1 jaar wachttijd voorbij

Vandaag sta ik alweer 1 jaar op de wachtlijst. En dat jaar van ''wachten'' is eigenlijk best snel gegaan. Er is zo veel gebeurd in dat jaar.  Zo ben ik mobiel geworden dankzij mijn scooter, weer naar school, koninginnendag voor het eerst sinds jaren thuis, me verjaardag, DE VAKANTIE, wel niet en toen toch wel weer naar school, het dikste pak sneeuw wat ik ooit heb gezien, en alle andere leuke rare dingen die ik meemaak. Het was eigenlijk een heel jaar vol met hoogte punten... oke er waren ook wel een paar mindere dingetjes, zo kreeg ik een dom kwaaltje genaamd gordelroos, is Cagla overleden, de ontsotken port a cath was ook niet heel fijn. Maar ondanks dat was het toch een heel goed jaar, vol met hoogte punten. En was het zeker een geslaagd jaar!!


En wat vooral het wachten nog niet tot ''wachten'' heeft gemaakt komt denk ik door het feit, dat mijn verwachtte wachttijd 4 jaar is. Dus verwacht ik het nog niet. Tuurlijk kan het telefoontje elke moment komen, en tuurlijk krijg ik toch elke keer weer een beetje schrik als ik op me telefoon gebeld wordt door een anoniemnummer...Maar verwachtte, nee het telefoontje verwacht ik nog lang niet. En misschien, misschien is dat maar goed ook. Want er zijn zo veel zieke, veel ziekere mensen op de lijst. Die het telefoontje harder nodig hebben dan mij. De mensen die snakken naar adem, die snakken naar nieuwe longen, die mensen verdienen het meer....


Fijne kerst iedereen

sleeen, bakken, schoonmaken, koken en naar de film pfjuee

Ik ben weer thuis, en net als altijd was de eerste dag weer super druk. Waarom?? Geen idee, ik denk dat als ik uit het ziekenhuis kom ik een soort van inhaaldag heb. Een dag die ik helemaal inplan, om ik denk zo die 2 weken in te halen ofsow. Nouja dit was dus mijn veeeel te lange dag:


's Morgens kwam Esther om 10 uur naar mij toe en zijn we met de slee naar Larissa gelopen. Vanaf daar zijn we naar het bunkerpad gelopen. Voor de mensen die Vlissingen niet kennen. Dat is heel verweg, ergens in een weiland loopt een fietspad en daar is het bunkerpad dus. En bij dat pad is een bunker waar je met deze pak sneeuw perfect van af kunt sleeën. Halverwege de weg wilde we stiekem allemaal terug, en ons met een warme chocolademelk opwarmen bij de kachel. Maar daar was die dan hoor de uiterst inspirerende spreuk die ons verder bracht. Want zij die opgeven weten nooit hoe dicht ze bij de finish waren. En zo ist maar, en vervolgde wij onze Nova Zembla tocht. Aangekomen bij de bunker sleeden we als 3 hysterisch blije verkleumde kinderen van de bunker af. Het was koud bere koud, na 4 keer sleeën hadden we er genoeg van. Maar het was het waard, al was ik wel vergeten dat we die bare koude tocht nog eens moesten lopen alleen ditmaal naar huis. Ooh wat was het koud, wat was ik moe, en ojaa had ik al gezegd dat het heel heel koud was? Gelukkig waren Esther en Larissa  er beter aan toe dan mij, en hebben ze mij heel lief op de slee naar Larissa's huis getrokken :). Daar hebben we ons opgewarmd aan een heerlijk beker warme chocolademelk, jammie. Moeders was toen ook nog zo zo lief  om Esther en mij naar huis te brengen....En toen was de dag nog maar net begonnen.


's middags heb ik een cake gebakken voor Dion want die was jarig, want meneer was niet tevreden met de door mij gemaakte taart :P  Daarna heeft Jessica me opgehaald om in haar huis de keuken schoon te maken. Ik weet niet of ik het al op me blog had verteld. Maar vorig jaar hebben Jessica & Dion een huis gekocht. Dat moest toen nog gebouwd worden, maar 1 december is het opgeleverd, en vandaag kon er worden schoon gemaakt. Ik heb haar daarmee geholpen, en na een uurtje hard doorwerken waren we klaar. En zijn we naar Anique gelopen, dat is de zus van Dion die woont in dezelfde wijk....Daar heb ik nog een poosje gezeten, tot moeders me kwam halen. Thuis het eten gemaakt, en 's avonds naar de film geweest. Esther heeft net haar rijbewijs dus zij haalde me en bracht me weer veilig thuis, wat een luxe. De parkeerplaats bij de bios was de parkeerplaats trouwens een heuse ijsbaan geworden. En de helling van de boulevard was zelfs zo glad dat ie afgesloten was. Maar dat weerhield er een vrouw niet van om daar toch  met haar auto naar boven te rijden. En dat heeft ze geweten ook, want ze gleed zo hups met de hele auto naar beneden hahaha...achja eigen schuld, maar toch zielig voor haar. Nouja over de film dan maar ej. We gingen naar Burlesqeu het was een hele leuke film. Esther heeft me weer veilig thuis gebracht. En toen stond op de planning slapen, maar eerst even me blog bijwerken. Dus ga nu slapen, ben namelijk mega super moe, dus hoop dat ik lekker kan uitslapen.


