Plog 42. Alles halen uit je zaterdag

Zaterdag 1 april!

Goedemorgen Yip. Je dacht na 3 maanden van afwezigheid verdien ik wel een upgrade naar de bank?

 

Ach joh laten we die kleine misstap vergeten met een wandeling.

 

Daarna moet ik vaart maken, want ik heb plannen voor vandaag.

Kiek daar is Esther. Wij gaan een ochtendje shoppen in Goes. Het is vandaag 20% korting en wij als zuunige Zeeuwen willen we daar natuurlijk optimaal van profiteren.

Winkel in winkel uit, kleren uit kleren, het is een hele toestand.

Shoppen maakt hongerig. En in tegenstelling tot mij word Esther niet elke minuut van de dag gevoed. Dus we maken een stop om haar buik te vullen. En toegegeven mijn billen kunnen ook wel een stoel gebruiken.

Zo de tasjes zijn gevuld en het einde van mijn Wajong is in zicht. De schade is; een broek, t-shirt, twee bh's en een lippenstift. Al heb ik ook een hoop geld bespaart door heel veel niet te kopen.

Next stop. Even buurten bij Vaders & Lisette.

Al vlug verlaten we Goes, Halsteren is the place to be!

Terwijl de rest druk aan het zoeken is naar de perfecte zweefende parasol, maak ik het mezelf makkelijk.

Uiteindelijk sla ook ik mijn slag. Een schapenvacht wel te verstaan. Nu is nog de vraag: welk schaap zal ik nemen? Er wordt uitvoerig gekeken en gevoeld, links lijkt toch net iets perfecter te zijn dan rechts. 

Kijk perfect voor mijn nieuwe stoel. Nu nog een vloerkleed en mijn interieur is voorlopig af.

Inmiddels ben ik aanbeland bij de van Eenennaampjes voor een avondje oppassen samen met Yip. En omdat het grapjesdag is wilt Fien graag een grapje uithalen met Yip. Dus grapt Fien: 10 april kikker in je bil. Haha Fien ik vind het een leuk grapje.

Zo en dan is het nu bedtijd. Maar eerst lezen we natuurlijk nog een boekje, over een rupsje dat nooit genoeg heeft.

 

Welterusten Fien droom maar zacht over rupsjes en vlinders.

 

De rest van de avond heb ik het uiterst makkelijk. Fien en Mees slapen als roosjes en ik vermoed dat ik dat straks ook doe. Maar ik ben zo blij dat na al die maanden van ziek zijn, zulke dagen gewoon weer kunnen. Hoe fijn is dat!

Truste lieve mensen!

Een neefje rijker

Hallo jij kleine vent daar ben je dan.

We moesten even op je wachten.

Je zus was al bang dat je haar niet aardig zou vinden.

Maar daar was je dan plots op een dinsdagmiddag.

Zo floeps op de wereld, oké er ging wat gepers aan vooraf maar dat mag de pret niet drukken.

Wij zijn allemaal reuze blij met jou en je grote zus is de meest trotse 3 jarig die er momenteel rondloopt op de wereld.

Papa en mama zijn ook al helemaal weg van jou. 

Om nog maar te zwijgen over alle opa's, oma's, ooms, nichtjes en tantes. Vooral die laatste.

Welkom Mees, welkom op de wereld!
 

Een kerstboom is niets bij deze paastak

Woensdag 16 maart 2016. Een expireren, cadeau en een diner.

Mijn bed ligt weer veel te lekker vandaag.

Ben er toch maar uit gegaan, voor de vaste ochtendronde.

Het belooft weer een mooie dag te worden.

Vandaag is het weer de hoog tijd voor een nieuwe sensor.

Zo mijn buik is weer volgeplakt. De komende dagen zijn de suikers weer geregeld.

Lunch Experiment. Een Zeeuwse bolus met roomkaas en zalm. Ik zag het ergens en iets in me zei dat dit weleens heel erg lekker kon zijn. En mijn gedachte klopte, dit is denk ik mijn nieuwe favoriet. Het zoete van de bolus gaat perfect samen met het zoute van de roomkaas en zalm. Delisious!

Het huishouden heb ik de laatste weken nogal laten versloffen.

Zoals ik al zei, TROEP!!

Zo dat is een stuk beter.

Ik heb gelijk het voorjaar maar in huis gehaald met deze paastak.

En tulpen, ik ben dol op tulpen.

Tijd voor thee. En koffie, die is voor mijn zus. 

Hallo zus, kroel jij maar even met Yip!

Ze is niet met lege handen gekomen. Zus is aan het opruimen geslagen en kwam wat kinderboekjes van mij tegen + een paar jurkjes en een omslagdoek die zij niet meer wilde. Dus doneerde ze die aan mij.

Gisteren was ze hier ook al. Toen om mij dit te leuke koffietafel kookboek cadeau te geven, vanwege mijn goeie schoolprestaties. Wat een verwennerij.

Tijd om er vandoor te gaan, er wacht ergens een bordje warm eten op mij.

Ik maak een korte tussenstop bij de apotheek.

Dan arriveer ik bij Esthers nieuwe huis, leuk huisje hè?!

De nieuwe keuken is gearriveerd. Hij blinkt nog van nieuwigheid, Esther blinkt van blijheid mee.

Maar vanavond wordt er nog even gekookt in het oude huis met de oude keuken.

Het eten smaakt er anders niet minder om.

In mijn straatje is inmiddels de nacht gevallen. Welterusten!

Surprise surprise

Jeeeh vandaag is mijn eerst longjaardag!! Elise 2,0 is 1 jaar.

En om dit te vieren bakte ik een taart en zouden we bij mijn zus soep eten. Dus ik kom daar met mijn taart de woonkamer in gelopen zit heel de woonkamer vol met familie en vrienden. Bleek dus dat ze in het geheim een surprise party voor mij hadden georganiseerd. Echt super lief!

 

 

 

Het is maar goed dat ik longproblemen heb en geen hartaandoening, want ik schrok me kapot. Ik kwam binnen en liep weer naar buiten en vervolgens weer naar binnen haha. Ik was oprecht verrast, blij verrast!! Wat ontzettend lief, bijna iedereen was er. Het is een wonder dat het hele gezelschap in het huis van mijn zus paste, want het waren er zo veel. Met al die mensen was mijn taart zo op, maar geen nood honger hoefde we niet hebben, want iedereen had ook nog eens hapjes meegenomen. Het was echt heel leuk en gezellig. En net als vorig jaar ging ook nu de champagnefles weer open, om te proosten dat alles zo goed gaat.

Oh happy day

Jeeeh vrijdag is echt VRIJdag, ik ben weer vrij om te gaan en te staan waar ik wil, want ik mocht ein-de-lijk naar huis toe. En om eerlijk te zijn kan ik het nog steeds niet geloven. Vanmorgen heb ik misschien wel 10 keer aan de zaalarts gevraagd of ik echt weg mag en niet meer terug hoef te komen. Het voelt zo raar en ook wel een tikkeltje spannend. De laatste keren dat ik met weekendverlof mocht, ging dat altijd maar net. Eigenlijk wilde ik niet meer, maar vanwege de feestdagen ben ik toch gegaan. En nu in één klap ben ik zo goed dat ik niet eens op proefverlof hoef, wauw en dat allemaal dankzij die ene donor. Uiteindelijk heeft de zaalarts gezegd dat ik echt, echt, echt met ontslag mag en niet zondag terug hoef te komen. Maar dat ik altijd kan bellen. Toen ben ik dus maar begonnen met inpakken. Geloof me het is een hele uitdaging om 9,5 maand in een koffer te proppen, maar met nog wat tassen is het gelukt. Iedereen op de afdeling nog gedag gezegd en weg was ik. In mei ging ik rollend in de rolstoel het ziekenhuis in en nu liep ik zelf. Hoe leuk is dat.

De hele autorit heb ik mee zitten zingen met de radio, want ik heb lucht genoeg. Als eerste zijn moeders en ik gelijk naar Jessica gereden, want dan kon ik eindelijk Fien weer zien. En wat was ze gegroeid en leuk en lief en ik was zo blij om haar te zien.

Over de thuiskomst kan ik niet meer zeggen dan dat het geweldig was. We kwamen de straat in rijden en er hing een spandoek aan de garage. En toen ik verder keek stonden er allemaal familie en vriendinnen op me te wachten. Er was zelfs een hele ballonnenboog. Ik was echt verbaasd haha, maar vond het zo leuk. Wat een onthaal. Iedereen bleef ook gezellig eten, dus ik kon gelijk met iedereen bij kletsen. Het hele huis staat ook vol met bloemen (waarvan me moeder elke dag het water mag verversen haha) en kaarten die ik heb gekregen. Iedereen heel erg bedankt, ook voor de tijd dat ik in het ziekenhuis lag!

 

De rest van de avond heb ik medicijnen lopen uitzoeken, want de apotheek kwam ook nog met een hele zak lading dus dat was wel een werk. Nu ben ik toch wel moe dus ik vermoed dat het niet heel laat gaat worden vanavond. Ohhh wat zal mijn bed heerlijk slapen vannacht.