Het verhaal

De verkorte versie van mijn vakantie dagboek is alsnog een lang verhaal, dus neem de tijd. Even ter informatie: ik ging samen op vakantie met 2 vriendinnen Esther en Larissa

En we zijn vertrokken,       vrijdag 29 juli 2011

Moeders bracht ons weg in een overvolle maar dan ook echt overvolle Peugeot. We vermaakten ons uiterst prima in de auto, lekker meezingen met Adele, en er werden de nodige grapjes gemaakt

Na een heel zwaar afscheid stapten we in de bus reden naar Nederweert om daar over te stappen in de Salou-bus. Jeetje wat een volk gaat daarin zeg hahaha. Hier een korte omschrijving van een groep: Stel je 12 jongens voor in allemaal hetzelfde shirt, 1 loopt met hun plaatsnaambord met Sleen erop, en een ander loopt met een stereo op z’n schouder waar het clublied van hun voetbalteam uit komt. Verder waren ze rete irritant, luidruchtig en versierde ze elke meisje dat in hun slechte versiertrucs trapte. Nouja ze hadden er in ieder geval zin an zullen we maar zeggen. Ze waren opzich best aardig hoor maar zo luidruchtig. En tja toen de nacht aanbrak en ik me installeerde om te gaan slapen. Bleken mijn oordopjes en slaapmasker zeker geen overbodige luxe te zijn…..Voor een bus rit heb ik daardoor wel redelijk geslapen, al hebben die Sleen-boys me wel veel wakker gehouden. Het was echt zo raar he, hun zaten beneden in de bus en wij boven. Midden in de nacht werd ik wakker en wat zie ik tot mijn grote verbazing. 2 Van die Sleen-boys liggen in het gangpad, 1 zit op stoel voor me, en een ander lag met een meisje op de grond te slapen. Oke dat had ik niet zien aankomen hahahaha.

Wij saai??        zaterdag  30 juli 2011


Om 8 uur Nederlandse tijd kwamen we al aan in Salou, terwijl de laatste feestgangers van Salou hun bed op zochten, gingen wij naar een café waar de reisleiding ons de nodige informatie gaf. Daar werden we goed ontvangen en kregen we Sangria als ontbijt, hmm dat kreeg ik niet echt weg in al die vroegte maargoed….We moesten ons ook gelijk inschrijven voor de activiteiten wij kozen voor: de Jeepsafari, Aquopolis en Barcelona. Toen ik dit wereldkundig maakte aan de reisleiding, waren die stom verbaasd dat we 1) geen partypakket namen, 2) niet naar de kroegentocht gingen en 3) omdat we naar geen 1 feestje van hun wilde. Ze reageerde echt zovan WAT geen kroegentocht?? Maar dat kan toch niet het is toch vakantie!! Een Sleen-boy voegde zich ook in het gesprek en vroeg snappen jullie het wel?? Salou?? Hahahaha ja we snappen het maar willen het niet.


We hadden geluk want we konden ons appartement gelijk in en het zag er mooi uit, al kon het servies nog wel een afwasje gebruiken. Het was heel warm dus zijn we lekker naar het strand gegaan. En zie dan maar een plekje te vinden op een overvol strand. De zee was met deze hitte dan ook echt een heerlijke verkoeling. Er kwam nog een meisje (propper) die ons de Hollandparty wilde verkopen, niet veel later kwam er nog een andere propper. Die het heel slim aan pakte, eerst gezellig een praatje maken en vervolgens vragen of je naar de nachtclub komt. Hmmm daar denken we nog even over.


Na het strand zijn we lekker het zwembad van ons appartement in gedoken, en hebben we soep gegeten. De inductieplaat waar we de soep op moesten gaan koken was wel een beetje sloom, het duurde maar liefst 3 kwartier voor de soep warm was. Achja het is vakantie en hebben geen haast. Lekker vroeg ons bed in zodat we morgen fit kunnen beginnen aan een nieuwe dag.

