Plog 42. Alles halen uit je zaterdag

Zaterdag 1 april!

Goedemorgen Yip. Je dacht na 3 maanden van afwezigheid verdien ik wel een upgrade naar de bank?

 

Ach joh laten we die kleine misstap vergeten met een wandeling.

 

Daarna moet ik vaart maken, want ik heb plannen voor vandaag.

Kiek daar is Esther. Wij gaan een ochtendje shoppen in Goes. Het is vandaag 20% korting en wij als zuunige Zeeuwen willen we daar natuurlijk optimaal van profiteren.

Winkel in winkel uit, kleren uit kleren, het is een hele toestand.

Shoppen maakt hongerig. En in tegenstelling tot mij word Esther niet elke minuut van de dag gevoed. Dus we maken een stop om haar buik te vullen. En toegegeven mijn billen kunnen ook wel een stoel gebruiken.

Zo de tasjes zijn gevuld en het einde van mijn Wajong is in zicht. De schade is; een broek, t-shirt, twee bh's en een lippenstift. Al heb ik ook een hoop geld bespaart door heel veel niet te kopen.

Next stop. Even buurten bij Vaders & Lisette.

Al vlug verlaten we Goes, Halsteren is the place to be!

Terwijl de rest druk aan het zoeken is naar de perfecte zweefende parasol, maak ik het mezelf makkelijk.

Uiteindelijk sla ook ik mijn slag. Een schapenvacht wel te verstaan. Nu is nog de vraag: welk schaap zal ik nemen? Er wordt uitvoerig gekeken en gevoeld, links lijkt toch net iets perfecter te zijn dan rechts. 

Kijk perfect voor mijn nieuwe stoel. Nu nog een vloerkleed en mijn interieur is voorlopig af.

Inmiddels ben ik aanbeland bij de van Eenennaampjes voor een avondje oppassen samen met Yip. En omdat het grapjesdag is wilt Fien graag een grapje uithalen met Yip. Dus grapt Fien: 10 april kikker in je bil. Haha Fien ik vind het een leuk grapje.

Zo en dan is het nu bedtijd. Maar eerst lezen we natuurlijk nog een boekje, over een rupsje dat nooit genoeg heeft.

 

Welterusten Fien droom maar zacht over rupsjes en vlinders.

 

De rest van de avond heb ik het uiterst makkelijk. Fien en Mees slapen als roosjes en ik vermoed dat ik dat straks ook doe. Maar ik ben zo blij dat na al die maanden van ziek zijn, zulke dagen gewoon weer kunnen. Hoe fijn is dat!

Truste lieve mensen!

Zondagse gezelligheid

Zondag 1 mei.

Goedemorgen deze morgen. Ik wijk deze morgen eens van de gebruikelijke route af.

 

Zo kom je nog eens dingen tegen, zoals deze gratis bibliotheek.

En zo zien we de molen ook eens van de andere kant.

Het is duidelijk de dag van de arbeid vandaag. Ondanks de zondagsrust zijn ze op het Bellamypark al hard aan het werk. 5 mei komt eraan en voor de festiviteiten van die dag moet er het een en ander worden opgebouwd.

Thuis gekomen vraagt mijn aanrecht om een opruim en afwasbeurt. Maar daar draai ik mijn hand niet voor om.

Inmiddels zijn wij onderweg naar de kleine Johannes.

Nee niet naar een kleine Johannes, maar de kleine Johannes. Een speeltuin waar Fien zich lekker kan uitleven.

En waar wij ons ook volledig uitleven.

Mees vindt het allemaal wel best.
 

Fien is inmiddels toch best wel moe van al dat hollen, dollen en spelen.

Maar heeft nog net genoeg energie om met haar lege ijsje te toeteren.

Thuis gekomen wacht er een heel blij hondje met een volle blaas op mij.

Kiek hem noe is genieten van het uitzicht.

Thuis spit ik de stapel folders nog eens goed door. En zie dit, een mega handig en zacht zitkussentje voor op de bagagedrager. Hadden ze die vroegah maar in mijn tijd. Toen ik nog zonder lucht en zitvlees elke vrijdagavond achter op de fiets sprong bij een van mijn vriendinnen. Maar tijden veranderen. Tegenwoordig fiets ik zelf, maar mocht er ooit nog een luchtloos tijdperk aanbreken weet ik het zitkussen te vinden.

Het luchtprobleem is gelukkig al lang verholpen. Aan het zitvlees wordt hard gewerkt.

Bij elke druppel voel ik mijn zitvlees groeien. Of zou dat komen omdat ik al 2,5 uur non-stop naar drop dead diva aan het kijken ben. Anyway ik vond het wel weer wel geweest voor vandaag. Trusten 

Rondje EMC

Gisteren waren we alweer vroeg onderweg voor een rondje EMC. Wonder boven wonder liep alles gesmeerd. Ik waande me bijna in een ander ziekenhuis, maar op het naambordje stond toch echt EMC. We pakte vlug de laatste rolstoel, want er moest energie bespaard worden voor de longfunctie, en gingen van start.

We begonnen bij de CF-verpleegkundige. Ik had wat vraagjes, want mijn zuurstofleverancier wilt mij pas over 3 maanden vloeibare zuurstof geven zodat ze eerst kunnen kijken of ik wel genoeg verbruik. Maar ik zal nooit genoeg verbruiken, omdat ik die flessen niet alleen kan dragen en dus niet alleen het huis uit kan. En tja als je 20 bent wil je dat wel kunnen. Het probleem is nog niet opgelost maar ik hoop het morgen op te lossen met telefonischeafspraak met mijn longarts.

Daarna was de MDL-afdeling aan de beurt. Op die afdeling waren ze een soort van panisch voor mijn pseudomonas haha. Gelijk werd ik apart gezet in een kamer waar alles was afgedekt. Helemaal ingepakt kwamen ze binnen en alle spullen die ze gebruikten mocht ik mee naar huis nemen, omdat ze die anders weg moesten gooien. Ze waren wel heel aardig op de afdeling. Er werd gekeken hoe de peg eruit zag, nog wat dingen werden uitgelegd. En met een afspraak voor een mickeybutton mocht ik weer gaan.

Als laatste was de longfunctie aan de beurt en die was sleeecht. Ik blies, blies en blies maar na 5 a 6 keer was het wel duidelijk dat ik echt niet meer ging blazen. En daarmee zit ik nu onder de magische grens van 20%. Een flinke achteruitgang en dat terwijl ik net van een hele lang een kuur af ben. De longfunctieassistent was duidelijk ook niet content met mijn cijfers. Omdat ik pas 18 april een afspraak heb bij de longarts, besloot ze hem maar op te bellen om hem op de hoogte brengen van de cijfertjes. Gelukkig mocht ik het ziekenhuis gewoon weer verlaten.

Met dat heerlijke lente weer van gisteren konden vaders, Lisette en ik het gewoon niet laten om eens lekker te gaan lunchen op het terras!!. Het was ook zo’n lekker zonnetje. Uiteindelijk brachten ze me ’s avonds weer heel moe thuis.

Tour du solex

Moeders bedacht dat we er weleens een dagje op uit konden in de provincie. En aan mij de taak te bedenken wat we dan eens konden doen. Mijn uiterst originele idee om te gaan vissen viel niet bij iedereen in de smaak. Maar gelukkig vond iedereen het idee om heel retro een middagje te toeren op een oude solex wel leuk.

Daar vertrokken we dan in colonne, moeders voorop, gevolgd door Jessica, Dion en ik sloot de rij. Moeders reed nog bijna een winkel in, maar toen iedereen eenmaal zijn solex onder controle had waren we niet meer te stoppen. Van Domburg naar Oostkapelle over de dijkjes, door de bossen. Dion reed als een echte Sjonnie keihard over de paden, alleen ging ik toch net iets harder hahaha. Door mijn lichtgewicht reed ik iedereen eruit. Uiteindelijk kwamen we hongerig en onderkoeld aan in Vrouwenpolder. Daar genoten van een heerlijke lunch terwijl we door het raam zagen hoe de regen met bakken uit de hemel kwam. Toen de zon zich weer liet zien was het tijd om verder te toeren. Door de bossen over de dijkjes terug naar Domburg. Daar reed ik nog twee rondjes rond de kerk, want de accu van mij solex wilde maar niet leeg. Nog even wat gedronken op het terras en toen maar weer eens op huis aan, mijn accu was inmiddels wel leeg.

zomer

De afgelopen 2 weken heb ik mijn vakantie nog even voortgezet in eigen land. Het weer was misschien niet altijd even top, maar dat weerhield mij er niet van om als het even kon een terrasje te pakken met vriendinnen. Uit lunchen gaan deed ik ook met enige regelmaat, en oja ik pakte nog een paar terrasjes mee. Vrijdag was er om het feest helemaal compleet te maken nog een barbecue bij m'n vader, waar we gezellig als één grote familie bij elkaar waren. Gisteren ook nog even met Jessica naar het strand geweest. Het was erg lekker, ik dacht dat ik het nog geen 2 uur vol zou houden. Maar het was perfect weer op het strand, niet warm en niet te koud. Dus goed uit te houden voor mij.

Dinsdag is het weer tijd voor de jaarlijkse check-up in het ziekenhuis. Een dag die gevuld is met onderzoeken, artsen en fysiotherapie. En omdat er vooraf niet te zeggen of ik een goede of een slechte dag heb. Hebben we maar besloten om te overnachten in een hotel in Rotterdam, zodat we niet om 5 uur al ons bed uit hoeven. Dus morgen vertrekken we naar Rotterdam, en maken we er maar een gezellig dagje van.

Mensen van het goeie leven

Geen betere invulling van de woensdag middag. Dan lekker naar de boulevard te gaan met Esther & Larissa. Daar een terrasje te pakken, lekker zitten zonnen, ondertussen een frietje en kibbeling eten, en gezellig bij kletsen. Ik zeg: goed voor mekaar!! En het resultaat mag er wezen, mijn witte, witte kleurtje verdwijnt langzaam.