dinsdag 29 mei 2012

En ze bedoelt het zo goed

Vandaag had ik m'n laatste examen, engels.

Terwijl iedereen geconcentreerd over z'n examen gebogen zat, voelde ik een enorme hoestbui opkomen. Ik probeerde het wel tegen te houden maar dat lukte niet. Voordat ik het wist kwam er een enorme hoestbui liep ik paars aan, en snelde een lerares zich naar mijn tafeltje. De arme vrouw dacht ongeveer dat ik stikte, dus heb ik maar verklaard dat ik me 'verslikte'. Ze draaide zich om een riep in de examen ruimte om: Oke mensen niks aan de hand hoor ze verslikte zich...Ondertussen begonnen er allemaal mensen te lachen..Oh ik kon wel door de grond zakken, waarom moest ze dat nou zeggen..Tegelijkertijd kan ik het die lerares ook niet kwalijk nemen, omdat ze het goed bedoeld. Nu kan ik er wel om lachen hoor maar op dat moment...

zondag 27 mei 2012

Verjaardag 1,2, 3

Als je iets doet doe het dan goed. En aangezien je maar één keer 20 wordt vier ik dat ook goed, of nouja zeg maar 3 keer.


Het begon vrijdag. Na een dagje shoppen in Wijnegem met zuslief, vierde ik ’s avonds mijn verjaardag voor familie. Niet heel ideaal, maar  gelukkig leek ik die dag onvermoeibaar.
Het weer werkte goed mee waardoor we lekker in de tuin konden zitten. Al waren door de warmte enkele van de door mij opgeblazen ballonnen kapot geknald.  Bij binnen komst kreeg iedereen een cocktails  en ik de cadeaus. Er werd druk gepraat, grapjes gemaakt en ondertussen werd de ene na de andere heerlijke tapas de keuken uitgetoverd. De tapas vielen duidelijk in de smaak, want daar werd gulzig van gegeten. Hoe later het hoe gezelliger het werd zo bleek. En nee dat had niets te maken met de cocktails deze waren namelijk alcohol vrij. Het werd later en later op de avond en iedereen vertrok weer huiswaarts. Verjaardag deel 1 was in ieder geval goed geslaagd.

Deel 2 begon gisteravond. Ik had wat vriendinnen uitgenodigd, en ook met hun was hete erg gezellig. De cadeau's waren top.  Naast seizoen 1 van grey's anatomy (de serie die ik volgens iedereen gezien moet hebben en waar ik nu eindelijk aan kan beginnen), kreeg ik een fotoboek vol met foto's en herinneringen, en nog ruimte zat voor nieuwe herinneringen. Echt super leuk! We dronken nog wat wijn,  aten wat, en probeerde nog een cocktail te maken. 
Inmiddels was het 10 voor 12 en vertrokken we naar de stad. Hmm 10 voor 12 dat betekende dus dat ik op de fiets jarig zou worden. Geen probleem. Zodra de klok 12 uur sloeg, werd er gestopt, gefeliciteerd, een rondje om de fietsen gedanst en verder gereden alsof er niks gebeurd was. In de stad was het leuk, maar ooh ik was toch wel moe. Gelukkig de rest ook en zo kon ik om kwart voor 3 voor het eerst als 20 jarige mijn ogen sluiten.

Als laatste kwamen me opa en oma vandaag nog op visite. Daarmee werd een geslaagd verjaardagsweekend goed afgesloten. Vanaf vandaag ben ik tiener af, ik zit nu in de -tig waar ik ook nooit meer uit kom.

donderdag 24 mei 2012

Aanvragen

Een rijbewijs aanvragen lijkt misschien makkelijk. Maar zo'n kaartje aanvragen wordt een stuk lastiger als je, je andere rijbewijs kwijt bent. Dat gebeurde mij dus, en dan gebeurt er dit.

