De week ging gelukkig snel voorbij, voor ik het wist was het
vrijdag en mocht ik weer naar huis. Maar als je weet dat je naar huis mag duurt
wachten lang, heel lang.
Ging de week zo om, leek de dag vandaag wel een hele week te
duren. Wachten duurt dan erg lang, zeker als je familie in de file staat. Maar
gelukkig werd het lange wachen om kwart voor 6 beloond, en konden we naar huis
gaan.
2 uurtjes later arriveerde we in Vlissingen, waar we eerst
uitgebreid bij de Griek aten. De Griek staat natuurlijk bekend om zijn ouzo,
maar die kreeg ik niet. Tenminste in eerste instantie, de serveerster dacht
namelijk dat ik nog niet oud genoeg was voor alcohol hahaha. Maar nadat mijn
vader vertelde dat ik toch echt al 20 jaar ben, bracht ze toch nog een ouzo. Ik
vind dat spul altijd zo lekker ruiken, het ruikt net als de vitamine A/D
druppels. Het eten was ook erg lekker, dus met een goede gevulde buik werd ik
thuis gebracht.
Nu het nacht is lijkt het ook alweer eeuwen geleden dat ik
in het ziekenhuis vertoefde, alleen het infuuspompje herinnert mij er nog aan. Nu is het alleen nog wachten tot de medicijnen erin zitten en dan kan ook ik
lekker aan slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten