De grote verhuizing

Vanmorgen vond de grote volksverhuizing plaats. Met al mijn spulletjes, werd ik over geplaatst naar het EMC. Was ik net weer een beetje gewend aan de 'kind' vriendelijkheid, ze prikken een bloedgas met een vingerprikje, hoe vriendelijk is dat. Om aandacht had ik ook zeker niet te klagen, mijn tijdelijk terugkeer in het kinderziekenhuis wekte veel nieuwsgierigheid bij de zuster, dokters, fysio's, ped-zorg en secretaressen die mijn nog kenden. Allemaal kwamen ze even kijken en een praatje maken. Zelfs de schoonmaakster die me nog herkende, verklaarde dat ze van me hield hahaha. Nou dat vond ik ietwat overdreven, maar ik wijd het maar aan haar gebrekkige Nederlands…..Maar nu ik weer terug ben in het EMC vind ik het ook weer prima. Wat ik in ieder geval niet zal missen is het piepen van de saturatiemeter, waar ik in het Sophia 24 uur per dag aan vast zat.


Het plan van de artsen is best simpel, gewoon infuus, tobi sprayen en een hoge dosis C.ipro slikken. De laatste keer dat ik C.ipro slikte kreeg ik hele erge gewrichtspijn, dus daar ben ik nu een beetje bang voor, maar andere medicijnen zijn er niet, dus wat moet dat moet maar he. En misschien krijg ik deze keer helemaal geen last van de bijwerkingen. De zaalarts liet vanmiddag wel doorschemeren dat ze me voorlopig niet laten gaan. Ik vraag me nu alleen af wat voorlopig is hahaha. Tot nu toe ben ik vandaag koorts vrij, en me saturatie is aanzienlijk hoger als gister dus dat is in ieder geval een goed teken.