10 minuten geduurd. Nouja 10 minutjes voor de chirurg dan, want de anesthesie was natuurlijk veel langer bezig om mij in slaap te brengen en wakker te maken. Jup ik kreeg gelukkig geen plaatselijke verdoving, maar narcose. Ik kreeg wel een lichte narcose, zo eentje die je krijgt als je keelamandelen worden geknipt. Bij een zware narcose moeten ze je beademen, en met mijn longen zou de kans groot zijn dat ik op de IC belandt. Maar met de lichte narcose is het dus prima gegaan, en na een poos op de uitslaapkamer mocht ik weer terug naar de afdeling. Tijdens de operatie hebben ze mijn PAC er dus uitgehaald, en 2 infuzen geprikt. Waarom nou 2 infuzen?? 1 infuus die nu gewoon werkt enzo, het 2e als reserve. Zodat als de 1e sneuvelt er een 2e is en ik nie geprikt hoef te worden. Nu maar hopen dat nummer 2 niet eerder sneuvelt dan 1 hahhaha. Nouja dit was het wel weer, lekker slapen. En ze hadden het er hier over dat ik misschien morgen weer naar Goes mag ben benieuwd :)


Voor de nieuwschierige hier nog een fototje van mij PAC

rollercoaster

Hier even een berichtje van Jessica de zus van Elise, ik zal jullie eens uitleggen waarom ik nu haar blog bijwerk. Elise heeft nog geen laptop in het ziekenhuis, deze komt morgen.


Gisteren is er bij Elise in haar bloed schimmel ontdekt, deze is waarschijnlijk gekomen doordat er schimmel in het longen zit(dit is nog nooit eerder bij haar ontdekt). Hierdoor heeft ze dus ook steeds die hoge koorts en is ze zo ziek. Afgelopen nacht was het weer zo ver, ze was flink beroerd en had 40.7, niet zo best dus.
Vanmorgen kwamen de artsen langs, deze hadden ondertussen contact gehad met Rotterdam over hoe nu verder. Toen werd aan Elise verteld dat ze vandaag nog naar Rotterdam moest en dat waarschijnlijk vandaag ook nog haar PAC eruit moest. (deze moet eruit omdat door de schimmel in haar bloed haar PAC is ontstokken)


Vanmiddag voelde Elise zich redelijk goed, Esther kwam ook nog gezellig langs in het ziekenhuis, en toen stond de ambulance klaar om naar Rotterdam te gaan. Esther was zo lief en gezellig om met Elise mee te gaan in de ambulance.


In Rotterdam aangekomen zeiden de artsen dat met spoed haar PAC eruit moest, dit zou vanavond nog gebeuren. Rond 19.00 uur kwamen de artsen zeggen dat het toch niet ging lukken om haar vanavond te opereren, vanwege een andere lange operatie, nu wordt ze morgenmiddag geholpen. De artsen hebben liever niet dat Elise onder narcose gaat, hier is Elise het nog niet mee eens want ze wilt geen plaatselijke verdoving, want ze vind dat heel erg eng.


Tot slot nog een goed bericht aldus Elise, haar ontstekkingswaarde zijn al een stuk omlaag.


Gisteren had Elise een kabouter bericht geplaatst en het adres van Goes erin gezet, dit is nu natuurlijk Rotterdam geworden, je kunt haar dus een mooie kaart sturen naar:
Sophia kinderziekenhuis
Postbus 2060
3000 CB Rotterdam
zuid 1


Hoop dat er morgen weer een berichtje komt van Elise.
Groetjes Jessica

Kabouter Spillebeen

Er was eens een kabouter die geen post kreeg. Zelfs met Pasen, z'n verjaardag, Sint-Maarten en Kerst bleef zijn brievenbusje akelig leeg. De kabouter dacht dat het misschien zou komen omdat ie ver weg van de bewoonde wereld was gaan woonde, verweg van familie en vrienden. Tja dan weet de postbode je nieuwe onderkomen natuurlijk niet te vinden. De kabouter besloot daar iets aan te veranderen, en schreef zichzelf een kaart naar het volgende adres:

Admiraal De Ruyter Ziekenhuis

's-Gravenpolderseweg 114

4462 RA Goes

Elise Moll

Kinderafdeling A kamer 10

Het werkte

de postbode wist nu eindelijk de brievenbus van de kabouter te vinden, en de post stroomde binnen.

Verhaal van de dag

Voel je je niet ziek?? Nou dan maken we je toch ff flink beroerd, we geven haar Tazocin, moet de arts in het Sophia hebben gedacht. Met als gevolg helemaal niet lekker, bulten overal en een jeuk goh, oh laten we de hoofdpijn en benauwdheid niet vergeten!! Een paar uur nadat ze begonnen, besloot de door mij zo geliefde dokter K met de Tazocin te gestopt. Met een pilletje hier en een zakje daar moest ik me weer wat beter gaan. Al ben ik ook licht medeplicht in verhaal, ik heb me namelijk niet echt geïnteresseerd in de medicijnen, normaal controleer ik hun altijd, hoezo controlefreak :P, maar deze keer vdus niet...Het verhaal van de nacht zal ik jullie maar besparen hahah. Het kwam er op neer dat mijn toch al zo luxe kamer zonder tv, nu ook een waterbed had. Alleen niet van de winkel, maar van mijn zweet jakkie. Flink gedoucht, voelde me echt heel smerig.


