Na 2 weken internetloos te zijn geweest ben ik nu weer helemaal online. Zelfs de blogjes van afgelopen 2 weken zijn gepost. Maargoed over naar de orde van de dag, een bezoekje aan het EMC altijd weer erg zinvol.
Als eerste stond de transplantarts op het programma. Deze was zeer tevreden over mij op een paar piepkleine details na dan. Want ja hoor na maanden een top gewicht te hebben gehad was er 2 kilo af. En daar was meneer de transplantarts niet zo blij mee, maar hé dat komt wel goed. Ook was hij niet tevreden met mijn ijzer gehalte en de ontbrekende oorzaak daarvan. Hij vergeleek me daarmee met Griekenland (ik) en het geld (ijzer) tekort vermakkelijk hahaha, die man weet zoiets altijd weer erg leuk te brengen. Met het ijzer tekort kon ik hem gerust stellen, want het ijzerinfuus stond vandaag ook op het programma. Omdat ik 2 weken geleden heel veel vocht vasthield en daarmee olifanten pootjes had, moest er ook nog een ECG gemaakt worden, zodat ze zeker weten dat mijn hart goed z'n werk doet.....Na dat achter de rug gehad te hebben heb ik heel zinloos mijn PAC laten doorspuiten.
Even een broodje naar binnen gewerkt in het ziekenhuis restaurant, en weer door naar de afdeling waar het ijzer infuus werd gegeven. Tja daar kom je dan binnen in een 5-persoons kamer, het had wel iets weg van de dialyse afdeling. Hier een korte beschrijving van mijn aardige kamer genoten. Nummer 1 was een aardige blonde vrouw die met haar gezichtuitdrukking liet zien hoe spannend haar boek was, nummer 2 zou zo een look a like van: Van Velzen kunnen zijn, nummer 3 was een surinaams meisje dat heel de tijd sliep, en nummer 4 maakte de keukenzuster belacheljk en zag eruit als de Aziatische versie van: Van Velzen....Het aansluiten van het infuus ging niet heel geweldig, infuus prikken was onmogelijk, dus toen is mijn PAC aangeprikt achja als ik nou een beetje had nagedacht maarja daarvoor ben ik dan ook blond zullen we maar zeggen. Tja en na 3 uur aan het infuus gelegen te hebben was ik toch wel heeel moe, zo ben je dan weer een dagje zoet in het EMC
dinsdag 20 september 2011
zaterdag 17 september 2011
Bday Samantha
Vandaag was het Feestje van Samantha, een mede CF'er
Ze werd 21 jaar, de 'volwassen' leeftijd....Samen met Dorethea ging ik er heen.
Het was erg gezellig, er waren meer dan genoeg hapjes en er was een heuse karaoke set, maar na het horen van een meisje dat wel heel goed kon zingen, durfde niemand zich meer aan de karaoke te wagen hahaha.
Aan het einde werden er 21 lampionnen opgelaten, erg bijzonder. Het oplaten van de lampionnen bleek nog best een gevaarlijk klusje te zijn, want met de wind die er stond vlogen al vlug 3 lampionnen in de boom in de fik haha. Maar geen zorgen de boom is niet afgefikt hoor. Mijn lampion maakte een slechte start door over de trampoline heen te stuiteren, maar daarna vloog hij heel hoog omhoog achter de andere aan.
We schreven nog even wat in het gastenboek en keerden terug huiswaarts.
Ze werd 21 jaar, de 'volwassen' leeftijd....Samen met Dorethea ging ik er heen.
Het was erg gezellig, er waren meer dan genoeg hapjes en er was een heuse karaoke set, maar na het horen van een meisje dat wel heel goed kon zingen, durfde niemand zich meer aan de karaoke te wagen hahaha.
Aan het einde werden er 21 lampionnen opgelaten, erg bijzonder. Het oplaten van de lampionnen bleek nog best een gevaarlijk klusje te zijn, want met de wind die er stond vlogen al vlug 3 lampionnen in de boom in de fik haha. Maar geen zorgen de boom is niet afgefikt hoor. Mijn lampion maakte een slechte start door over de trampoline heen te stuiteren, maar daarna vloog hij heel hoog omhoog achter de andere aan.
We schreven nog even wat in het gastenboek en keerden terug huiswaarts.
woensdag 14 september 2011
Drukte maar leuke drukte
En ja hoor ook vandaag had ik eht weer voor elkaar hoor, me dag veeeel te vol geboekt. Maar er was gewoon zoveel leuks vandaag dat ik het allemaal wel moest doen. Ik zal wel ff vertellen wat er op het programma stond deze over volle dag.