Vol goede moed ging ik naar het gemeentehuis na wat wachten was ik aan de beurt. De man achter de balie feliciteerde me, en vroeg of ik al een rijbewijs had. Ik vertelde hem dat ik een scooterrijbewijs heb maar dat die al een poosje is verdwenen.Na dat gehoord te hebben vertelde zei hij dat ik eerst aangifte bij de politie moest doen en proces verbaal moest laten opmaken, want een rijbewijs is staatseigendom. Wist ik veel dat je van een zoekgeraakt rijbewijs aangifte moest doen,


Om toch een rijbewijs te kunnen aanvragen zat er dus maar één ding op. Zijn advies opvlogen en naar het politiebureau gaan.

Bij het politiebureau zat een dame achter de balie die me echt aankeek met zo'n blik van, nu gaat er een spannende aangifte komen, straatroof, aanranding, of misschien wel moord. Misschien kwam dat ook wel omdat ik met een grafgezicht binnen kwam. Haar blik verdween al snel toen ik haar vertelde dat ik aangifte kwam doen van een zoekgeraakt rijbewijs. Ze noteerde alles netjes op papier, maakte een proces verbaal op. En zo kon ik vanavond dan toch nog mijn rijbewijs aanvragen


Iedereen nog bedankt voor de felicitaties vond ik erg leuk :)

woensdag 23 mei 2012

Ben ik het roze kaartje waard #2


Net als 3 weken geleden zat ik vandaag weer in de auto voor hetrijexamen. Zelfde auto, andere instructeur, en prachtig weer. Vandaag moest het gewoon gebeuren, vandaag moest ik gewoon slagen.

We gingen van start, stukje rijden met de tomtom. Twee bijzondere manoeuvres doen (die vrijstelling was ik kwijt geraakt bij het zakken op mijn vorige examen) Bij de manoeuvres werd het mij wel erg makkelijk gemaakt, met parkeren op een parkeerterrein wat volledig leeg was hahaha. Het rijden ging ook best aardig al waren er natuurlijk wel wat schoonheidsfoutjes.

Terug gekomen bij het CBR begon ik al te denken dat ik weleens geslaagd zou kunnen zijn. Een gevaarlijk gedachte want je kan het ook mis hebben. Dus toen de examinator mij vertelde. Dat het geen tien was, maar dat dit ook niet nodig is. Gevolgd door een felicitatie, kwam er een dikke lach op mijn gezicht. I did it!! Heerlijk dat gevoel, morgen ga ik naar het gemeentehuis voor het welbekende rozekaartje.

En mensen die zeggen dat vrijheid en geluk niet te koop is hebben het mooi mis. Voor een dikke 2 duizend euro ben ik zoooo gelukkig en zo vrij als een vogel. Nouja over tien dagen dan als ik het kaartje heb.

zaterdag 19 mei 2012

55 jaren



Om vaders 55e levensjaar in te luiden, gingen we met de familie naar een Belgisch ijscafé. Waar voor de meeste van ons ijs, jawel ijs het hoofdgerecht was.
Hier een impressie van de gezellige avond.

Het wijnglas waar je hoe dan ook te diep in het glaasje kijkt.
Het ''kinderijsje''
Ik was niet in een ijsbui dus besloot ik naar de wafelkaart te gaan kijken. Maar warempel  het wafel seizoen is nog niet begonnen, ik wist niet dat je wafels moest oogsten maargoed. Toen de wafel geen optie bleek te zijn was het of de croque monsieur of heel avontuurlijk gaan voor een broodje smos. En op advies van de rest ging ik op de avontuurlijke toer, en at ik dus mijn eerste broodje smos.

Voor de kijkers thuis, Jaaa ik had hem bijna heulemaal op!!
Wat overigens wel handig is om te weten is, dat komkommer in België geen komkommer is. Zo dacht ik dat er op mijn broodje smos komkommer zat maar bleek het augurk te zijn. Dit is denk ik weer zo'n typisch taalbarrière dingetje. 


