Wat een pech, M.ickey weg

Dopje, ding in me buik, opblaastuutje, allemaal namen voor mijn M.ickey-Buton/PEG-sonde. Maar ik heb hem niet meer, op z'n zachts gezegd zwaar kl*te. Nu zullen jullie wel denken; huh, waarom heb je hem niet meer, als hij zo belangrijk is??


Pff en dat is een verhaal. Gister nacht werd ik gillend wakker, en lag me m.ickey met sondevoeding naast mij, dus niet veilig in me buikje. Moeders kwam al vlug op mijn gegil af, en haalde vlug een nieuwe M.ickey-button. Ik probeerde gelijk de nieuwe in het gat in me buik te douwen, maar hij wilde er maar niet in. Uiteindelijk hebben we maar iemand van de thuiszorg laten komen, maar ook zij kreeg de M.ickey er met geen mogelijkheid in. Om 6 uur 's ochtend maar het ziekenhuis in Rotterdam gebeld, de vrouw aan de lijn wist niet wat een M.ickey was, en zei dat het niet dringend was en later terug moesten bellen. Nouja zeg niet dringend? Zó'n gat is binnen een paar uur helemaal dicht maar goed.

Ik ben nog wat verder gaan slapen, en daarna de dokter gebeld......Nou ik kreeg dus een longarts aan de telefoon die niet eens wist wat een M.ickey-button was. Dus dat praat niet heel makkelijk, dus zegt die man, komt maar naar Rotterdam dan kijken we hier....Ja daaaag, ik ga echt niet helemaal naar Rotterdam rijden, om daar vervolgens te horen dat ze me PEG niet meer kunnen redden. Dus vroeg ik die Dok, goh zou het ook in het streekziekenhuis kunnen?? En tot me grote verbazing was hij het met me eens, en ging hij dat even voor mij regelen. Zo gezegd zo gedaan, en kon ik lekker naar het ziekenhuis in Vlissingen.

Daar aangekomen, waren er hele aardige mensen die ook nog verstand hadden van PEG-sondes. En de man, waarvan ik geen idee had wat voor soort dokter het was, heeft van alles gedaan om mijn PEG te redden. Hij zag al meteen dat de Mickey niet zou passen. Eerst heeft hij er een voerdraad in gedouwd. Pijnlijk, maar effectief want die kwam in mijn maag terecht. Daarna een siliconen draad wat steeds dikker werd. Men dat deed PIJN!!. Ik heb in handen geknepen, gegild tot ik rrod aanliep, maar de siliconendraad wilde er niet in. Na een half uur van alles proberen,  was ik kots misselijk en werd het tijd om te stoppen. Het gat zat dicht en zou niet meer open gaan.Sinds gister heb ik dus een gat in mijn buik, en ben ik dus weer aan de neussonde.

Zwaar kl*te dus, en weetje die M.ickey was niet alleen voor de sondevoeding. Alle medicijnen die ik ook maar een beetje smerig vond gingen er hopla zo in. Dat ding vertelde me wanneer ik honger had, door naar binnen te trekken. En dat ding bespaarde me neus zo veel bloedneuzen. Hoe die M.ickey nou opeens uit mijn maag is gekomen?? Waarschijnlijk is de sondevoedingslang blijven haken aan me bed en heb ik in me slaap zo hard terug getrokken, dat ik hem eruit getrokken heb....... Dinsdag moet ik op controle bij de transplant-arts dus ben benieuwd wat hij ervan gaat zeggen. Ooit zal er denk ik toch weer een nieuwe PEG/M.ickey-button in moeten.