Banaaaaan,  zondag 31 juli 2011


De ochtend was een beetje bewolkt maar de temperatuur was prima voor een dagje strand. Na de lunch hebben Esther & ik, Larissa weten over te halen om met ons mee op de banaan te gaan.. Met zwemvesten aan de zee in en op de banaan klimmen. Dat erop klimmen bleek nog een hele kunst te zijn, maar we zijn er allemaal op geklommen. Er kwam nog een stelletje bij ons zitten en we waren klaar voor vertrek. In het begin was het nog wel makkelijk, je kon gewoon met losse handen zitten. Maar mij bij de eerste scherpe bocht lagen we er allemaal vanaf hahaha. Iedereen klom er weer op en we voerden verder. De banaanman deed nu beter z’n best en maakt nog vele meer bochten, maar wij waren snelle leerlingen en vielen er niet meer af tot de laatste bocht.

’s Avonds was het tijd om de activiteiten te betalen, en daar bleek de reisleiding van beachmaster niet zo snugger te zijn. Ze hebben een rekenfout gemaakt van €100,- in ons voordeel, en dat terwijl ze het nog een keertje heeft nagerekend. Dat was dus een flinke meevaller. En we hebben er heel slecht, niets van gezegd, ze waren namelijk niet erg aardig voor ons geweest, maar ergens voel ik me wel een klein beetje lullig.

Bijkomend van de gigantische rekenfout van de reisleiding gingen we opzoek naar een tapasbar. Na die gevonden te hebben gingen we zitten en bekeken de kaart. Dachten we een de traditionele Spaanse tapasbar gevonden te hebben, bleken de tapas frikandel speciaal en kroket te zijn hahahaha, heel spaans… Om het eten wat te laten zakken zijn we over de boulevard gaan lopen een ijsje gekocht en terug naar huis gegaan.

We’re going wild!!    maandag 1 augustus 2011


Oeh het was echt een super leuke dag vandaag.

Vandaag stond de jeepsafari op de planning, we werden opgehaald door een jeep. In de jeep zaten al 3 koters en een mam & pap. Hierdoor konden we jammer genoeg niet bij elkaar zitten. De chauffeur leek nogal op onze goeie vriend Friso, dus voor het gemak noem ik hem maar Friso.

We reden door de bergen maakte een stop in een dorpje, dronken wat. Reden verder en Brrrr wat was het koud in de bergen. De volgende stop was een waterval. Al vond ik die waterval persoonlijk niet heel bijzonder, maarja dat komt omdat ik vorig jaar de Plitvice meren heb gezien. Bij de waterval hebben we avontuurlijk over wat rotsen heen geklauterd, en was het al weer vlug tijd om verder te rijden. Tussen het rijden door was er nog een stop voor de lunch en daarna reden we door naar een dorpje wat gebouwd is op kalksteen, het dorpje had maar 23 inwoners We hebben daar ons leven geriskeerd door de poseren voor een afgrond van 300 meter. In dat dorpje was ook een wc en natuurlijk moest ik weer. Ik snapte de doortrekker niet helemaal en bij de 3e keer trekken deed ie het pas, en riep ik: Oooh ik snap hem. Buiten gekomen bleek heel het jeep-gezelschap te hebben kunnen mee genieten van m'n doortrek moment hahaha. Er werd nog een ijsje gegeten, gezellig gekletst op het terras en we vertrokken weer.

De laatste stop was een stuwmeer, waar we het water in mochten duiken....Terwijl wij ons alweer aan het afdrogen waren, werden we nog even opgeschrikt door een bijna verdrinkingsdood. De jongste koter (4jaar ofsow) uit onze jeep verdronk bijna, moeder rende met kleren en al het meer in terwijl vader luid vloekend aan de kant stond, en schreeuwde dat hij dit al lang zag aankomen. Waarop ik dacht: had het dan voorkomen, achja. In de jeep grapte de bijna verdronken koter tegen Esther, dat het zwemmen een stuk schattiger was geweest zonder bikini hahaha

Na deze schrik vertrokken we weer met de jeep, met dak open was het tijd voor het wilde stuk. Met m'n sjaal voor me mond deed ik een verwoede poging mijn longetjes te beschermen tegen al dat stof. Die poging mislukte want met al die hobbels op de weg gleed mijn sjaal steeds weg. Het wilde stuk was echt super leuk je werd alle kanten op geslingert, en werd er heel vies van hahaha....de jeepsafari was weer afgelopen en iedereen werd weer netjes thuis afgeleverd.

