Plog 34

Donderdag 7 juli. Een fikse wandeling en waar is Dory toch?

Ochtendritueel

Tijd voor een wandeling

Yip is dol op wandelen.

Zoekplaatje. Waar is Yip?

Poehee dat was een flinke wandeling!

Tot nu toe is het een weinig inspirerende dag. Wellicht was ik vanmorgen iets te enthousiast met mijn ochtendwandeling.

Moe of niet, vandaag stond ook de fysio op het programma. En ze heeft me na een maandje niksen weer flink afgebeuld.

Op de terugweg maak ik nog even een stop bij de apotheek.

Voor nog meer bankhangen is weinig tijd. Er staat een pizza filmavondje op het programma. 

Kijk daar zul je de pizza hebben.

En met deze meiden eet ik deze pizza in recordtempo op.

Want de film wacht niet. En finding Dory al helemaal niet.

Nog meer foto onzin in de bios. Let vooral op de vrouw op de achtergrond.

Zo Dory is gevonden en ik heb mijn bed ook weer gevonden. Welterusten!

...ghh

Vrijdag 1 juli. Een retourtje EMC en een avondje uit

Goedemorgen, een smakelijk eiwitrijk ontbijt.

Zo dat zit er weer in. Tijd voor een rondje met het hondje. In joggingbroek, dat dan weer wel.

Kijk daar helemaal in de verte, daar is Yip. Yip denkt dat we naar het strand gaan, ik denk toch echt van niet. Door het hoge water is er helemaal geen strand en bovendien past een rondje strand niet in mijn strakke planning.

Thuisgekomen pak ik mijn tas in voor een dagje ziekenhuis. Nadat ik vorige week met ontslag mocht houden ze me even goed onder de radar.

En opweg, eerst met de bus.




















Niet vergeten uit te checken

Dan met de trein, niet vergeten in te checken!

In Goes eindigt mijn reis met het OV, ik vervolg mijn reis in moeders auto inclusief moeder zelf.

Gelukkig zijn er niet echt 7104 wachtende voor mij. Dat scheelt weer.

Kijk ik ben al aan de beurt en er zit al een naald in mijn voet. Zo snel kan het dus gaan.

Mijn longfunctie is ruk. Die zwarte lijn is het ideale longverhaal, ik ben het blauwe lijntje dat eronder bungelt. Niet goed, gelukkig voel ik me wel goed. Dat is tenminste al iets.

De dok was ook niet helemaal te spreken over de longfuncite dus mocht ik gelijk door voor foto, om te kijken of het vocht achter de longen inmiddels al verdwenen is. En het is gelukkig verdwenen, zo blijft mij weer een punctie bespaard. En we hopen nu dat mijn longen gewoon wat tijd nodig hebben om op te knappen. 

Zo'n rondje ziekenhuis maakt hongerig, tijd voor lunch!

Zo zit je te lunchen en zo zit je alweer thuis aan de thee.

Huiswerk van de diëtiste. Opschrijven wat en hoeveel ik eet.

Hoogtijd om wat lekkers in huis te halen om de lijst mee aan te vullen. Ik wilde ook nog Liefmans kopen maar was mijn ID-kaart vergeten dus dat hele verhaal ging niet door.

Een makkelijk ietwat studentikoos diner. Vandaag had ik geen zin om de keukenprinses uit te hangen.

De suikers gaan de afgelopen dagen ook weer helemaal nergens over. 

Maar dat mag de pret niet drukken. De chips en drank komen gewoon op tafel, want ik heb visite.

Hallo visite, hallo Esther!

Wat is snapchat toch leuk

Oké nog eentje dan om het af te leren. Dan gaan wij nu op stap. Daaaag

We logeren nog even door in het EMC

Zondag 19 juni. Een groet voor vaders, nieuwe schoenen en een longfunctie om over te zwijgen. 

Eigenlijk is zondag pistoletjesdag maar helaas kan mijn maag dat vandaag niet aan. Maar de crackers bevallen gelukkig ook prima.

Netflix is echt mijn redding hier. Momenteel ben ik bezig met het 5e seizoen van drop dead diva, leuke serie. Hierna ga ik me maar eens focussen op orange is the new black. Nog meer serie tips zijn overigens van harte welkom.

Oké ik Netflix dus niet de hele dag. Ik puzzel ook wat af, dat is toch wel het teken dat ik mij goed voel en me stierlijk verveel.

12.30 tijd voor de lunch.

Naar aanleiding van mijn vorige plog. Is hier het antwoord waarom ik van eenmalig servies eet.

Gelukkig is daar mama die schoenen voor me mee brengt. 10 juni heb ik mijn laatste (!) stage dag gelopen, en als waarderin kreeg ik een envelopje met een kaart en geld. En van dat geld heb ik mezelf deze uggs cadeau gedaan. 

Mijn stage mag er dan wel op zitten maar ik heb nog een paar examens in te halen. Dus bracht moeder me ook wat leervoer. Nu de concentratie nog.

Vandaag duik ik nog niet de boeken in, in plaats daarvan gaan we naar het restaurant voor een overheerlijk kopje munt thee.

Voor moeders een cappuccino met perfecte schuim laag. 

En tja hoe gaat het nu dan? De diagnose leek zo duidelijk een longontsteking. Maar toch zijn ze van die diagnose afgestapt, niks wijst daar meer op, maar beter gaat het nog niet. Ja de koorts was vlug verdwenen en ik voel me goed. Maar ik blijf benauwd, vooral 's nachts en met inspanning. Wat er dan wel aan de hand is is nog niet helemaal duidelijk. Ze behandelen me nu voor de zekerheid ook voor acute afstoting, ondanks dat er uit de biopten van afgelopen donderdag niks is gekomen. Mijn longfunctie is inmiddels ruim 30% gezakt en we kunnen het ons niet veroorloven dat hij nog verder zakt. Daarnaast was er op de longfoto veel vocht te zien achter de longen, het is nog niet helemaal duidelijk waar dat vocht vandaan komt. Dus er moest iets gebeuren. Het lijkt er trouwens op dat het vandaag beter gaat. Sinds vanmorgen al zuurstofvrij en dat is een goeie stap vooruit!

De afgelopen 3 dagen heb ik 1000 mg prednison gehad. Om je een idee te geven, dat is 100 keer zoveel als ik normaal gebruik. De komende week zie ik er door al het pred geweld weer zo uit. Charmant hoor. Niet alleen mijn hoofd maar ook mijn bloedsuikers, concentratie en vooral mijn humeur hebben hier onder te lijden. Gelukkig zal dit de komende dagen minder worden. Dus mocht ik je deze dagen uit schelden. Weet dat het niet persoonlijk is maar dat het de medicijnen zijn die spreken. En hopelijk zien we morgen in de longfunctie dat het het allemaal waard is geweest.

Op vaderdag doe ik gewoonlijk niets. Maar toen ik deze leuke foto uit Turkije tegen kwam, moest ik die mijn vader gewoon sturen. Gewoon omdat ik maar wen vader heb, zoals de meeste mensen ons.

Het eten op 9-noord komt ondertussen echt mijn neus uit. Al moet ik zeggen dat deze spaghetti opzich nog wel te doen is. En nadat ik dit naar binnen heb gewerkt zit de dag er zo'n beetje alweer op.

Tot over 6 dagen, en dan plog ik vast weer vanuit het vertrouwde Vlissingen!