Jarenlang draaide mijn leven om mijn telefoon. Ik moest hem
altijd in de gaten, want ze konden zomaar bellen voor ik zeg maar wat longen
ofsow. Inmiddels heb ik DE longen dus is die telefoon niet meer zo belangrijk
dat mijn leven ervan afhangt. Maar ondanks dat, had ik hem eigenlijk altijd
bij. Een gewoonte. Tot zaterdag. Ik had mijn telefoon bij en ben hem
waarschijnlijk verloren (?). Dus sindsdien ben ik telefoonloos, een grote ramp
dus. Feitelijk gezien ben ik niet alleen mijn telefoon kwijt maar ook mijn
agenda, foto’s, filmpjes, notities, lijst met gelezen boeken, adressen en ga zo
maar door. Dat ik alles kwijt ben heb ik trouwens geheel aan mezelf te danken,
want ik heb geen Icloud. En de reden van het niet hebben van Icloud is
misschien nog wel stommer. Ik was namelijk bang dat hackers ermee aan de haal
zouden gaan, en daardoor mijn hele virtuele hebben en houwen op straat terecht
zou komen. Maar ja nu ben ik dus alles kwijt en daar baal ik ongelofelijk van,
want foto’s en filmpjes zijn niet te vervangen. Een kleine troost is dat ik
vandaag een vervangend toestel krijg, waardoor ik weer mobiel ben jeeeeh.
Hopelijk is dat ding ook nog voorzien van internet en een fatsoenlijke camera
zodat ik weer kan ploggen.
En dan nu een update over mijn geweldige gezondheidstoestand
die eigenlijk momenteel niet zo geweldig is. Ik ben gevloerd door een
verkoudheid, een flinke verkoudheid. Gisteren ook koorts erbij die gelukkig
vlug zakte. Al was dat stiekem natuurlijk het beste excuus voor een pyjamadagje.
Afijn, gister was dus dikke shit, vooral omdat ik me best goed voelde maar
moeders me huisarrest had opgelegd. Vandaag is gelukkig een veel betere dag, een
goeie nacht doet echt wonderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten