maandag 21 oktober 2013

25 weken

Na zo’n weekend thuis besef ik weer heel goed waarom ik ze zo graag wil, die longen. Het is lastig te beschrijven hoe fijn het is om thuis te zijn. En het is nog fijner om te bedenken dat ik straks alles weer kan. Dat ik geen hulp meer nodig heb, dat ik zelf alles kan en kan doen wat ik wil.

Maar ja, die longen die zijn er nog niet.

Het is soms best vreemd. Alles gaat ondertussen gewoon door. De lente is al lang geleden, de zomer is voorbij en nu vallen de blaadjes alweer van de bomen. Ik zie het allemaal gebeuren, het gaat allemaal gewoon door. Terwijl ik stil sta, gaat de tijd gewoon door. Al 25 weken zijn verstreken en nog steeds geen longen. Stiekem begin ik al ongeduldig te worden, maar dat mag ik niet worden van mezelf. Longen liggen nou eenmaal niet voor het oprapen. Ik moet geduldig afwachten, elke dag komen ze dichterbij.

4 opmerkingen:

Sanne zei

Je bent een kanjer meis! Die longen komen, hopelijk heel snel! :)

X

SuuS zei

Hold on girl!

Knuffel!

MissPiggy zei

Je begint 'AL' ongeduldig te worden?
Kind, mensen worden al ongeduldig als ze 3 minuten in de rij voor de kassa staan!

Hou vol hoor, you can do it! Al is het vet vet vet moeilijk, dat weet ik.

Liefs!

Anouk zei

Straks haal je die stilgestaande tijd dubbel en dwars in! Nog even volhouden en maar weer genieten van dit weekend verlof. Tot vanavond!