Hoe die gaat?? GOED, kan eigenlijk niet beter. Sinds de PAC verwijderd is voel ik me goed, heel goed. Het is nu alleen nog wachten op schone bloeduitslagen en ik kan naar huis.
Onder tussen frustreer ik menig laborant met mijn wegduikende aders als er een naald in mijn huid wordt gestoken. Ze snappen er niks van en raken dan aardig gefrustreerd haahha erg vermakelijk bij het wakker worden trouwens. Ik vind het niet zo erg als ze weer eens mis prikken bij bloedaftappen, want zo prik is lang niet zo pijnlijk als een infuusprik. Maar de mensen van het lab kunnen het maar niet accepteren als het weer eens niet lukt, volgens mij denken ze dat ze dan falen ofsow. En als ze mijn vrolijke hoofd dan ook nog zien en ik zeg: geeft niks hoor gebeurt wel vaker. Krijgen ze lichte blossen op de wangen, en trekken ze de stuwband nog ff wat aan en kloppen op de vaten om ze tevoorschijn te toveren....De dokters zijn gelukkig minder gefrustreerd, al hoorde ik de arts vanmorgen zeggen: moet er nou alweer een nieuw infuus in.. Achja zo gaat dat met infusen bij mij. Inmiddels is nummer 5 aan de beurt, dus ik mag mij zo weer begeven op de behandeltafel.
1 opmerking:
Aah bah! Infuus nummer 5.. Je gaat een beetje op mij lijken meid! Hahaha..
Ik hoop dat je snel naar huis mag!!
Liefs Sanne
Een reactie posten