Goed voor de suikers, friet van marsepein met ijs.
Mocht je na het eten van de berg marsepein een ernstige voedselvergiftiging krijgen, deze advertentie helpt je in dat geval verder
Last but not least: De gezusters Cadeau & Door

maandag 14 mei 2012

Concert op de markt

Toen ik gister bezig was met een buitengewoon lekker lunch vol met warme broodjes en eieren.Belde Jessica opeens op met de vraag of ik die avond mee wilde naar het concert: Racoon & friends for Jayden. Dat leek me natuurlijk hartstikke leuk, en zo gebeurde het dat we met nog wat anderen om 7 uur op de markt in Goes stonden. Het was lekker weer dus de jas kon in de tas en genieten maar. Danny Vera hebben we maar aan onze neus voorbij laten gaan. Het optreden van Jurk was wel grappig, al ben ik niet heel erg bekend met hun muziek. De 3j's vond ik niet erg leuk, blijkbaar vonden ze ons ook niet heel erg leuk, want na een kwartier of zo waren ze al klaar. Mijn brakke lijf vond al dat staan maar niks, de voet en rug-pijntje begonnen te komen. Maar gelukkig was daar toen de afleiding, frietjes met satésaus jamjam. 


Gers Pardoel  kwam ook nog optreden, aan het publiek te horen had hij ook de meeste fans.Hij maakte er een hele show van dus dat was erg leuk en we konden lekker mee schreeuwen/rapppen/zingen. Als allerlaatste trad Racoon op. De bekende liedjes werden gezongen, die wij dan ook weer had meezongen. Ze eindigden met een liedje voor Jayden en toen was het alweer afgelopen.


Vermoeid en met zere voetjes liepen we weer terug naar de auto. Uiteindelijk was ik 12 uur pas thuis van een hele leuke avond. Aangekomen in me bedje was in slaap komen een groter probleem, ik krijg het altijd zo verrekte koud als ik moe ben. Maar met en dik vest over mijn pyjama en 3 dekens ben ik dan toch in slaap gevallen. Gelukkig kon ik vanmorgen uitslapen maar ondanks dat bereikte de ochtend brakte vanmorgen z'n hoogte punt, maar das ook niet gek na deze te leuke avond. 

donderdag 10 mei 2012

Drukke nuttige donderdag


Toen de wekker vanmorgen wist ik al dat het een hele lange dag zou worden. Dus had ik me nog graag een keer omgedraaid om wat van die kostbare slaap tot me te nemen. Maarja de wekker was niet voor niets gezet, een bezoekje aan de transplantarts en een openavond aan een school stonden op het programma voor vandaag. Dus hup uit de veren en onder de douche.

Negen uur vertrokken we naar Rotterdam. We waren iets te vroeg, maar konden tot onze verbazing gelijk doorlopen naar kamer 5. Er is veel besproken. de conclusie was dat het nog steeds goed gaat en hij zoals altijd weer tevreden is over hoe het gaat. De longen klonken wat rommelig, maar hé er komt nog steeds lucht in dus mij hoor je niet klagen. Voor de vakantie hebben we ook gelijk dingen geregeld, me PAC is weer doorgespoten en mijn slijmpie gaan ze weer onderzoeken in het lab. Zeer nuttig ochtendje dus.

Inmiddels was het lunchtijd, en konden moeders en ik natuurlijk niet uit Rotterdam vertrekken zonder goede lunch. Die we natuurlijk nuttigden bij de B.agels & Beans. Na het eten van een heerlijke bagel, vervolgde we onze reis naar de volgende bestemming. Goes.
Daar leverde moeders me af bij Lisette en vaders. Pff was echt zo moe, maar gek genoeg verdween dat gelukkig snel na een kopje thee. ’s Avonds kwam Jessica ook nog gezellig, en stonden we met z’n alle in de keuken. De één bij de gehaktballen, de ander maakte rabarber crumble, vaders ik begonnen vanille-ijs te maken. Maar niet voor Lisette nog vlug even naar de winkel sprinten voor vanillestokjes. Want wie kent het eeuwen oude gezegde nou niet? Geen vanille-ijs zonder vanillestokjes.