Thuis gekomen zijn we meteen het zwembad ingedoken om ons schoon gezwommen, zodat onze douche niet zo vies werd hahaha.

's Avond hebben we nog een poging gedaan 'het te snappen'. We wilde wel eens een keertje uit, alleen zaten de omstandigheden niet echt mee. Te vroeg kwamen we aan in de kroeg waardoor die nogal leeg was, en we waren te moe om onszelf daar wakker te houden. Genoeg redenen om naar huis te gaan en lekker te gaan slapen.

Helaas gold dat lekker slapen niet voor mij. Ik had nogal last van de bijwerkingen van de jeepsafari. Al het ingeademde stof moest weer uit mijn longentjes. Het ging behoorlijk tekeer daar binnen en er leek geen einde aan te komen. Esther is er wonder boven wonder doorheen geslapen, maar Larissa dacht dat ik zo'n beetje dood ging hahaha.

We snappen het wel!!,       dinsdag 2 augustus 2011

Vandaag stond aquopolis op het programma. Een aardig vrouwtje vertelde ons welke bus we moesten hebben en vol goeie moed stapte we de bus in. Helemaal achter in de bus namen wij onze plek in, naast ons zat een junkiemeisje die in de bus een joint rookte. Uhm oke, dit heb ik zelfs in drugsland-Nederland nog nooit meegemaakt hahaha. We reden maar en reden maar, maar geen glijbanen te zien. Rijdend door een industrieterrein begonnen we ons af te vragen of we niet al lang hadden moeten uitstappen. De rit eindigde in een grote stad genaamd Tarragona. Ik ben toen maar naar de buschauffeur gegaan om te vragen, waar je er uit moest voor Aquopolis. Na en toen kreeg ik toch een een Spaanse tirade over me heen. Deze buschauffeur had duidelijk een overvloed aan Spaans temperament, de stoom kwam nog net uit z'n oren.....Bang dat we waren zijn we maar de bus uitgestapt, en hebben de weg gevraagd aan een man in een geel hesje. Hij vertelde dat we te laat zijn uitgestapt en weer de bus in moesten bij de boze buschauffeur. Bussen en ik zijn nooit een goeie combinatie geweest.

In het park aangekomen werden we verwelkomd door een vrolijk meisje die ons graag op de foto wilde zetten. Verder viel het park een beetje tegen. Er waren lange rijen voor glijbanen, die trouwens ook niet heel bijzonder waren. Uiteindelijk zijn we maar in 3 glijbanen geweest en hebben we wat gezwommen, heerlijk gesmuld van een verkoelend ijsje, en de fan-tas-tische binnenkomst foto gekocht....Net voor we weg gingen begon de dolfijnen/zeeleeuwenshow. De show was helemaal leuk  en maakte heel veel goed. Na de show vonden we het wel welletjes en gingen we weer terug naar huis. De busrit verliep deze keer helemaal foutloos!!

's Avond hebben we ons eigen feestke gevierd, gewoon omdat het kan. Heerlijk op het balkon gezeten, met wijn die heel smerig was en een zak chips zongen we vrolijk mee met liedjes als; Angel, Titanic-lied en 1000 miles. Het was beregezellig maar omdat de wijn nogal smerig was besloten we om in het centrum cocktail te gaan drinken en daarna te gaan nachtzwemmen.

Lekker aan de cocktails, hoorde we op de radio opeens, Angel en Titanic-lied voorbij komen. Dit vonden we natuurlijk erg grappig en zongen weer mee. De russen naast on (2 vrouwen en 2 mannen) hadden al aardig wat cocktails op en wilde graag vrienden met ons worden. En toostte: To friendship hahaha ja tuurlijk.....Met 2 cocktails achter de kiezen, liepen we naar het strand en doken daar de zee in. Het was zo fijn in de zee, alleen jammer dat je dan helemaal onder het zand thuis komt. Dus heb ik me voetjes voor het slapen gaan maar in de billenwasser gewassen.

woensdag 3 augustus 2011

De morgen bracht ons veel heel veel.

