Ik kan de hele wereld aan. Dat dacht ik toen ik
gisterochtend wakker werd. 12 uur later dacht ik daar heel anders over.
Misschien was het ook wel een tikje overmoedig om op de
scooter zonder zuurstof naar de supermarkt te gaan. Een scooter die ik al 5 maanden
niet had aangeraakt, en de zuurstof waarmee ik sinds maart niet meer zonder
naar buiten kan. Misschien was het wat overmoedig maar ik moest het doen. Ik moest
naar de supermarkt gaan om mijn moeder te kunnen verassen met een
Moederdag lunch, dat verdiende ze wel vond ik. Dus zodoende en aten we
heerlijk, verse broodjes met gerookte zalm.
’s Middags gingen we nog langs mijn opa en oma en ’s
avonds kwam Esther nog even langs. Tja en dan beland je ’s avonds heel moe met
koorts in bed. Jammer, eigen schuld, stom lichaam. Ik moet ook niet denken dat
ik de hele week in 1 weekend kan proppen. Al was het wel heel leuk om weer even
bij te praten met iedereen.
Toen ik vanmorgen mijn ogen opende dacht ik niet dat ik de
hele wereld aan kon, ik was al blij dat ik gedoucht en al beneden verscheen (misschien was gisteren toch iets teveel van het goede haha).
Vanmiddag is de boekpresentatie van Samantha en daar heb ik veel zin in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten