Krijg nou de pleuris

Woensdag 6 januari 2016

Ontbijt!! Hmm oké de locatie van deze foto vraagt wel om enige uitleg.

Laten we even terug gaan in de tijd. We nemen vorige week woensdag.

 

Nadat ik dinsdag mijn huis in tropisch oord had veranderd van zo'n 22 graden. Ging ik woensdag vol goede moed naar stage. Niet heel slim, want ik had kunnen weten dat dit geen succes zou worden. Zo bleek ook toen moeders mij 3 uur later op moest komen halen. 's avonds werd het er alleen maar slechter op en vanwege de ietwat hoge koorts, moest ik na een belletje met het EMC toch even mijn snoet laten zien op de SEH.

Een longfoto, infuusje en 2 uur wachten later was daar de diagnose. Longontsteking en een beetje pleuritis. En voilà ik mocht blijven en kreeg zoals gewoonlijk een eigen suite met uitzicht op de Erasmusbrug. Een paar antibiotica giften later was ik alweer 3,5 graad afgekoeld en had dus absoluut geen koorts meer. Maar dat weerhield de artsen er niet van om mij met oud & nieuw in het ziekenhuis te houden.

Ondertussen hield het thuisfront mij goed op de hoogte over Yip. Beestke heeft vuurwerkangst en schijt zeven kleuren. Maar gelukkig is meneer in goede handen bij Fien en de rest van de van Eenennaampjes.

's middags had ik oliebollenservice, Esther was zo lief om samen met boyfriend L de in olie gebakken bollen persoonlijk bij mij af te leveren! En zo werd de oliebollenchallenge geboren.

Om 12 uur barste het vuurwerkgeweld los bij de Erasmusbrug, waar ik vanuit mijn bedje perfect uitzicht op had. Uiteraard heb ik de show gefilmd, maar die houden jullie kog van mij tegoed. 

 

Zeg Staatsloterij ga ik nu nog miljonair worden of niet? Nee dus, want ik zal het moeten doen met de €5,- die ik win, en zullen we de €25,- die ik geïnvesteerd had maar onder ons laten.

 

1 januari is ook mijn longjaardag! Precies 2 jaar geleden kreeg ik helden longen in mijn borstkas. En ziekenhuis of niet dat moet gevierd worden!

 

Naast bezoek was er nog een verassing voor de longdaygirl, een sushidiner. Terwijl mijn familie thuis een feestje vierde, vonden ze dat ik ook wel wat lekkers verdiende. Dus toen stond de broeder samen met de sushiman opeens in mijn kamer. 

 

Een vriendin raadde me deze serie aan. Ik moest even wennen maar het bleek een succes. Sterker nog samen met wat middagdutjes sleepte deze serie mij door het lange weekend heen.

In een moment van onoplettendheid heb ik me twee nutri's per dag laten aansmeren door de diëtiste. Dus in een poging de nutri's buiten de deur te houden eet ik hier even een panini als tussendoortje.

 

Op aanvraag van mij kwam de transplantman mij ook nog vergezellen met een bezoekje. Niet geheel zinloos zo bleek. De pseudo in mijn longen, is tot ieders verbazing, weer gevoelig voor c.ipro. Even voor de leken onder ons, dit betekent dat ik met antibioticapillen naar huis kan en geen infuus meer hoef. Zo gezegd zo gedaan, na wat onderhandelen kon ik gelijk mijn spullen pakken en het pand verlaten. Wel met wat extra pillen, maar who care's thuis is thuis!

 

Na een week ziekenhuis was mijn knuffelbeer maar al te blij mij weer te zien.

Ik zeg eind goed al goed! 

Surprise surprise

Jeeeh vandaag is mijn eerst longjaardag!! Elise 2,0 is 1 jaar.

En om dit te vieren bakte ik een taart en zouden we bij mijn zus soep eten. Dus ik kom daar met mijn taart de woonkamer in gelopen zit heel de woonkamer vol met familie en vrienden. Bleek dus dat ze in het geheim een surprise party voor mij hadden georganiseerd. Echt super lief!

 

 

 

Het is maar goed dat ik longproblemen heb en geen hartaandoening, want ik schrok me kapot. Ik kwam binnen en liep weer naar buiten en vervolgens weer naar binnen haha. Ik was oprecht verrast, blij verrast!! Wat ontzettend lief, bijna iedereen was er. Het is een wonder dat het hele gezelschap in het huis van mijn zus paste, want het waren er zo veel. Met al die mensen was mijn taart zo op, maar geen nood honger hoefde we niet hebben, want iedereen had ook nog eens hapjes meegenomen. Het was echt heel leuk en gezellig. En net als vorig jaar ging ook nu de champagnefles weer open, om te proosten dat alles zo goed gaat.

Longjaardag

Vandaag precies 1 jaar geleden keek ik naar het vuurwerk en had ik maar een wens.
Precies 1 jaar geleden kreeg ik, zoals veel te vaak, een alles verstikkende hoestbui waaruit ik nauwelijks kwam. En kon ik alleen maar denken, laat dit alsjeblieft de laatste zijn. En precies dat ene jaar geleden ging de telefoon en kwam de mededeling dar DE longen er waren.

Het ging allemaal zo snel. De ambulance kwam en die arriveerde in een complete chaos. De woonkamer was ontploft. De vloer was bezaaid met confetti, de tafel zat onder de poedersuiker, half lege champagne glazen en laten we de schalen vol oliebollen niet vergeten. En tussen al die troep zochten we vlug de laatste spulletjes bij elkaar. Eenmaal alles gepakt, vertrokken we met piepende banden naar het ziekenhuis.

Een paar uur later nam ik afscheid van mijn familie. Alhoewel afscheid, zo voelde het totaal niet. Het was meer een; tot zo. En dat was gelukkig ook zo, want 11 uur later opende ik mijn ogen en sindsdien is alles anders.

Dank je wel dappere donor. Dank je wel dat je mij en mijn familie een nieuw leven gunde. Ik hoop dat je vanaf een wolkje naar me kijk en ik je trots maak. Ik hoop dat je vindt dat DE longen goed terecht zijn gekomen. En ik hoop vooral dat er meer mensen zo dapper zijn als jou en een ander een nieuw leven gunnen. Dank je wel donor, bedankt dat je mijn held wilde zijn.