We aten het eten op, zette het ijs nog maar in de vriezer daar hadden we geen tijd meer voor. Want…..we gingen naar een openavond van een school in Roosendaal.

Volgend jaar wil ik namelijk mediavormgeving gaan doen. Kijk nu ga ik natuurlijk ook naar school, maar na eerst het VMBO gedaan te hebben en nu bezig te zijn met een paar vakken HAVO, heb ik er genoeg van. Het is tijd om een echt vak te leren! Ik kan dan misschien niet fulltime naar school, maar er is vast wel een manier om toch een studie te doen. Daarvoor gingen we dus naar die school toe. Ik heb nu een beter beeld van de opleiding en het lijkt me heel leuk. Dus dat wordt inschrijven, wat toelatingstesten doen en afwachten.

Met een folder en inschrijvingsformulier in de hand vertrokken we weer richting Goes. Aten daar het heerlijk ijs, keken toe hoe de hemel openbrak en de regen tekeer ging. Kletsten nog wat, maar om 9 uur was het toch echt de hoogste tijd om naar huis te gaan en heerlijk te gaan slapen.
  
Als je denkt dat je te klein bent om invloed te hebben. Heb je zeker nog nooit de nacht doorgebracht met een mug op je kamer. Hahahaha ik kon het niet laten deze erop te zetten, het stond op de muur bij B&B maar is echt zo waar.

maandag 7 mei 2012

Fysio


Mijn nieuwe fysio zit in een sportschool. Dus ga ik tegenwoordig trouw met mijn sporttasje inclusief sportkleding twee keer per week naar de sportschool. Doe daar wat cardiooefeningen hang wat aan de gewichten doe nog een coolingdown. Dan verlaat ik met een voldaan het sportieve terrein, zonder ook maar één zweetdruppel op mijn voorhoofd
Zo ook vandaag, ik had niet mijn beste dag was wat benauwder als anders. Had het cardio gedeelte al achter me gelaten en was nu fanatiek mijn armspieren aan het trainen met zo’n gek apparaat. Meestal staat mijn fysio trouw aan mijn zijde  en kletsten we wat, maar vandaag ging ze wat voor mij uitprinten dus ging ze even weg. Ze had zich nog niet omgedraaid of er stond al een kleine stevig opgepompte jongen naast me. Ik keek wat verwonderd toen hij begon te praten, het was dan ook wel een wonderlijk gesprek moet ik zeggen. Het ging ongeveer zo.

Hij: Moet je nog veel series doen??
Ik: Nee nog 1 van 15 na deze.
Hij: Okee, nee dan wacht ik nog wel even. Was dat je personal trainer??
Ik: (keek wat wonderlijk) en zei: Nee, dat is mijn fysiotherapeut.
Hij: Aah oké, ik ben trouwens Ricardo. Kom je hier vaker?
Ik: (keek nog verbaasder. Oké wordt ik hier nou serieus versiert of beeld ik me dat in?) Dus zei ik maar: Ja, voor fysiotherapie hè.
Ondertussen wende ik me blik af in de hoop dat hij de hint wel zou begrijpen. Maar hij begreep het niet en ging stug door.
Hij: Ik kom hier één keer per week, meestal ga ik naar de zeelandhallen maar vandaag is hier bodypump dus vandaar…..Is bodypump niks voor jou??
Ik dacht: Serieus jong wat doe je. Maar zei netjes: Nee, dat is mij iets te zwaar.
Nu begon meneer met complimenten te strooien.
Hij: Nou je bent mooi slank dus dat werkt in je voordeel.
Ik: Nou ik pas toch maar.
Inmiddels was ik klaar met mijn laatste serie, en wist ik niet hoe gauw ik me uit de voeten moest maken. Vlug naar de roeimachine voor de coolingdown.

