Posts tonen met het label zuslief. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zuslief. Alle posts tonen

maandag 25 juli 2016

Plog 37

Maandag 25 juli. Hard sporten vraagt om een Spaanse beloning.  


En de dag is weer begonnen 

Gelukkig laat Yip zichzelf uit vandaag.

Dan kan ik ondertussen even wakker worden.

Gelukkig komt deze trouwe viervoeter altijd terug naar zijn baas

Zo te zien is het ook al even geleden dat ik mijn brievenbus heb leeggehaald.

En daar kan zomaar belangrijke post bijzitten!

Tussendoor komt Door ook even op visite.

En voor je het weet wordt je alweer afgebeuld in de sportschool.

Hehe poepoe nou nou dat zit er weer op. Tijd om de fiets te verruilen voor de auto.

Dat bedoel ik. Op naar de volgende afspraak.

Manicuretijd. Het enige momentje dat ik mezelf elke maand cadeau doen. Een prednison hoofd moet immers gecompenseerd worden. En in dit geval doe ik dat door verzorgde handen. 

Zo dat is beter. En ik ben net op tijd thuis voor de volgende afspraak.

Yip is blij. Anouk is ik tha house!

Maar het ging hierom. Een gezellig etentje bij mijn buren met de meiden. Adios vanuit de tapasbar. Tot de volgende keer.


dinsdag 19 juli 2016

Zon zee en strand


Dinsdag 19 juli. Zweet je rot en zand tussen de tenen.



Goedemorgen. Het belooft een stralende, zonnige maar vooral hete dag te worden.


Nuchter is dit niet zo goed.


Het is amper half 9 en nu al warm en zonnig. Dat belooft wat.


Dit is Yip's nieuwe vrind.


Een shot van de, nog verlate, kermis in mijn voortuin.


Tijd om mijn tas te pakken voor een rondje fysio. En dat zakje, dat zakje zit bomvol met eiwitten. Een ideetje van de diƫtiste om mijn spieropbouw wat te bevorderen.


En hier gaat het allemaal gebeuren.


Het hele sportgebeuren zit er al weer op. En ik heb me weer flink in het zweet gewerkt. Al kwam dit waarschijnlijk vooral omdat uitgerekend vandaag de airco kapot moest gaan.


Thuis heb ik geen airco, maar daar hoef ik dan ook niet te sporten.


Tijd om de hitte thuis te ontvluchten en naar het strand te gaan. Wat moet je anders met dit weer.


Bepakt en bezakt gaan Jessica, Mees en ik op pad.


Waar je je voeten brand aan het gloeiend hete zand.


Het kost je je voeten maar dan lig je ook goed.


Mees vindt het allemaal wel best en ligt lekker koel in de tent.


Aan al het goede komt een eind ook aan het strand. Dan maar de nodige boodschappen inslaan.


Mijn suikers zijn niet echt gediend van die hoge temperaturen en zijn compleet van slag. En dan ben ik ook nog eens te ijdel om met pomp naar het strand te gaan.


Zo'n warme dag is niet echt bevorderlijk voor mijn eetlust, deze couscoussalade biet uitkomst.



Niks zo lekker om na een dagje strand alle zonnebrand, zand en zout van je af te spoelen.


Net voor het slapen gaan speel ik nog even apotheker. Met deze doos medicijnen op mijn brievenbus is mijn zus weer uit de brand.

zondag 1 mei 2016

Zondagse gezelligheid

Zondag 1 mei.


Goedemorgen deze morgen. Ik wijk deze morgen eens van de gebruikelijke route af.

 


Zo kom je nog eens dingen tegen, zoals deze gratis bibliotheek.


En zo zien we de molen ook eens van de andere kant.


Het is duidelijk de dag van de arbeid vandaag. Ondanks de zondagsrust zijn ze op het Bellamypark al hard aan het werk. 5 mei komt eraan en voor de festiviteiten van die dag moet er het een en ander worden opgebouwd.

Thuis gekomen vraagt mijn aanrecht om een opruim en afwasbeurt. Maar daar draai ik mijn hand niet voor om.

Inmiddels zijn wij onderweg naar de kleine Johannes.
Nee niet naar een kleine Johannes, maar de kleine Johannes. Een speeltuin waar Fien zich lekker kan uitleven.

En waar wij ons ook volledig uitleven.

Mees vindt het allemaal wel best.
 

Fien is inmiddels toch best wel moe van al dat hollen, dollen en spelen.

Maar heeft nog net genoeg energie om met haar lege ijsje te toeteren.

Thuis gekomen wacht er een heel blij hondje met een volle blaas op mij.

Kiek hem noe is genieten van het uitzicht.

Thuis spit ik de stapel folders nog eens goed door. En zie dit, een mega handig en zacht zitkussentje voor op de bagagedrager. Hadden ze die vroegah maar in mijn tijd. Toen ik nog zonder lucht en zitvlees elke vrijdagavond achter op de fiets sprong bij een van mijn vriendinnen. Maar tijden veranderen. Tegenwoordig fiets ik zelf, maar mocht er ooit nog een luchtloos tijdperk aanbreken weet ik het zitkussen te vinden.

Het luchtprobleem is gelukkig al lang verholpen. Aan het zitvlees wordt hard gewerkt.

Bij elke druppel voel ik mijn zitvlees groeien. Of zou dat komen omdat ik al 2,5 uur non-stop naar drop dead diva aan het kijken ben. Anyway ik vond het wel weer wel geweest voor vandaag. Trusten