Nou mensjes het is toch nie te geloven he. Ik zal het ff uitleggen. Vandaag moest ik weer naar Theater. Normaal brengt mams me altijd met de auto, maar vandaag nie. Want mamsie is naar een gemeenteweekend van de kerk, dus ben ik weekendje mamaloos. Maar ik ging nu dus op de scooter naar Theater. Had hem daar geparkeerd en komen er andere kinderen uit de groep vragen, van wie is die scooter. Dus zeg zo jah van mij. Hun jah maar hoe oud en je dan. Zeg k zo 16 onee wacht ben 17. HUn nie geloven he. Na theater ik weer weg op me scooter natuurlijk. Zeggen ze oh hij was echt van jou, hahah ze geloofde het nog nie he. Jij 16 dat kan echt nie, en nope niemand die me geloofde. Oej das nie best he zo jong geschat worden ;) Misschien bestaat de eeuwige jeugd dus toch...
WT
2 opmerkingen:
Hoii!
Ik las toevallig je ´16´ blogje en kom deze situatie zelf ook altijd tegen bij het uitgaan, als ik een drankje haal voor mn vriendinnen of ik ga de discotheek binnen vragen ze me altijd naar mn ID-kaart met de tekst: BEN JIJ WEL 16? JA IK BEN 20!!!!! Wat ik ook doe. Terwijl mn zusje 15 is en overal binnenkomt, haar schatten ze 18...
Groetjes Jolien
Bij jou bestaat die echt ja!
Een reactie posten