WT

THUIS!!

YEAH ik ben weer thuis!!. De slimme doks in het Sophia vonden me zo goed opgeknapt dat ik zo naar huis mocht, zonder infuus, pillen of wat dan. Niks, noppes, nada van al die antibioticatroep, me standaard antibiotica heb ik natuurlijk nog wel, ik kan niet zonder. Maar dus naar huis zonder iets extra's!!, hoe goed wil je het hebben. Wel moet er nog hard gewerkt worden aan me gewicht, want nu ben ik te licht voor transplantatie. Maar ik denk dat het met de feestdagen in het vooruitzicht helemaal goed gaat komen. Ik ga 3 keer gourmetten in 1 week gnagna. Nou dit heugelijke nieuws moest ik natuurlijk nog melden.

Kopieren doe je zo

Maandag is sputemdag. Dan moeten alle cf'ers hun slijmpie in een potje deponeren, en die onderzoeken ze dan in het lab. Maar niks zo leuk als zelf je potje prut weg te brengen. Dus zo ging ik op pas met de broeder om mijn potje af te leveren bij het lab. Op de terugweg kwamen we een kopieermachine tegen, en tja we konden het niet laten en hebben we ons hoofd op het kopieerapparaat gelegd en er op los gekopieerd. Het resultaat, een paar debiele kopieerfoto's hahaha

's middags hadden Esther & laar de sneeuw getrotseerd, en waren ze helemaal met de trein naar mij toe gekomen. En het kon niet anders dan een dolle boel worden. Het was zo leuk, en grappig, we hebben raar gedanst op kerstliedjes. De fysio kwam ook nog ff langs, want ondanks mijn bezoek moest er ook nog flink gesport worden. Dus met z'n vieren pionnen voetbal gedaan, het ging er fanatiek aan toe.....en de winnaar was Esther met 5 punten. Terug op me kamer had de kerstman mij een bezoekje gebracht, en lag er een cadeau voor mij op bed, een Douglasbon van 12,50 super veel dus, er zaten ook nog wat proefmonstertjes bij. En zo vloog de middag voorbij en was het weer een geslaagd dagje.

En wat deze dag nog geslaagder maakte, waren de longen nummer 5 & 6 die Djuna vandaag krijgt...Hard duimen dat alle goed gaat.

Zneeuw Zondag!!

Het is vast niemand ontgaan dat het veel gesneeuwd heeft afgelopen daagjes. En toen vanmiddag papsie en Lisette op bezoek waren mocht ik ff naar buiten, even weg uit ziekenhuisland.

Dus ff heperanie slotje in me PAC, dik inpakken en naar buiten toe. Voor het ziekenhuis licht een park, en daar zijn we heen gegaan.

Het zag er super mooi uit dat winterwonderland. Voeten die verdwenen in de sneeuw, een sneeuwbal die perongeluk op paps z'n hoofd belandde hahahaha, en een engel in de sneeuw made by me.

Zie de ge-wel-dige sneeuwengel!!

Na een halfuurtje was het wel genoeg en waren we weer in me kamer, en even lekker opgewarmd aan een kopje thee. Toen paps & Lisette weg waren heb ik me pyjamabroek maar aangedaan want me spijkerbroek was helemaal nat van de sneeuw, en zo ben ik nog ff in slaap gevallen..Jups het was een leuk middagje :)

pacman

Hooi,,, Hier ff kort berichtje. De operatie is goedgegaan, en mijn PAC zit weer op dezelfde plek. Kwart voor 3 uur  ik geopereerd en half 6 was ik weer op mijn kamer, het is dus heel snel gedaan. Sinds de operatie heb ik wel weer zuurstof, maar dat heb ik eigenlijk altijd wel na een operatie. Ben wel heel moe, ondanks dat ik nog een poos heb geslapen. Door het winterweer slaap ik niet alleen vannacht, want mamsie blijft hier slapen. Over de heen weg deed ze 3 uur, en omdat het nu heel glad wordt is het handiger als ze hier blijft slapen.

Morgen komt ie erin

WIIIEEHHHHHH ik ben uit de isolatie. Dus vrij om te gaan en te staan waar ik wil, en dus ben ik naar de ziekenhuis school geweest. En eigenlijk heb ik alleen maar goed nieuws te melden. Want morgen is de BIG DAY, dan krijg ik mijn nieuwe PAC. Ik had niet gedacht dat het zo vlug zou gaan gebeuren. Maar vanaf morgen ben ik de gelukkig eigenaar van PAC nummero 3. En nog meer goed nieuws vandaag, want heb longfunctie geblazen en die was hetzelfde als de laatste keer. Zuurstof heb ik alleen nog 's nachts nodig, al zijn mijn saturaties met 92% nog lang niet zoals het was. Maar ik ben er tevreden mee en het begin is er toch?? Het enige -min puntje is ik was afgevallen, en daar zijn dokters niet blij mee, dus is de sondevoeding ff opgehoogd. Morgen operatie dus dan meer nieuws.