Waaronder een heerlijk ontbijt met echte Hollandse kadetjes, en een fijn zwemfestijn. Bij het zwembad stond een zeer strenge concierge, die erop op toekeek of alles wel volgens de regeltjes verliep. En er waren nogal wat regeltjes, zo mocht de te leuke opblaas-krokodil van Esther niet mee het zwembad in. En melde hij nadat ik met een bommetje het water in was gesprongen, dat ik eerst moest douchen, oepsie....Het zwemmen was heel leuk, we waren goed melig en deden lekker gek.



's Middags zijn we heel chique wezen lunchen, (snackbar Hollandaluz). Oeh en de keuze was reuze, en daarmee gelijk ook reuze lastig, zoveel hollands lekkers dat ze hadden. Uiteindelijk werd het een lunch van, bami, pizza en een broodje shoarma. Het was erg lekker, met deze goedgevulde buikjes konden we naar het strand gaan. Na een frisse duik in de verkoelende zee, besloten we dat het succes van de banaan wel voor herhaling vatbaar was.

Samen met 5 adnere zweedse meisjes zaten we op de banaan, Esther & Larissa zaten helmaal achteraan. De bananenman deed erg z'n best om ons er af te gooien, en toen hij na een scherpe bocht stopte riep ik vrolijk: haha we zitten er nog op hoor. Tot ik achter om keek en bleek dat Esther & Larissa een eind verder in het water lagen hahaha. Even later viel Larissa er nog een keertje af en ben ik maar met haar van plek gewisseld. Helemaal achter aan op de banaan vang je de hardste klappen op en gaat het er het wildst aan toe. We scheurde verder op de banaan. Opeens midden op zee stopte de boot ermee. De bananenman zei dat de benzine op was. Maar of dat waar is?? Even later voerde we namelijk weer gewoon verder hahaha. We vaarde weer heel hard, PLONS daar belande ik in het water en verloor ook nog bijna m'n zwembroek, heftuuug. De rest bleef wel gewoon zitten en voelde ik me toch wel een beetje dom haha. De banaan was nog een groter succes als zondag.

Verder bakkend op het strand kwam de propper van dag 1 weer langs, samen met z'n collega deze keer. Dus begroette ik hem vrolijk met: Hallo proppers, helaas hoorde ze dat niet. Ze maakte een praatje met ons, zegt die propper opeens: Ja, we zullen maar eerlijk zijn we werken in een discotheek en blablabla.....Wij in koor: Dat wisten we al, in Flashback. Nou die zagen ze niet aankomen.

Thuis gekomen weer een duik genomen in het zwembad, en ja we hebben braaf gedoucht.

Barcelna Woohohohohooooo!!,             donderdag 4 augustus 2011

Om half 12 melde we ons bij de reisleiding, klaar voor een dagje Barcelona.  Ken (reisleider) vroeg nog zeer geiintereseerd hoe we de Hollandparty in Psacha van afgelopen nacht vonden. We vertelde dat we niet geweest waren, en hij keek zeer zeer verbaasd. Hij moest een weten dat wel al om 22.30 uur sliepen hahaha. Na een lullige opmerkingen van 2 meisjes: Wonderlijk, in salou en niet uit gaan?? (Met de daar bijbehorende arogante blik.) namen we plaats in de bus.

In de bus bracht Ken de sfeer er aardig in met wat muziek, een paar hilarische moppen (waar wij vanzelfspekend dubbel van lagen) ook vertelde hij ons nog de nodige weetjes over Barcelona. En schreeuwde hij luidkeels BARCELOOOONAAA, waarop wij moesten reageren met: Woohohohohooo, erg vermakelijk.

Na slechts 5 kwartier rijden kwamen we aan bij het FC Barcelona stadion. Erg leuk hoor, al denk ik dat het interessanter was geweest met een rondleiding. We kregen ook maar 40 minuten om rond te snuffelen in het stadion, en in die tijd moest ik nog een te gek shirt scoren voor Dion van Messi. Dus hup op naar de fanshop, en na grondig onderzoek was het juiste shirt gevonden en kon er worden afgerekend bij de kassa.