Na school en squachen ging ik naar me vader toen, om daar zelf chips te maken....Maar hoe kwam dat nu. Nou jaren geleden toen ik nog een klein meisje was (ik klink nu net al een bejaarde die het over vroegaaah heeft, maar het valt mee hoor) Ik was nog maar een jaar of 10, en voor het slapen gaan las me vader me weleens voor in bed. Stik leuk natuurlijk. Hij las me voor uit het boek: De Keuzenclub, en in dat boek stond een recept om chips te maken. Enthousiast dat ik was vroeg ik of me vader en ik dat samen gingen maken. Mijn vader zegde toe, en daarmee was de belofte gemaakt. Jaren verstreken, vele chipjes belanden in mijn maag, maar geen 1 daarvan was zelfgemaakt. Je zou bijna vergeten dat ik ooit zelf chips ging maken, gelukkig heb ik het geheugen van een olifant. En zo kwam het dat er anno 2011 toch nog chips van eigen bodem werd gemaakt. Om dat we nu toch in de zelf maak sferen zaten, en er meer dan genoeg appels in de appelboom hingen, en vaders een nieuwe keukenmachine had die er gewoon vroeg om gebruikt te worden, dat we ook nog eens appelsap van eigen bodem perste......En hoe smaakte dit alles?? De appelsap proefde ook echt naar appelsap, en de chips was vers uit de frituur heerlijk, het was een soort kruising tussen chips en aardappelschijfjes erg lekker. Maar een paar uur later in trein was het taai en lang niet meer zo lekker. Oja en als toetje was er zelf gemaakt chocolade.
Vaders zette me 's avonds op de trein, in de trein zaten Esther & Larissa, en samen met hun ben ik naar Rotterdam gaan treinen. Om daar bij Anouk het avond eten te nuttigen, na een uurtje bij Anouk te hebben gezeten was het alweer tijd om met de trein terug te gaan naar huis. Zo kwam ik na een lange dag, vermoeid maar tevreden om kwart over 10 thuis.
Na school en squachen ging ik naar me vader toen, om daar zelf chips te maken....Maar hoe kwam dat nu. Nou jaren geleden toen ik nog een klein meisje was (ik klink nu net al een bejaarde die het over vroegaaah heeft, maar het valt mee hoor) Ik was nog maar een jaar of 10, en voor het slapen gaan las me vader me weleens voor in bed. Stik leuk natuurlijk. Hij las me voor uit het boek: De Keuzenclub, en in dat boek stond een recept om chips te maken. Enthousiast dat ik was vroeg ik of me vader en ik dat samen gingen maken. Mijn vader zegde toe, en daarmee was de belofte gemaakt. Jaren verstreken, vele chipjes belanden in mijn maag, maar geen 1 daarvan was zelfgemaakt. Je zou bijna vergeten dat ik ooit zelf chips ging maken, gelukkig heb ik het geheugen van een olifant. En zo kwam het dat er anno 2011 toch nog chips van eigen bodem werd gemaakt. Om dat we nu toch in de zelf maak sferen zaten, en er meer dan genoeg appels in de appelboom hingen, en vaders een nieuwe keukenmachine had die er gewoon vroeg om gebruikt te worden, dat we ook nog eens appelsap van eigen bodem perste......En hoe smaakte dit alles?? De appelsap proefde ook echt naar appelsap, en de chips was vers uit de frituur heerlijk, het was een soort kruising tussen chips en aardappelschijfjes erg lekker. Maar een paar uur later in trein was het taai en lang niet meer zo lekker. Oja en als toetje was er zelf gemaakt chocolade.
Vaders zette me 's avonds op de trein, in de trein zaten Esther & Larissa, en samen met hun ben ik naar Rotterdam gaan treinen. Om daar bij Anouk het avond eten te nuttigen, na een uurtje bij Anouk te hebben gezeten was het alweer tijd om met de trein terug te gaan naar huis. Zo kwam ik na een lange dag, vermoeid maar tevreden om kwart over 10 thuis.
zondag 11 september 2011
Oma's feestje :)
Vanmiddag was de grote FUIF, PARTY van mijn Oma. Nouja het was niet een groot feest hoor, maar gewoon de familie enzo die langskwamen. Me Oma wilde het eerst niet vieren, maar wij vonden dat als je 85 jaar wordt dat niet zomaar voorbij kan gaan.
De familie kwam gezellig langs, er waren meer dan genoeg hapjes en er werd gelachen, prima toch. Rond een uur of 7 ging iedereen weer naar huis, en was het feest voorbij
De familie kwam gezellig langs, er waren meer dan genoeg hapjes en er werd gelachen, prima toch. Rond een uur of 7 ging iedereen weer naar huis, en was het feest voorbij
zaterdag 10 september 2011
Pandaloop
Afgelopen week was niet heel bijzonder ofzo. Gewoon weer naar school, woensdag avond nog eten maar bandje wezen kijken.
