Blaren

Sommige mensen krijgen het van het werk dat ze doen. Anderen door het wandelen van bijvoorbeeld de Nijmeegse vierdaagse. Maar ik niet, mijn vingertoppen zijn één en al blaar en geloof me dat is niet, omdat ik op mijn handen loop of, omdat ik zo fanatiek aan het haken ben. Nee, mijn blaren hebben een hele andere oorzaak. Gisteren dacht ik na 2 dagen, laat ik de zaalarts er maar eens naar laten kijken. Bij hem gingen alle alarmbellen rinkelen en voor ik het wist stonden er 2 mensen van dermatologie in mijn kamertje. Uiteraard was ik weer een zeer interessant geval, werden er foto’s genomen en besloten ze dat een biopt gelukkig niet nodig was. De oorzaak is, wat ik al vermoede, een nasleep van de allergische reactie die ik had van de contrastvloeistof. Het is niet erg ofsow, ik bedoel de blaren doen geen pijn ze zijn gewoon irritant. Het is nu gewoon afwachten tot ze weg gaan en zorgen dat ze niet gaan ontsteken.

Voor de rest is er weinig te melden op medisch gebied. Mijn bloed is weer bacterie en schimmel vrij en met een kuur die nog 1,5 week duurt heb ik nog tijd genoeg om verder op te knappen. Met verlof mag ik nog niet. Ter compensatie mag ik morgen wel 3 uur los van mijn infuus en naar buiten. Hoe aardig ik die compensatie ook vind, het is niet hetzelfde hè. Dit weekend heb ik eigenlijk een verjaardagsfeestje dat ik niet wil missen. Ik heb al genoeg gemist de afgelopen tijd en als ik dan op facebook zie dat iedereen naar het strand gaat en leuke dingen doet, wil ik ook. Al weet ik dat het misschien niet gaat, ik wil het wel. Tja en dan is facebook niet altijd even leuk. Maar eigenlijk moet ik niet zo zeuren, ik mag blij wezen dat ik weer gewoon kan ademen, want dat was vorige week wel anders. Maandag is mijn eigen dok weer terug van vakantie, bij hem kan ik vast wel een verlofje lospeuteren.