Inmiddels was het weer tijd om met de bus verder te rijden naar de volgende touristische trekpleister, poehee wat een verademing met de airco in de bus, want het was zo heet!!

We stopten bij park Guell. Wat was ik blij zeg dat de bus ons helemaal boven aan de heuvel bracht, lopend is die helling namelijk echt niet te doen. Enfin, als we de reisleiding zouden volgen zouden we in een halfuurke langs alle hoogte punten van het park lopen. Waaronder de langste bank, de prachtige skyline van Barcelona, het woonhuis van Gaudi, en de hagedis die je water gaf wat jou dan weer het eeuwige geluk opleverde. Erg mooi allemaal, de reisleiding had een prima looptempo lekker rustig, maar ondanks dat was het in die hitte best zwaar.

Onderweg naar La Sagrada Familia kregen we een hilarisch verhaal te horen over een gekkenhuis en kregen we weer de nodige weetjes te horen over Barcelona en zijn bekendste kerk die nog lang niet af is.

Gedropt bij La Sagrada Familia kregen we een half uur de tijd om rond te lopen. De kerk van binnen bekijken ging niet lukken in die tijd, dus dan maar een verkoelend ijsje eten. Zittend in een park kwam ik er achter dat het zo warm was, dat mijn medicijnen gesmolten waren hahaha, nou die heb ik dus maar weggegooid..

De volgende stop was Las Ramblas de plek waar je kan shoppen, daar kregen we 4,5 uur de tijd. Wij waren niet echt in een shop mood dus besloten we maar een terrasje te pakken.

Na zorgvuldig onderzoek (we namen het eerste terras dat we zagen) namen we onze plek in. En na flink de aandacht trekken werd er na 10 minuten eindelijk de bestelling opgenomen, want het personeel had het te druk met dge tafels naast. Esther & Larissa wilde een Cola. De ober deelde mee dat je die alleen per liter kon bestellen, en je die niet mocht delen. Hij gaf als andere optie Sangria die je wel mocht delen, dus kozen wij maar voor de Sangria. Na 20 minuten was er nog niks geleverd, en kwam Larissa op het brilljante idee om de ober nog 5 minuten de tijd te geven en dan weg te lopen. Na 5 minutnen nog geen Sangria te zien, Esther & Larissa gaven mij een voorsprong en rende me daarna achterna. De adrenaline moest eruit, lachen dat we deden, maar bang dat de ober ons zou achtervolgen liepen we de eerste beste winkel binnen, een woonwinkel hahaha.

Het terras avontuur had ons wat honger opgeleverd, en zijn we op zoek gegaan naar een traditionele tapasbar. We vonden een leuke, bestelde sangria en tapas en het feest kon beginnen. Het was heel erg leuk en erg lekker. Als toetje kregen we nog hongingrum.

Na ons heerlijke diner, hadden we wat meer zin om te shoppen. Met nog 1,5 uur de tijd gingen we een winkel binnen. Al vlug hadden we alle 3 wat leuks gevonden en begon het passen. Ik had een enig jurkje gevonden, het was de laatste en ook noe eens in mijn maat. Nouja het hoorde mijn maat te zijn, het jurkje viel iets kleiner dan gedacht. Me in het jurkje geperst te hebben, zaten mijn borsten en port-ah aardig in de knel. Tja en dan moet dat jurkje uit, maar hoe?? Ik kreeg hem met geen mogelijkheid uit, en kreeg het Spaans benauwd. Door me hoofd schoot maar 1 gedachten: uit met dat ding!! Het zou nogal genant zijn als ze me uit het jurkje moesten knippen hahaha. Gelukkig is het me met veel moeite gelukt om het jurkje zonder stuk te maken uit te krijgen!! Uiteindleijk ben ik geslaagd met een broek die Larissa ook kocht, en een hemdje en vestje.

