maandag 29 juni 2015

Waarom ik vorige week wel tijd had om te ploggen en nu (eigenlijk) niet

Maandag 29 juni 2015

Belofte maakt schuld. Ik had nog wat uit te leggen, waarom ik vorige week wel opeens tijd had om te ploggen. Laat ik maar beginnen bij een kleine 3 weken geleden.

Dit was dus zo'n 3 weken geleden. Ik had niet mijn beste dag en zoals je ziet is dit ook niet mijn beste foto. Nadat ik bijna van mijn stokie ging in de supermarkt, leek het mij toch wel handig om het ziekenhuis in te lichten over mijn toestand.

Het werd een enkeltje SEH, de voorlopig diagnose was uitdroging, een veel te hoge suiker en een serieuze verdenking op afstoting.

2 longfucnties en 2 broncho's verder wisten ze het zeker, acute afstoting. Dus werd ik vol gepropt met prednison en voor de zekerheid gooide ze er gelijk wat antibiotica in, ach joh als we dan toch bezig zijn.

De suikers werden er natuurlijk niet beter op met als dat pred geweld.

Dit shirt is dan ook op mijn lijf geschreven. 


Lies ziekenhuis. Ja Fien, tante Elise ligt even in het ziekenhuis. Maar gelukkig kom jij op bezoek. 

En je nam ook nog een cadeau mee, leuk!!

Na 10 dagen ziekenhuis zat het feest erop en kon ik mijn spullen pakken en vertrekken naar mijn eigen huis!

Lang hoefde ik het emc niet te missen, want na 2 dagen mocht ik alweer op controle. Ditmaal bij de leverarts.

Tijd om mijn ganzenlever te bekijken. Mijn lever is groot en vet tot zover niets nieuws aan de horizon. Maar waarom die leverwaarde dan zo blijven fluctueren is nog een raadsel. Ik zeg leuke puzzel voor de artsen.

Ik doneerde nog wat bloed aan het lab.

Bij het suikervrouwtje kreeg ik een sensor in mijn arm. Dit ding meet vanaf nu continue mijn bloedsuiker. En zorgt er hopelijk voor dat we meer inzicht krijgen in mijn bloedsuiker. 

Hee wat is dit nou, dit lijkt wel een hotel.
Zuslief en ik boekte een hoteleke omdat ik mij 2 dagen later weer mocht melden in het emc en wel al om half 9.

Aan zo'n ontbijtje kan ik wel wennen hoor.

Hehe poehee gelukkig!! Eindelijk gaat de longfunctie weer omhoog, het is maar 4% maar je moet ergens beginnen. Ik begon hem al een beetje te knijpen.

Tot zover de medische toestand. Zullen we afspreken dat mijn volgende plog heel huishoudelijk gaat over mijn huis?

vrijdag 19 juni 2015

De hoogte punten van het lente leven

 
Vrijdag 19 juni 2015

Het is tijd de hoogste tijd, voor weer een nieuwe plog. De afgelopen periode schoot een simpele plog er bij in. Ik had het te druk met leuke dingen doen, of nou jij om eerlijk te zijn lag mijn prioriteit niet bij ploggen haha. Inmiddels heb ik tijd zat om te ploggen dus ga ik maar weer aan de slag. De rede dat ik nu wel zeeën van tijd heb, lees je ergens deze dagen in een volgend blog/plog. Maar voor nu moeten jullie het doen met deze REUZE plog.

Inmiddels ben ik alweer 3 maanden aan de studie. En tot nu toe gaat het gooed. Ondertussen heb ik al twee presentaties en twee tentamens achter de rug en met een prima resultaat. Ik sloot namelijk beide tentamens af met een 9.4 en een 9.6 en daarmee ben ik de nerd van de klas haha. Moet er natuurlijk wel bijzeggen dat mijn medische achtergrond wel enorm meehelpt en leren in de zon helpt ook goed mee. 15 juli gaat het echte werk beginnen, want dan ga ik voor het eerst in mijn leven stage lopen, hoe spannend is dat. Zeker voor zo'n perfectionist als ik die het liefste alles in een keer goed en perfect doet.

24 april was met stip de mooiste dag van het hele jaar. Na 9 jaar stapten mijn zus Jessica met Dion in het huwelijksbootje. De hele dag was in de Rock&Roll style, wat de hele dag een uitbundige tintje gaf. En dan bedoel ik niet alleen de kledij van de gasten.


Ook ik moest eraan geloven. Met een kek rood jurkje en een hanenkam van krullen was ik klaar voor de GROTE dag.

Het bruidspaar zag er prachtig uit en ze straalde allebei zoals ze nog nooit hadden gestraald.

In het pittoreske Middelburg gaven ze elkaar het JA-woord.


In de trouwzaal deed ieder zijn ding. Dion & Jessica gaven elkaar het ja-woord, Fien gaf de ringen en ik zette een krabbel op papier en daarmee zat het officiële gedeelte erop.
4 generaties op een rij, dat zie je niet vaak.


Dan nog even wat Fien spam, want wat was zij onweerstaanbaar. Samen met de andere 2 bruidsmeisjes heeft ze het supergoed gedaan!


