We outrun CF!!

Samen met moeders en Door vertrokken we vanmorgen naar Scheveningen. De plek waar Djuna net als vorig jaar, We outrun CF weer perfect georganiseerd heeft. Op die manier hebben we toch mooi ruim 3600 euro opgehaald voor de NCFS, zodat er meer onderzoek gedaan kan worden naar CF. Zo kan hopelijk in de toekomst (zoals Djuna zo mooi zei) Cystic fibrosis - CF - Cure Found betekenen.

Na haar korte speech begon de loop. Met dat stralende weer als vandaag is het zeker geen straf om over de boulevard te van Scheveningen te lopen.  Daar liepen we dan een witte parade van ruim 100 man. Allemaal liepen we door, voor, met, naast CF maar allemaal tegen CF.Na 1 mijl te hebben gelopen zat het er weer op, maar om dan gelijk weer naar huis te rijden vonden we niet zo leuk. Dus zijn we lekker met nog een paar andere wat gaan drinken in een strandtent. Het personeel was niet heel geweldig maar dat was ergens ook wel weer grappig. De zon deed lekker z'n werk, waardoor ik me op vakantie waande.
Rond een uur of 5 vertrokken we met rooie blosjes en rode neusjes weer richting huis. Moe dat ik was viel ik in de auto alweer vlug in slaap. Om vervolgens ruw wakker te worden in de welbekende Bergen op Zoom bocht. Door de kracht van de bocht viel mijn slapende lichaam om, waardoor ik BEM op de achterbank viel. Dit alles gebeurde onder luid gelach van moeders en Door, het is zo fijn als ze zo meelevend zijn. Bijna thuis gekomen wilde we nog erg graag een pannenkoek nuttigen. Maar nadat we 2 keer voor een dicht pannenkoekenhuis hadden gestaan, besloten we genoegen te nemen met een pizza van de Italiaan. Achja een pizza is ook rond net als een pannenkoek.

Om 9 uur waren we dan eindelijk thuis. Dit was een lange 23 uur durende dag, die enorm leuk was. Waarin er heel nuttig is gelopen, en waarin ik volop van de zon heb genoten.

De uitreiking!

Vandaag was de grote dag. De dag waar Dorethea 4,5 jaar lang voor gestudeerd heeft.

Om 2 uur verzamelden we ons bij haar huisje. Daar troffen we haar zenuwachtig aan, niet wetende wat ze aan moest trekken. Een uur later zaten we dan in de zaal, wachtend tot haar naam werd genoemd, ze naar voren kon komen, en de handtekening kon zetten die alles officieel maakten. Na haar moesten nog vele andere de o zo belangrijke handtekening zetten. De man die de hele middag aan elkaar babbelde, interviewde stuk voor stuk alle studenten. Jessica en ik zijn niet van die geweldige in stilzitters. Dus voorzagen wij de boel(stilletjes) van wat commentaar. Na bijna 2 uur in de inmiddels heet geworden zaal was de uitreiking voorbij. Door is heel blij met haar diploma, en trots mag ze zijn.

Lente lunch

Gisteren was het dan echt lente, de zon scheen volop en de temperatuur was zeer aangenaam. En zoals het hoort heb ik samen met Larissa deze mooie lente middag doorgebracht op de boulevard. Er was drinken, onze maagjes knorden (het was dan ook lunchtijd). Dus bestelden we wat te eten. Normaal gesproken bestel ik heel veilig een tosti, maar vandaag besloot ik heel avontuurlijk te gaan doen en een saté te bestellen. Heftig hoor! Jammer genoeg beviel deze omslag in mijn lunchgedrag niet. Niet dat de saté niet smaakte, die was heerlijk. Maar het feit dat ik zonder te over drijven er een heel uur op heb zitten wachten maakte het toch wat minder. Na een half uur wachten kwam de serveerster met een rood aangelopen hoofd vertellen dat de kok mijn saté had laten aanbranden. Weer een halfuur later kwam ze hem brengen. Lari kreeg haar bestelling gelijk met mij, alleen waren ze de mayonaise vergeten, dom! We hebben lekker gegeten maar toch jammer van het laaaange wachten. Bij het afrekenen hoopten we stiekem toch wel op een drankje van het huis, maar nee. Dus toen de serveerster bij het afrekenen zei: ow ik zie dat e mayonaise nog gekomen is. Ketste ik haar terug, ja net als de saté. Waarop zij uiterst verbaast reageerde met: De saté?? Ow de saté haha.
Pff wat een domme vrouw, de volgende keer kiezen we wel een ander plekje om te lunchen en neem ik weer heel vertrouwd een tosti ;)

Controledag

Het geluk was aan mijn zijde vandaag, want vandaag had ik een TOP dag!!