Vandaag was ook weer een bomvolle dag. Nadat ik in de ochtend huiswerk had gemaakt en een poging had gewaagd om het internet te fikse, was het in de broeierige middag tijd om naar de pandaloop te kijken. Jessica is aan het hardlopen geslapen, en omdat dit haar eerste loop was wilde ik haar graag aanmoedigen. Bij de loop aangekomen stelde het niet zo veel voor. Dion en ik waren gekomen om haar aan te moedigen, maar toen ze eenmaal van start waren gegaan. Zijn wij verder op wat gaan drinken en een tosti wezen eten. Toen we uitgegeten waren liepen we terug, en wie finishte er precies op dat moment?? Juust Jessica, nou dat hadden we goed getimed haha. Bij de finish was ze volgens eigen zeggen helemaal dood, maar ze had wel heel netjes 5 km in een half uur.
Thuis gekomen werd ik ook weer aan het werk gezet, nouja werk...ik moest een appeltaart bakken, want morgen komt de halve familie bij ons om de 85e verjaardag. Van mijn oma te vieren. Ik was aan het bakken, moeders maakte soep voor morgen dus de keuken was dat een puinhoop. Tussendoor arriveerde Jan & Astrid nog even. (onze loge's voor vannacht) En straks komt Anouk me halen en gaan we naar Esther, samen met hun ga ik waarschijnlijk nog uit vanavond
Vandaag was ook weer een bomvolle dag. Nadat ik in de ochtend huiswerk had gemaakt en een poging had gewaagd om het internet te fikse, was het in de broeierige middag tijd om naar de pandaloop te kijken. Jessica is aan het hardlopen geslapen, en omdat dit haar eerste loop was wilde ik haar graag aanmoedigen. Bij de loop aangekomen stelde het niet zo veel voor. Dion en ik waren gekomen om haar aan te moedigen, maar toen ze eenmaal van start waren gegaan. Zijn wij verder op wat gaan drinken en een tosti wezen eten. Toen we uitgegeten waren liepen we terug, en wie finishte er precies op dat moment?? Juust Jessica, nou dat hadden we goed getimed haha. Bij de finish was ze volgens eigen zeggen helemaal dood, maar ze had wel heel netjes 5 km in een half uur.
Thuis gekomen werd ik ook weer aan het werk gezet, nouja werk...ik moest een appeltaart bakken, want morgen komt de halve familie bij ons om de 85e verjaardag. Van mijn oma te vieren. Ik was aan het bakken, moeders maakte soep voor morgen dus de keuken was dat een puinhoop. Tussendoor arriveerde Jan & Astrid nog even. (onze loge's voor vannacht) En straks komt Anouk me halen en gaan we naar Esther, samen met hun ga ik waarschijnlijk nog uit vanavond
dinsdag 6 september 2011
Weer de lesbanken in
Jahoor de scholen zijn weer begonnen, sinds 2 dagen ben ik weer 4 dagen per week in de lesbanken te vinden. Zit nu op de HAVO, in het zelfde schoolgebouw en met de zelfde vertrouwde leraren van vorige jaar, maar in een nieuwe klas.
En al is de school nog maar 2 dagen begonnen ik mis de vertrouwde klas van vorige jaar nu al.Tot nu toe vind ik me klas nog niet zo leuk, maar dat heeft denk ik tijd nodig. Voel me nu nog niet zo op m'n plek maar dat kost denk ik een paar weken, en dan verander ik vast van dat stille meisje dat ik nu ben, in de gene die er van alles uitflapt....
En al is de school nog maar 2 dagen begonnen ik mis de vertrouwde klas van vorige jaar nu al.Tot nu toe vind ik me klas nog niet zo leuk, maar dat heeft denk ik tijd nodig. Voel me nu nog niet zo op m'n plek maar dat kost denk ik een paar weken, en dan verander ik vast van dat stille meisje dat ik nu ben, in de gene die er van alles uitflapt....
vrijdag 2 september 2011
Het eind der tijden is weer eens nabij
De dagdesoordeels is iets waar men al eeuwen lang over speculeert. Sterker nog de Amerikaanse predikant Harold Camping was er van overtuigd dat op 21 mei 2011 de wereld zou vergaan. Maar helaas voor hem de wereld verging niet, en gelukkig voor wandelen we nog steeds rond op deze aardbol. Zelf geloof ik niet echt in een dagdesoordeels. Ja de wereld zal vast wel een keertje vergaan, en wanneer het zover is gaan we allemaal gezellig mee....Maar nu zat ik gister in de krant te bladeren, en verdomd nog aan toe wat zie ik daar in een column staan. Het eind der tijden nadert: 27 mei 2012 (dumdumduuuum).
27 mei: mijn 20e verjaardag dat is geen eind der tijden maar: De tijd beste tijd van het jaar!! Dan vergaat de wereld echt niet. En mocht meneer Weinland toch gelijk hebben, bof ik toch maar weer dat ik niet in de Verenigde Staten of Groot-Brittannië woon.
Abonneren op:
Posts (Atom)