Stage

Donderdag 16 juli 2015

 

 

T is nog vroeg, heel vroeg.

Op deze druilerige dag, is mijn eerste stagedag als doktersassistente. Let's go.

Je vraagt je af waar haalt ze de tijd vandaan zo vroeg in de morgen. Dat zit zo, ik deed wat voorbereidend werk gisteravond.

Tijd om mijn sensor te kalibreren. Waarom lukt het me nu nooit om een fatsoenlijke suiker te krijgen in de ochtend. 

Een goed ontbijt is het halve werk. Maar vanmorgen was wel ik heel enthousiast. Ik zit in ieder geval niet met een knorrende maag aan de balie. Burp.

Elise, laat je de afwas nu staan? Jep voor het eerst in mijn ik-woon-op-mezelf-carrière laat ik de ochtendvaat voor wat ie is. Ik ben veel te druk met foto's maken dat zie je toch.

Zoals deze, de iets te blije ochtend selfie. Voor mijn bed opmaken had ik zoals je ziet wel tijd. We leven in een rare wereld.

Nog voor ik op stage ben, heb ik al een patiënt met een vraag. 

Fiets, bus, fiets, bus.... Het wordt de fiets. En zo heb ik al 6,4 km in de benen voor 8 uur in de morgen, een unicum.

Ze wisten dat ik zou komen.

Geïnstalleerd en al. Dit is mijn werkplek voor de komende maanden.

Toch met honger achter de balie? Nee hoor lunchtijd. Wel een uur lang!

Klokslag 5 uur. Mijn eerste dag zit erop. Het was erg leuk. Ik mocht ook al een aantal dingetjes doen. Maar morgen begint het echte werk. Dan mag ik een ECG maken, bloeddrukmeten orenuitspuiten en een vitamine B12 injectie zetten, als dat maar goed gaat.

Op naar huis. Maar helaas ik rijd verkeerd en raak verzuild op een Bweg 

Dit bord moet ik volgen.

Haa vriend wat een mooie glimlach. Heb je me gemist? Zo te merken wel. Maar moeders heeft toch fantastisch voor je gezorgd.

Voor deze gelegenheid eet ik bij mijn moeder. Het smaakte fortreffekijk en ik kon gelijk mijn eerste dag verhalen kwijt.

Poepoeh nou nou fjeuw ik zit en voorlopig sta ik niet meer op.

Daaaag