Toch maar een kuurtje

De wonderen zijn de wereld nog uit uit, zo bleek vanmorgen toen ik een mailtje naar het ziekenhuis de deur uit deed, met daarin het verzoek voor een pillenkuurtje.

Na nachten lang wakker liggen van het hoesten, met daarbij het sowieso al slecht slapen en benauwd wakker worden. Dus vond ik het tijd om misschien eens verstandig te worden en het ziekenhuis te mailen, want mijn vakantie over 4 weken mag natuurlijk niet in gevaar komen. Het gaat echt niet slecht ofzo, maar beter kan het wel. Dus zo geschiedde. Het mailtje was de deur uit en al snel maakte mijn mailbox het pling geluid, daar was het antwoord al. Met de vraag wat voor pillen ik met een pillenkuurtje bedoel, oké ik had iets specifieker kunnen zijn. Maar mijn sacherijnige ochtend hoofd kreeg sterk de neiging om heel sarcastisch te sturen dat ik vitamine pillen wilde, maar ik hield me in en zei dat ik antibiotica wilde....De cf-verpleegkundige mailde weer terug dat het recept naar de apotheek was gefaxt. Maar bij de apotheek aangekomen bleek dat het recept er nog niet was. Morgen dan maar weer naar de apotheek