Nog geen jaar geleden ging ik op vakantie naar Portugal. Zorgeloos. Ik ging naar het strand, maakte het nachtleven onveilig en liep kilometers. Ik deed gewoon waar ik zin in had. Nog geen jaar geleden stond ik non-actief op de lijst, omdat het zó goed ging. En nu? Nu lig ik HU in da hospital te wachten totdat ze komen, DE longen.
Een totaal ander leven. Gelukkig is het maar voor even, dat weet ik. Het zijn maar een paar maanden van me leven en daarna heb ik mijn oude leven weer terug. Misschien nog wel beter.
Maar toch is het soms moeilijk. Moeilijk om hier te zijn en dingen te missen, dingen waar ik bij had willen zijn of dingen die andere wel kunnen en ik niet. En tuurlijk straks kan ik dat ook. Inderdaad, straks. Maar ja, ik leef nu hè.
'Je moet even door die zure appel heen bijten', zei mijn oud-leraar Nederlands ooit. Nou ik zal door die appel heen bijten, soms met een zuur gezicht dat wel. Maar ik zal het doen, er is hier en daar een dipje maar hé dat hoort erbij en dat mag soms.
Van het weekend zijn er in ieder geval geen zure appels. Dan vier ik mijn mini vakantie in Zandvoort, woehoee!!
5 opmerkingen:
Whhhoooh ik haat zure appels!!!
Kop op ,ik denk aan je .
je doet het super tot nu toe!
dikke knuffel..
Af en toe heel hard balen mag! Het is ook allemaal zo tegenstrijdig.
Cysterly love!
fantastisch wat een volhouder ben jij. Blijven doorgaan en verlangen naar het moment dat je met die prachtige nieuwe longen opnieuw kunt rondspringen.
xx
Hoop dat je genoten heb van je mini break ondanks het nederlandse weer. Ik ben zaterdag bijna verdronken in Amsterdam, terwijl ik niet in een gracht gevallen ben. Gewoon door de weergoden
Donderdag gaan we plezier maken! Ik neem mijn laptopje mee, we eten some pizza, en we gaan lekker oude vakantiefoto's kijken!
Het komt allemaal goed, wait and see lieve vriendin!
Een reactie posten