Na een gezellige koninginnenacht, was het tijd om ook van de Koninginnedag een mooie dag te maken. En met de zon die stralend aan de hemel stond was het perfect terras weer.
Dus gingen Esther en ik op weg naar Middelburg, daar aangekomen bleken we zoals verwacht niet de enige te zijn met dit briljante idee. De terrassen waren bomvol, maar na wat gezoek hadden we dan toch nog een plekje gevonden. Toen we eenmaal zaten, leek de zon zich te gaan verschuilen achter de wolken. Er vielen regendruppels, er was zon, een regenbuitje, zon, en toen toch weer bewolking. Dus werden de parasols fanatiek in en uit geklapt door het personeel. Hierdoor vergaten ze bijna het Liefmansje van Larissa te bezorgen, die inmiddels ook bij ons was aangeschoven. Maar dat alles mocht de pret niet drukken. Het was reuze gezellig. Ondertussen kwam er van het podium op de markt luide muziek met een iets te harde bas. De enige echte Yes-r bleek een optreden te geven. Wij vonden het inmiddels wel weer welletjes, en keerde weer huiswaart zonder ook maar één vrijmarkt gezien te hebben.
maandag 30 april 2012
zondag 22 april 2012
Officieel dikker
Het moment is daar. Het moment waar mijn dokter en diëtiste heel blij mee zouden zijn.
Ik ben te dik! Nouja dik, dik. Mijn omvang is dusdanig toegenomen dat mijn buik te dik is om zich nog te kunnen wurmen in mijn smal getailleerde rokje. Maar toegegeven van obesitas is nog geen sprake.
Ik zal beginnen bij het begin. Gisteravond wilde ik dat leuke rokje weer eens aandoen. Eindelijk was ik er van overtuigd dat het rokje ook gedragen kon worden als het geen kerst is. Maar dat eerst zo leuke rokje heb ik gisteren flink vervloekt. Net op het moment dat ik hem aan wilde, past die niet meer. Mijn moeder vond het maar al te grappig. Helemaal toen ik met veel moeite de knoop had dicht gekregen, ademen kon ik niet meer en de knoop van dat rokje ging ook niet meer open. Terwijl moeders me flink zat uit te lachen, was ze wel zo aardig om me uit mijn rokje te bevrijden. Aangezien mijn moeder niet met me meeleefde belde ik Jessica maar op, om mijn beklag te doen over de 3 kilo die mijn rokje te klein hebben doen worden. Maar ook Jessica kwam niet meer bij. 's Avonds vertelde ik het verhaal aan mijn vriendinnen, en ook zij vonden het verhaal erg grappig. Hmm of ik moet iets doen aan mijn verhalen, of ik ken alleen maar harteloze mensen. Gelukkig was iedereen wel zo aardig om heel geruststellend te zeggen, dat als ik van de winter weer ziek word ik het rokje weer pas. Hahahha nou fijn is dat.
Verder is het natuurlijk een hartstikke goed teken dat ik niet meer in me rokje pas. Morgen zal ik eens kijken, of de weegschaal ook het minimale gewicht van 51,5 kilo aangeeft. En voor het rokjes probleem is er maar een oplossing: shoppen voor nieuwe rokjes!!
Ik ben te dik! Nouja dik, dik. Mijn omvang is dusdanig toegenomen dat mijn buik te dik is om zich nog te kunnen wurmen in mijn smal getailleerde rokje. Maar toegegeven van obesitas is nog geen sprake.
Ik zal beginnen bij het begin. Gisteravond wilde ik dat leuke rokje weer eens aandoen. Eindelijk was ik er van overtuigd dat het rokje ook gedragen kon worden als het geen kerst is. Maar dat eerst zo leuke rokje heb ik gisteren flink vervloekt. Net op het moment dat ik hem aan wilde, past die niet meer. Mijn moeder vond het maar al te grappig. Helemaal toen ik met veel moeite de knoop had dicht gekregen, ademen kon ik niet meer en de knoop van dat rokje ging ook niet meer open. Terwijl moeders me flink zat uit te lachen, was ze wel zo aardig om me uit mijn rokje te bevrijden. Aangezien mijn moeder niet met me meeleefde belde ik Jessica maar op, om mijn beklag te doen over de 3 kilo die mijn rokje te klein hebben doen worden. Maar ook Jessica kwam niet meer bij. 's Avonds vertelde ik het verhaal aan mijn vriendinnen, en ook zij vonden het verhaal erg grappig. Hmm of ik moet iets doen aan mijn verhalen, of ik ken alleen maar harteloze mensen. Gelukkig was iedereen wel zo aardig om heel geruststellend te zeggen, dat als ik van de winter weer ziek word ik het rokje weer pas. Hahahha nou fijn is dat.
Verder is het natuurlijk een hartstikke goed teken dat ik niet meer in me rokje pas. Morgen zal ik eens kijken, of de weegschaal ook het minimale gewicht van 51,5 kilo aangeeft. En voor het rokjes probleem is er maar een oplossing: shoppen voor nieuwe rokjes!!
vrijdag 20 april 2012
Pyjama party
Toen ik in groep 3 zat, hield mijn basisschool ene pyjamadag. De dag in het jaar waarop je in je pyjama naar school mocht komen. Hartstikke leuk natuurlijk. Toen ik wat ouder was volgden er velen pyjamafeestje, waarbij ik me een groep vrienden de hele nacht opbleef, je in je pyjama naar films keek, enge verhalen vefrtelde, chips at, en een kussengevecht hield. Leuk was dat, maar nu ik ouder ben is de glans er toch wel vanaf.
De tijd voor pyjamafeestjes is nu wel geweest. Maar gelukkig bestaat er dan nog iets als een pyjamaparty, het pyjamafeest voor studenten.
Toevallig had ik er gisteren eentje, er was een kroegentocht voor studenten met als thema pyjama party. Dus samen met Esther kleden we ons om in onze mooiste nachtkleding. Een rode geruite pyjamabroek met zwart shirtje + slaapmasker voor mij. En Esther zag er beeldig uit in haar joggingbroek, kimono en slaapmasker.. Zo zaten wij dus ook op de fiets om half 9, terwijl de maan nog achter de zon schuilde. Tja dan voel je, je toch wel een beetje stom hahaha. Toen we bij het eerste café aan kwamen, was ik erg opgelucht om te zien dat iedereen gekleed was in z'n nachtkleding. Want zeg nou zelf het zou een beetje gênant zijn als je aankomt in je pyjama, iedereen je op wacht in pyjama en dan heel hard roepen: geintje het was gene themafeestje!! Hahahaha maar dat was dus niet het geval, iedereen had zich mooi aan het thama gehouden.
In een stoet van pyjama's gingen we 7 kroegen langs, de mensen op straat verbaasd op. Wij lachten veel, dronken wat, dansten wat, en maakte het natuurlijk later dan gepland. Klaas Vaak strooide uiteindelijk om 2 uur de gewenste korrels zand in mijn ogen.
De tijd voor pyjamafeestjes is nu wel geweest. Maar gelukkig bestaat er dan nog iets als een pyjamaparty, het pyjamafeest voor studenten.
Toevallig had ik er gisteren eentje, er was een kroegentocht voor studenten met als thema pyjama party. Dus samen met Esther kleden we ons om in onze mooiste nachtkleding. Een rode geruite pyjamabroek met zwart shirtje + slaapmasker voor mij. En Esther zag er beeldig uit in haar joggingbroek, kimono en slaapmasker.. Zo zaten wij dus ook op de fiets om half 9, terwijl de maan nog achter de zon schuilde. Tja dan voel je, je toch wel een beetje stom hahaha. Toen we bij het eerste café aan kwamen, was ik erg opgelucht om te zien dat iedereen gekleed was in z'n nachtkleding. Want zeg nou zelf het zou een beetje gênant zijn als je aankomt in je pyjama, iedereen je op wacht in pyjama en dan heel hard roepen: geintje het was gene themafeestje!! Hahahaha maar dat was dus niet het geval, iedereen had zich mooi aan het thama gehouden.
In een stoet van pyjama's gingen we 7 kroegen langs, de mensen op straat verbaasd op. Wij lachten veel, dronken wat, dansten wat, en maakte het natuurlijk later dan gepland. Klaas Vaak strooide uiteindelijk om 2 uur de gewenste korrels zand in mijn ogen.
woensdag 18 april 2012
Niewe fysio nieuwe start.
Had ik gisteren na 3 weken eindelijk weer de moed bij elkaar geraapt om de fysio te bellen, kreeg ik toen ik haar belde te horen dat mijn fysiotherapeut niet meer werkt bij die praktijk. Oké, fijn dat mij dat ook is verteld. De vrouw die ik aan de telefoon had kwam met het voorstel dat de vervangende fysio (de gene die mijn fysio vervangt als zij ziek is) is al wel mijn nieuwe therapeut kan worden. Nu is het zo dat ik die vervanger totaal niet mag, mede door het gewichthef geintje van haar. Maargoed ik was zo verbaasd aan de telefoon dat mijn fysio weg was, dat ik uit verbijstering ja heb gezegd op haar voorstel.
Aangezien ik niet wil dat die vervangende fysio mijn therapeut wordt, moest ik maar eens op zoek gaan naar een nieuwe fysio. Die vond ik en ik mocht vandaag al komen voor een intake. Zo gezegd zo gedaan, en mijn eerste indruk is wel goed. We gaan 2 keer per week trainen in een sportschool. En op die manier hopen we mijn conditie te behouden/verbeteren, en wat gaan we wat doen aan die slappe spiertjes van mij.
Aangezien ik niet wil dat die vervangende fysio mijn therapeut wordt, moest ik maar eens op zoek gaan naar een nieuwe fysio. Die vond ik en ik mocht vandaag al komen voor een intake. Zo gezegd zo gedaan, en mijn eerste indruk is wel goed. We gaan 2 keer per week trainen in een sportschool. En op die manier hopen we mijn conditie te behouden/verbeteren, en wat gaan we wat doen aan die slappe spiertjes van mij.
maandag 9 april 2012
Prettige Paasdagen
De Paasdagen ben ik weer prima doorgekomen.
Met gister een bezoekje aan me vader & Lisette. En waar ik 10 dagen geleden slechts gekleed in een hemdje en broek in hun achtertuin lag te zonnebaden, zat ik gisteren lekker warm voor de kachel. Maar die was maar voor de helft, want het is tenslotte al april!
Om van 2e Paasdag ook een succes te maken, begonnen we de dag samen met Dion & Jessica met een goeie Paaslunch. Compleet met bagels, zalm, eieren en laten we vooral de matses niet vergeten. Voor het avondeten besloten we een bezoekje te brengen aan het pannenkoekenhuis. Die dit keer wel open was. Met onze buikjes rond gegeten van de giga pannenkoeken konden we weer huiswaarts gaan.
Met gister een bezoekje aan me vader & Lisette. En waar ik 10 dagen geleden slechts gekleed in een hemdje en broek in hun achtertuin lag te zonnebaden, zat ik gisteren lekker warm voor de kachel. Maar die was maar voor de helft, want het is tenslotte al april!
Om van 2e Paasdag ook een succes te maken, begonnen we de dag samen met Dion & Jessica met een goeie Paaslunch. Compleet met bagels, zalm, eieren en laten we vooral de matses niet vergeten. Voor het avondeten besloten we een bezoekje te brengen aan het pannenkoekenhuis. Die dit keer wel open was. Met onze buikjes rond gegeten van de giga pannenkoeken konden we weer huiswaarts gaan.
vrijdag 6 april 2012
Goede sushi ontgroenende vrijdag
Zo vlak voor de paasdagen deed ik nog wat boodschapjes met Jessica. Maar man wat was het druk!! Tja met Pasen zijn de winkels ook wel 1 hele dag gesloten, en kunnen de mensen geen dag meer zonder de grote supermarkt giganten. Nouja in ieder geval Jessica en ik haalden ook gerookte zalm nodig staan we voor het schap zien we sushi staan. Voor ik het wit namen we ook de sushi mee om bij de lunch te eten. Om de lange rijen bij de kassa te omzeilen namen we de zelf-scan-kassa, de kassa waar de klant de caissière is.
Thuis aangekomen moest me moeder wel lachen om onze sushi actie, vooral omdat ik niet de makkelijkste eter ben en nog nooit sushi had gegeten. Dus zo begon de sushi ontgroening. Van de 3 geproefde sushi vond ik er 1 lekker de rest was niet heel super maar ook niet vies. Maar aangezien mijn smaakpapillen me een beetje in de steek laten, vanwege een snotterige verkoudheid. Moet ik misschien wanneer ik niet verkouden ben de sushi een nieuwe kans geven. Gelukkig was Jessica er om de andere helft van de sushi te eten.
Thuis aangekomen moest me moeder wel lachen om onze sushi actie, vooral omdat ik niet de makkelijkste eter ben en nog nooit sushi had gegeten. Dus zo begon de sushi ontgroening. Van de 3 geproefde sushi vond ik er 1 lekker de rest was niet heel super maar ook niet vies. Maar aangezien mijn smaakpapillen me een beetje in de steek laten, vanwege een snotterige verkoudheid. Moet ik misschien wanneer ik niet verkouden ben de sushi een nieuwe kans geven. Gelukkig was Jessica er om de andere helft van de sushi te eten.
donderdag 5 april 2012
Tussentijdsetoets
Om exact 5.37 uur loeide de wekker van mijn telefoon dat ik op moest staan. Het mag wel duidelijk zijn dat dit gewoonlijk niet het tijdstip is dat ik opsta, maar vooruit dan maar voor de tussentijdsetoets voor mijn rijexamen maakte ik een uitzondering.
Inmiddels is het ook wel algemeen bekend dat de ochtenden niet aan mij besteed zijn, maar met een ibrobufren in me mik moest het goed komen. Redelijk stressloos kwam ik de ochtend door, om 7 uur stapte ik de auto in, er van uitgaand dat ik alles bij me had. Cobus (de rijinstructeur) vertelde dat ik ook nog de oproepkaart van het CBR mee moest nemen. Ook nog de oproepkaart?? Die moet nog geprint worden. Ik rende de trap op zette de computer aan en zoals altijd als je haast hebt werkt de elektronica dan tegen je. Na een kwartier gescheld te hebben op de computer, veel stress en een kleine traan (ochtend hè dan kan ik niet veel hebben) had ik dan eindelijk dé oproepkaart geprint, en kon ik wegrijden.
Iets voor 8 uur kwamen we aan bij het CBR waar tevens een bowlingbaan is, en wij ter ontspanning nog even een thee tot ons namen. De examinator kwam ons op halen, ik nam plaats op de bestuurdersstoel en we reden wat, hij kletste wat met Cobus. Dat gepraat van hun had een opvallende ontspannende werking op mij, zo voelde het niet alsof er iemand op mijn vingers zat te kijken, terwijl dat eigenlijk toch wordt gedaan. De opdracht die ik kreeg was om naar die koepel te rijden helemaal in de verte. Ik had geen idee waar die koepel zich bevond, ik reed maar een dot en warempel niet veel later stonden we voor de koepel. De parkeeropdracht volgde niet veel later. Netjes zette ik de gigantische Suzuki in een parkeervak, en keek tevreden hoe de auto binnen de lijntjes stond. Mijn tevredenheid verdween toen de beste man vroeg: Waarom heb je de auto er niet achteruit ingereden? Waarop mijn antwoord was: Dat werd niet gevraagd, ik doe gewoon wat ik het beste kan. De examinator lachte en we reden bijna weg. Bijna wil zeggen dat ik eventjes de handrem vergat, oepsie dat overkomt me anders nooit (serieus echt nooit). Toen we eenmaal weer reden bleek de straat waar ik in moest afgezet te zijn en daarmee was de keeropdracht meteen een feit.
Terug gekomen bij het CBR kwam de examinator met zijn oordeel. Er volgde een lang verhaal over het rijden enzo. En toen kwam hij eindelijk met het heugelijke nieuws waarop ik ongeduldig zat te wachten, voor de tussentijdsetoets ben ik geslaagd!! Hierdoor ben ik op mijn examen vrijgesteld van de bijzondere manoeuvres.
Inmiddels is het ook wel algemeen bekend dat de ochtenden niet aan mij besteed zijn, maar met een ibrobufren in me mik moest het goed komen. Redelijk stressloos kwam ik de ochtend door, om 7 uur stapte ik de auto in, er van uitgaand dat ik alles bij me had. Cobus (de rijinstructeur) vertelde dat ik ook nog de oproepkaart van het CBR mee moest nemen. Ook nog de oproepkaart?? Die moet nog geprint worden. Ik rende de trap op zette de computer aan en zoals altijd als je haast hebt werkt de elektronica dan tegen je. Na een kwartier gescheld te hebben op de computer, veel stress en een kleine traan (ochtend hè dan kan ik niet veel hebben) had ik dan eindelijk dé oproepkaart geprint, en kon ik wegrijden.
Iets voor 8 uur kwamen we aan bij het CBR waar tevens een bowlingbaan is, en wij ter ontspanning nog even een thee tot ons namen. De examinator kwam ons op halen, ik nam plaats op de bestuurdersstoel en we reden wat, hij kletste wat met Cobus. Dat gepraat van hun had een opvallende ontspannende werking op mij, zo voelde het niet alsof er iemand op mijn vingers zat te kijken, terwijl dat eigenlijk toch wordt gedaan. De opdracht die ik kreeg was om naar die koepel te rijden helemaal in de verte. Ik had geen idee waar die koepel zich bevond, ik reed maar een dot en warempel niet veel later stonden we voor de koepel. De parkeeropdracht volgde niet veel later. Netjes zette ik de gigantische Suzuki in een parkeervak, en keek tevreden hoe de auto binnen de lijntjes stond. Mijn tevredenheid verdween toen de beste man vroeg: Waarom heb je de auto er niet achteruit ingereden? Waarop mijn antwoord was: Dat werd niet gevraagd, ik doe gewoon wat ik het beste kan. De examinator lachte en we reden bijna weg. Bijna wil zeggen dat ik eventjes de handrem vergat, oepsie dat overkomt me anders nooit (serieus echt nooit). Toen we eenmaal weer reden bleek de straat waar ik in moest afgezet te zijn en daarmee was de keeropdracht meteen een feit.
Terug gekomen bij het CBR kwam de examinator met zijn oordeel. Er volgde een lang verhaal over het rijden enzo. En toen kwam hij eindelijk met het heugelijke nieuws waarop ik ongeduldig zat te wachten, voor de tussentijdsetoets ben ik geslaagd!! Hierdoor ben ik op mijn examen vrijgesteld van de bijzondere manoeuvres.
Abonneren op:
Posts (Atom)