Paps kwam 's ochtends op bezoek en even later, He nog meer bezoek, omroep zeeland kwam langs. Ze maken een 13 delige serie over het ziekenhuis en vonden mij wel een goeie kandidaat. De vraag van hun was dus ook: mogen wij je interviewen?? Eerste antwoord van mij was nee. Je bent nou nie op je mooist als ze je ziek bent, zeg maar gerust lelijk, en ik wilde nie dat heel Zeeland mij zo zou zien. Na een poosje denken en wat advies in winning heb ik toch maar ja gezegt, waarom met me zieke kop op tv?? Nou dit is wel een manier om CF wat meer bekendheid te geven in de regio. En met die donorweek dacht ik, kan ik misschien nog zorgen voor nieuwe donoren. De zuster mijn haar gefatsoeneerd, en draaien maar. Volgens mij ging het best goed, al had ik het wel een beetje benauwd en dat is ook wel te horen hahaha. Oja het wordt niet deze week uitgezonden maar dat krijg ik nog te horen.


Nog geen half uur na het interview werd ik helemaal niet lekker, had ook opeens weer 40.4 koorts. Heb een soort paracetamol gekregen door het me infuus, en de hele middag op bed gelegen. Vanavond De Leeuwenkoning gekeken, die film blijft goed ook na 100 X kijken.
WT

Hotel Admiraal de Ruyter

Vanmorgen vroeg wakker, uigebreid gedoucht, paracetmolletje, en de planning voor de dag: naar school. Dat plan was al vlug van de baan want daar voelde ik me niet goed genoeg voor. En als klap op de vuurpijl wilde moeder Rotterdam bellen, ik wilde dat niet maar ze kreeg toch haar zin. Zei de dokter aan de telefoon zegt ie dood leuk. Ja kom eerst maar naar het Sophia dan kijk ik wel of het nodig is, dan kan je daarna naar ziekenhuis Goes als het moet, want hier is geen plek. Dat is natuurlijk niet erg handig he, heen en weer rijden voor niks. Uiteindelijk had mams het voor elkaar dat we gewoon in Vlissingen op de poli konden komen, bij mijn vaste dokter. Moes nog ff thuis een temperatuurtje doen, 40.2 OEPS das toch wel hoog. In het ziekenhuis eerst bloed prikken, longfototje maken en op naar de dokter. Zei kwam al vlug tot de conclusie dat een opname echt nodig was. En met een ontstekingswaarde van 240 is er duidelijk een infectie in lichaam Elise. Dus mochten we me melden in Goes. Daar me PAC aan geprikt, met wat moeite een kamer met badkamer gekregen, een saturatiemeter en ik was geïnstalleerd. Me saturatie was 86 best laag, me hartslag was daardoor heel hoog. Terwijl ik me niet heel erg benauwd vol ofsow, oke k moet geen lange zinnen maken maar toch.

AB-kuurtje

Vrijdag werd ik wakker met 39.9 niet heel goed. Ik had zus lief ook wakker gehouden door 1,5 uur non-stop te hoesten. Voelde me ook helemaal niet lekker, heel de ochtend in bed gelegen. Dus ff de dokter gebeld voor een pillenkuurtje. Het komt namelijk niet zo goed uit om ziek te zijn. Was nog best een gedoe om de juiste pillen te kiezen. Of ik was er allergisch voor, of ze mochten niet in combinatie met me andere medicijen. Uit eindelijk is het augmentin geworden.


Vandaag voel ik met wel goed, niet zo van yeah ik ga naar buiten maar gewoon goed. En dat ondanks dat ik vannacht weer 2 uur non-stop heb gehoest. De net zijn Esther en Larissa nog op bezoek geweest, was heel gezellig veel gelachen. Zoals altijd eigenlijk, maar wij hebben ook zulke domme humor :P. Zo meteen maar weer gaan slapen ben heel moe. Maar toch ga ik liever niet slapen, want iedere keer als ik ga slapen wordt ik ziek. Kan niet lekker liggen, en wordt helemaal nat van het zweet wakker JAK!! Maar wie weet is het vannacht wel anders, en slaap ik heel lekker. Ik hoop in ieder geval maandag weer naar school te kunnen:)

Pech onderweg

Het is al een hele poos geleden dat ik een blog plaatsen, ik heb veel gedaan. En omdat er zoveel is gebeurd, weet ik niet meer waar ik moest beginnen. Dus laat ik maar met vandaag beginnen. Het is nou niet echt was je noemt me beste dag vandaag, heel licht geslapen. 's nacht benauwd en heb keelpijn. Voor vandaag stond er een lunch gepland met moeders, want die had ze nog van mij tegoed. Dus wij in de auto hop naar Middelburg. Is er daar aangekomen nergens een parkeerplek alle parkeergarages stonden ook vol, dus zijn we maar door naar Vlissingen gereden. Lekker geluncht daaro, moest wel veel hoesten. En dat bleef niet onopgemerkt, op den duur komt er een serveerster aan met een glaasje water. En zegt ze: ja het is ook zo vervelend als je het niet wegkrijgt. Hahaha toch wel aardig van haar. Na de lunch op naar huis, en naar school. Ik was de straat nog niet uit gereden of me scooter viel uit. Benzine op hahaha, ik was vergeten dat Jessica gister mijn scooter had geleend vandaar. Maarja daar stond ik dan, ik jessica bellen haar advies naar huis lopen. Gelukkig was ik niet ver van huis, maar als je met zo'n loodzware scooter loopt is 200 meter heel ver. Thuis gekomen vette koppijn en moe, nee school ging vandaag niet door. En daarmee is mijn eerste verzuim van dit jaar een feit, al moet ik zeggen dat ik het niet heel erg vond. Want moest heel veel hoesten, en nu kon ik lekker op de bank met me kleedje msn'en. Een goeie invulling van de middag hahaha, hoop wel dat ik me morgen wat beter voel want moet dan 4 uur naar school en ik ga helpen in Restorank. Oja en voor me scooter heb ik net met mams een jerrycan benzine gehaald