Er was geen betere dag als vandaag om een longfunctie te blazen. Het resultaat mag er wezen, ik blies een prachtige FEV1 van 25% daarmee zit ik weer op mijn oude niveau. De longarts was uiteraard blij dit te horen, maar wees me erop dat mijn longfunctie in een jaar tijd toch wel achteruit is gegaan, pff de doemdenker...Gelukkig was de beste man wel te spreken over de vorderingen die ik maak met mijn gewicht, jaja sinds mijn ontslag is er al 2,5 kilo bij, op naar de 50 zeg ik zo. Aan mijn andere klachtjes, is over het algemeen niks aan te doen. Behalve natuurlijk dat er nieuwe longen komen, maar dat is een puntje waar ik mijn hersens nog maar eens over ga laten kraken...Na nog wat geklets over koetjes en kalfjes, was het de hoogste tijd om naar de diëtiste te gaan.

Ook de diëtiste was blij met mijn vorderingen en had weinig aanmerkingen. Dus zo verliet ik met een toch wel opgelucht gevoel het ziekenhuis, op naar huis.

Proef op de som

Morgen mag ik weer een bezoekje brengen aan de diëtiste. En denkend aan die afspraak schoot me nog net iets te binnen.

Een paar weken geleden had ik haar aan de telefoon, ze had het over tussendoortjes en bijvoeding naast de sondevoeding. Elke dag als extra drinkvoeding drinken is niet aan mij besteed. Maar nu had ze iets nieuws: Pro-vitt repen, een soort mars achtige repen. Nou ben ik niet echt de meest makkelijke eter, en een mars krijg je erbij mij niet in. Maar vooruit een keertje iets nieuws proberen kan geen kwaad, misschien vind ik ze wel hartstikke lekker. De diëtiste zou zorgen dat er 3 smaken werden bezorgd, en nog geen dag later stond de pakjes-postbode aan de deur. Inmiddels kent die man mij wel, en staat hij er niet meer van te kijken dat ik om half 10 nog in mijn pyjama rond huppel...Maargoed ik dwaal af. De repen waren in huis dus het uit testen kon beginnen. De repen proeven stelde ik  om onduidelijke reden steeds uit, de repen begonnen een beetje in de weg te liggen dus legde moeder ze in de kast. Toen de repen eenmaal uit het zicht verdwenen, verdwenen ze ook weer heel snel uit mijn gedachten. Totdat. Shit, morgen moet ik naar de diëtisten en haar vertellen wat ik van die repen vind.....Dus heb ik ze dan net eindelijk maar eens geproefd. Na 1 hap van elke reep wist ik genoeg, BAH jakkie niks voor mij. Ik hou het voorlopig maar op de koekjes van de supermarkt. Het resultaat hiervan staat in een uiterst wiskundige grafiek, die ik morgen trots aan de diëtiste laat zien.

Het schriketentje

Eens in de 4 jaar is er iets spreciaals. Een dagje extra, gratis en voor niks. Zo'n dag moet je natuurlijk goed benutten, je moet er extra van genieten, want het volgende dagje extra is nog 4 jaar wachten. Daarom is er een nieuwe traditie geboren: Het schriketentje.

Vandaag was dat speciale dagje extra. Dus zoals de traditie ons vertelde, ging ik samen met 3 vriendinnen uit eten. 3,5 uur daar gegeten, gelachen, kortom pure gezelligheid.. Leuk hoor zo'n nieuwe traditie.

Glowgolf

Het is vakantie. Tijd voor iets anders, tijd voor iets leuks, tijd voor Glowgolf. Anders gezegd midgetgolven a al glow in the dark...

Samen met Esther ging ik, we kregen wat uitleg van de verhuurder. Regels waren simpel de winnaar kreeg een gratis consumptie. Fanatiek dat we waren, barstte bij de eerste hole de strijd om de consumptie al los. We streden hard, door de jungle, tussen de tijgers, bij de apen en huh ja ook tussen de giraffen door.

De laatste hole, de spanning steeg. Wie wordt de winnaar??

GELIJKSPEL!!! Whahaha die zagen wij niet aankomen, de verhuurder van de baan blijkbaar ook niet maar zoals beloofd kreeg de winnaar een gratis consumptie. Allebei een muntje, allebei genoten van de winst.

Daarna nog naar de MC donalds geweest, is goed voor de kilo's ;). Daar zaten we dan tussen de pubertjes van 14, die de MC zien als DE nieuwe hangplek. Wij aten wat, lachten wat, tja toen was het opeens etenstijd en stroomde de MC langzaam vol met ouders met hun kleine grut. Tijd om te vertrekken dus.