Het feest ging door tot in de late uurtje. Er werden suikerspinnen gemaakt, er werd gedanst, gezongen, genoten en vooral veel feest gevierd.

Nog geen week na de mooiste dag van het jaar, tekende ik het huurcontract voor mijn huisje! Super vet natuurlijk, Lies gaat op eigen benen staan.


Zo'n groots moment moet natuurlijk gevierd worden met champagne!
Dit is het dan mijn huis, oké appartement. Het is het oude huisje van mijn zus Door. Ondanks dat het er prima uitzag, moest er wel geklust worden. Ik wilde het huisje toch een beetje naar mijn hand zetten, zodat het straks echt mijn thuis is.


Gelukkig had ik fantastische klushulp van mijn zwagers, vader, moeder, zussen en vriendinnen. De oneindig hoge muren kregen een kleurtje.

Veiligheid voor alles, gemaskerd en al schuurden  we de kozijnen kaal.


De gigantische ramen werden strak in de lak gezet. En dan is zo’n zwager van bijna 2 meter reuze handig. Dit was trouwens niet het enige waar hij mij goed mee heeft geholpen.

Met zwager nummer 2, de vloerengoeroe, heb ik de vloer gelegd. Kiek noe is hoe strak die erin ligt.

Dat is nog eens een mooie bus, lijkt me uiterst geschikt om mee te verhuizen. Inladen die spullen en verhuizen maar!

Haa Yip, jij verhuisd ook mee. We wonen er nog niet maar dat zal vast niet lang meer duren.

In de tussen tijd wist ik ook nog wat tijd vrij te maken om naar de Flying Dutch te gaan.


 
En dat was echt mega vet. Samen met Jill en nog paar meiden zijn we naar de Rotterdamse versie geweest. Om 8 uur ’s avonds waren we al door onze energie heen, maar na een break konden we toch nog helemaal knallen bij Afro Jack. En ik heb zo’n donkerblauw vermoedde dat ik er volgend jaar weer bij ben.

 

Inmiddels is het alweer juni en heb ik de eerste stranddag ook weer te pakken.


Een flink rondje met het hondje kwam er de laatste tijd niet van, dus heb ik beeske even flink verwend met een enorme wandeling.

vrijdag 3 april 2015

Witte jassen donderdag

 

Vrijdag 3 april 2015
 
 
 
 
Goede morgen Nederland. Vandaag staat een dagje Erasmus op de planning. In alle vroegte fiets ik naar het station om daar mijn reis te vervolgen.

Dat moment dat je met een bokaal vol urine in een overvolle trein zit en je bang bent dat een medepassagier hem perongelijk omtrapt. Gelukkig gebeurt daf niet en kon ik het netjes, zonder morsen, afgeven op de poli.

De bloedprikronde heb ik ook weer overleefd.

Longfunctie. De telefooncel laten we vandaag voor wat het is. In plaats daarvan moet ik allerlei gassen inademen en de normale VC en FEV1 blazen.

Die laatste blaas ik uitzonderlijk maar dan ook echt uitzonderlijk hoog. Tegen alle verwachtingen in blaas ik evenveel als in juni 2014. Een stijging van maarliefst 19.3% in 4 weken. En dat zonder extra pillen en dat soort ongein. De dokter heeft me alleen aangeraden om mijn ademhalingsspieren te trainen. Dus dat deed ik, boksen bij de fysio. En blijkbaar heeft dit me sterk genoeg gemaakt om alle beetjes lucht uit mijn longen te kunnen persen.

Bij de fysio gaat het ook uitmuntend! Met de 6 minuten looptest liep ik 700 meter!! Dat is 90 meter meer dan in augustus. Mijn dag kan na deze hoogtepuntnen niet meer stuk. 

Oké ik vraag me werkelijk af wat ik moet op deze afdeling. Uiteindelijk blijkt het maatschappelijkwerk te zijn. Nou vooruit. Na alle goede uitslagen van vandaag kan ik haar alleen maar overspoelen met geluk.

The cute, bij de ah to go in het Erasmus verkopen ze babyananassen.

De diëtiste kan me vandaag niet verder helpen. Dus op naar het laatste onderdeel van de dag. De ct-scan.

Samen met moeders, die inmiddels ook is gearriveerd, gaan we richting het hotel. Morgenvroeg moet ik me namelijk weer melden in het EMC voor de overige onderzoeken.

Zwaaizwaai vanuit de badkamer.


Na een klein opfrismoment is het hoog tijd om de groentegrot te gaan bekijken. Ondanks de vele ritten naar de Roffa ben ik er nog nooit geweest. Grote schande natuurlijk. 

In de stad wipte we nog even de Zara in. Maandag was ik namelijk uit mijn broek gescheurd!! En niet een beetje maar de hele kontnaad was aan diggelen. Dus tijd voor een nieuwe broek. En toen had ik opeens ook een blousje aan. Nou vooruit dan maar omdat ik zo goed geblazen heb mag ik die mezelf wel cadeau doen.


Bij mijn favoriete Mexicaan eten we tapas.

Na deze overheerlijke maaltijd is mijn energie voor vandaag echt op. Ik giet nog wat kopjes thee naar binnen en dan gaan de oogsje dicht. Trustee