Hmm ik kan me moeilijk voorstellen dat het serieus een versierpoging was, want tijdens het sporten ben ik niet moeders mooiste. Maar het leek er verdacht veel op hahaha



zondag 6 mei 2012

5 mei

5 mei de dag dat we vieren dat we vrij zijn. Ter ere van die dag zijn er allemaal optredens enzo in Vlissingen. Het heeft weinig met vrijheid te maken, dat neemt niet weg dat zoiets wel leuk is.


Samen met Eshter ben ik naar de stad gegaan. Er waren veel optredens, maar verder dan zitten op de dijk zijn we eigenlijk niet gekomen hahaha. Het was wat fris, maar met zere vermoeide ruggetjes zaten we daar goed. Zakje chips, wijntje wat kletsen, prima! ’s Avonds kwam Larissa ook nog naar de stad, hebben we nog ergens wat gegeten, nog ergens lekker gezeten en oja opeens was het bijna 10 uur. De enige echte Nick & Simon kwamen toen, en dat konden wij natuurlijk niet missen. Op het ballamypark aangekomen was het mega mega druk, tja dat waren natuurlijk al die gillende tiener meisjes. Ondanks dat we redelijk dichtbij het podium stonden was het geluid heel zacht. Dat was geen probleem voor Larissa en mij, want wij zongen luidkeels mee en compenseerde zo het zachte geluid. Esther keek echt met zo’n blik naar ons van: hoe kennen jullie al die liedjes?? Al begon er ook geluid uit haar keel te komen toen ze het laatste lied Rosanne zongen. Nu de meeste optredens afgelopen waren gingen we de kroegen in. Inmiddels was ik toch wel behoorlijk moe, je zou dan naar huis kunnen gaan. Maar daar had ik nog lang geen zin in en als je maar lang genoeg doorgaat kom je vanzelf wel over die moeheid heen. Zo kwam het dus dat ik pas om 3 uur in me bedje lag, gelijk in slaap viel en heerlijk heb uitgeslapen. Vandaag was ik nog zo moe dat ik ’s middags nog maar wat heb bij geslapen. Tja wie z’n billen brand moet nou eenmaal op de blaren zitten. Maar het was wel een super leuk dag

donderdag 3 mei 2012

Ben ik het roze kaartje waard??

Afrijden, dat is wat er vandaag op het programma stond. Dus haalde ik vanmorgen mijn geluksondergoed uit de kast getrokken. Op zo'n dag als vandaag laat ik niks aan het toeval over.

Voor het examen stond er nog een rijles op het programma, die ging ik met wat meer vertrouwen het examen in. Nog even een kopje thee drinken bij de bowlingbaan, om 14.55 uur was het dan het uur van de waarheid. Ik had de zelfde examinator als bij de tussentijdsetoets dus dat vond ik wel fijn. het rijden ging eigenlijk best goed, totdat. Ja precies ik hoor jullie denken, totdat. Totdat ik bijna klaar was. We stonden bij een grote rotonde het was heel erg druk. En toen ik eindelijk kon invoegen kreeg ik de auto niet vooruit, wanneer de auto eindelijk in beweging kwam, kon ik niet meer invoegen en werd er op de rem getrapt. Er was dus een ingreep, door mijn hoofd schoot gelijk, gezakt. Terug gekomen bij het cbr kreeg ik het hele verhaal te horen. Hij vond dat ik goed reed, mijn spiegels goed gebruikte, maarja die ingreep he die nekte me.

Vanavond dus geen ritje naar het gemeentehuis, maar het is geen ramp volgende keer beter. En nu ik gezakt ben hou ik ook nog eens de familie eer hoog. Net als mijn ouders en zus is het mij niet gelukt om in 1 keer te slagen voor het rijexamen. En dat geluksondergoed?? Ik had er nooit echt vertrouwen in dat die me ging helpen, maar het was het proberen waard.