De laatste stop was de fontijnenshow, het was heel erg druk. Een bus parkeren is dan best lastig, alle plekjes waren al bezet, en zo braken wij het record met het verste lopen, altijd fijn. Onderweg naar de fontijnen heb ik alle bussen maar geteld, en het waren maar liefst 91 bussen!!. Ik kan er een busje naast zitten hoor, neem me niet kwalijk.

Over de fontijnenshow was ik in het begin nogal sceptisch. Zovan hoe kan water dat in de lucht wordt gespoten nou mooi wezen. Maar eerlijk is, is eerlijk het was een mooie show hoor, zo voor het presidentieel paleis. Het water danste ook nog een op het titanic-lied (het lied wat me al heel deze vakantie achtervolgd), en na  nog een paar andere nummers was de show voorbij. En had ik het ook wel weer gezien met dat dansende water.

In de bus wist de reisleiding ons uiterst goed te vermaken met hilarisch langdradige flauwe moppen. Over das kikkertje en café blijdorp. Ondanks de moppen ben ik toch nog eventjes in slaap gevallen het was ook zo'n drukke dag.

Beachmasters was beachmasters niet geweest als er ook nog een Barcelona-aftparty was, maar die hebben we maar laten zitten en zijn vlug ons bedje in gedoken voor de wel verdiende slaap.

Swimming in the rain!      vrijdag 5 augustus 2011

Na de reuze interessante vermoeinde dag van gister,  was de ochtend al vlug aan gebroken. En die ochtend bracht mij morgen brakte, heerlijk.

Esther & Larissa deden boodschappen, terwijl ik de tafel dekte en sprayde. De brunch van vandaag was broodje kankworst, waar we behoorlijk vol van zaten. Een ideale manier om je eten te laten zakken is om te gaan zwemmen, en een paar salto's te maken.

Later zijn we naar het strand gegaan waar het echt heel, heel heet was. Was je nog niet eens opgedroogd van je duik in de zee, moest je er alweer in voor wat verkoeling. Na 2 uurtjes werd het wel bewolkt, maar heel lang hebben we het niet volgehouden op het strand. Na nog wat souvenirs ingeslagen te hebben voor de thuisblijvers, en een voedzaam avondeten van soep met stokbrood, was het al een uur of 9

We hebben voor de laatste keer een duik genomen in het zwembad, terwijl het een klein beetje regende. Het zwemmen hielden we vlug voor gezien, want op de balkons stonden al snel 12 mensen te kijken hoe wij aan het zwemmen waren. We voelde ons aardig bekeken en zijn maar lekkerin pyjama op het balkon gaan zitten, om daar mee te zingen met de Ipod van Esther.

In het appartement tegenover ons zaten 4 nederlandse jongens steeds foto's te maken. En net op het moment dat we dramatisch meezongen met artiesen voor Azie, stonden 2 van die jongens opeens onder ons balkon, huh.  Ze wilde graag ons kamer nummer hebben en op bezoek komen.. Nou nee dus, dat konden ze wel op hun buik schrijven. Maar doorzetters dat ze waren gingen ze onder het balkon 3 tafels op elkaar stappelen om zo dichter bij te komen, en het balkon op te klimmen. Na een hele poos kregen de jongens eindelijk door dat ze niet binnen gingen komen en zijn ze weer weggegaan.

Om half 3 's nachts werden we nog opgeschrikt door onze deurbel die ging. Dat waren denk ik uitgaans mensen die op alle bellen hebben gedrukt.

De politie op je hielen!!         zaterdag 6 augustus 2011

De laastse dag is aangebroken. Jeetje en wat hebben we weer voor avontuur beleefd zeg.

Vandmorgen om 8 uur konden de slaapers al uit de ogen worden gehaald. Wassen, eten en appartement schoonmaken. Keurig optijd zaten we klaar op het balkon in afwachtingen op het mannetje dat ons appartement zou controleren zodat wij onze borg terug konden krijgen.

Wij maar wachten en wachten de controleur kon tussen 10 en 12 komen. Net toen Eshter  & Larissa naar de receptie wilde gaan. Werden we opgeschrikt door een Spaanse vent met een overvloed aan Spaans temperament. hij begon helmaal te schreeuwen over de 3 tafels (die inmiddels al weg waren), en hij wilde zelfs de politie erbij te halen. Net op dat moment kwam ook de controleur langs. Het was een aardige man keek wat rond en zei dat alles er goed uitzag. Het ging goed totdat hij naar het balkon ging, en de vent met een overvloed aan temperament ook tegen hem begon te schreeuwen. De controleur vroeg of wij er meer van wisten, en wij zeiden met onze onschuldige puppyogen dat we niks hadden gedaan. De lieve man geloofde ons en vroeg of we misschien iets hadden gehoord vannacht. Tja toen hebben we maar gezegd dat de deurbel is afgegaan. Hij knikte en zei dat het gevaarlijk was. Ondertussen was bij ons de spanning flink opgelopen, zouden we de borg ala €50,- p.p. terug krijgen?? Ja die kregen we geluk terug, als een speer verlieten we het appartement bang om de vent met een overvloed aan temperament tegen te komen.

We checkte uit, dumpte onze koffers en gingen nog een keer lunchen bij Hollandaluz. Tosti!!

Met onze buikjes vol gegeten stond ons nog 1 ding te doen. De laatste vakantie traditie voortzetten Waterfietsen.

Cool dat we zijn kozen we de waterfiets in de vorm van een auto met een glijbaan. Super cool ding natuurlijk, maar erg handig is ie niet. Larissa & Esther gingen fietsen maar hij trapte nogal zwaar. Al gauw kwamen we in de problemen, en stonden we scheef op de branding waardoor alle golven regelrecht in onze waterfiets terecht kwamen. De 2 sterke heren die de fietsen verhuurde moesten ons helpen, nadat ze ons verder de zee in hadden geduwd waren we weer uit de problemen. Eenmaal in de zee is het moeilijk toe te geven, maar dit waterfiets-avontuur overtreft het waterfiets-avontuur van vorig jaar bij lange na niet....Op zee hebben we nog wel wat dingen beleefd zo was er een stel spanjaarden dat bij een boei zwom. Ze riepen heel hard S.O.S. HELP en wilde dat we hun hielpen ja daaag hahaha. Ook heeft er nog een vreemde aan de boot gehangen. Na 2 uur zat het waterfietsen erop.

Nog wat gedronken op een terras, gekeken hoelaat de bus vertrok en was het tijd voor ons laatste avondmaal. Tijdens het eten kwam er nog een engels man naar ons toe met een zware last op z'n schouder. De eerste 10 seconde dat hij praatte keek ik hem verbluft aan, onder de indruk zijnde van zijn kakkie-engelsaccent. Maar wat bleek nou, de man had een groot dilemma. Zijn beste vriend ging trouwen, maar zijn verloofde had met een ander gedate, hij wist ervan maar moest hij dit zijn best vriend nou vertellen?? Ons gouden advies was: Zeg tegen zijn verloofde dat je het weet, en dat als zij het niet aan haar verloofde vertelt hij dat zou doen. Blijkbaar was de engelsman tevrden met het antwoord, hij knikte vond het eerlijk genoeg. Liep weg en sms'te druk met z'n telefoon. Het laatste etentje van de vakantie was weer gezellig, we dronken nog een cocktail. En vervingen in de wc onze strandkleding voor ons bus outfit.

De bus vertok op 20.15 uur, achter me zat een stel dat als een stelletje zeehonden aan het hoesten was, dus je snapt wel dat ik me aardig thuis voelde tussen al dat gekuch. Erg lang heb ik mezelf niet wakker kunnen houden, want nog voor de eerst stop was ik al in slaap gevallen, ik was ook zo moe.

En weer thuis,        zondag 7 augustus 2011

In de bus heb ik veel geslapen, in de bus werden we nog even op de hoogte gebracht over alle roddels over de reisleinder en zijn scharrels. Na een lange,lange rit kwamen we aan in breda. De paps & mams van Larissa brachten ons thuis.

Thuis komen is altijd fijn. Eigen bedje, eigen wc, eigen spulletjes. Alleen wel weer jammer van dat Hollandse weer. Het was een SUPER vakantie!! Heb het erg naar m'n zin gehad en ben redelijk bruin geworden.