dinsdag 10 mei 2016

Van -1 naar +5 in 30 graden


Dinsdag 10 mei. Sommige plogs verdienen wat extra uitleg, zo ook deze. Want in een ver verleden van luchtloze longen bomvol met slijm, had ik geen idee wat ik met lucht moest. Ik had geen beeld van hoe het leven zou zijn na transplantatie. Ik had geen idee meer van hoe een leven zonder benauwdheid en hoestbuien zou zijn. Dus om mij wat perspectief en een leuk vooruitzicht te geven beloofden mijn vader en Lisette mij 1 belangrijk ding. Na transparantie zouden we samen naar Turkije gaan. Zodat ik kon zwemmen in de blauwe zee, heuvels kon bewandelen en echt evenzorgeloos kan zijn. 2 jaar na transplantatie was ik eindelijk fit en stabiel genoeg om de reis te maken. Dus zo geschiede. Een week Turkije.

Goedemorgen deze morgen. Dit is eens iets anders dan de Vlissingse kustlijn. Hallo Turkije.


Na een frisse douche ben ik klaar voor de dag.


Mijn ontbijt ziet er hiet wat anders uit. Een Turksbroodje met Turkse kaas en een driehoek die erg zoet maar doch lekker is. En dit alles wordt weggespoeld met een theetje en een movicolonnetje.


Ik had mijn personal trainer alias mijn fysio beloof om in vorm te blijven. Belofte maakt schuld, dus loop ik elke dag trouw de 5 verdiepingen naar mijn suite. Iets dat mij trouwens de rest van de week spierpijn bezorgd. 


En dit is het dan. Links het bed waarin ik slaap en rechts het medicatiebed. Want vakantie of niet sommige gaan altijd door.


Het doel is om met de bus in Antalya te komen.


Gelukt, een half uur later slenteren we door de straten van de stad.


Kiek noe is wat een leuk haventje.


Daar poseer ik uiteraard even met mijn mooiste glimlach.


Als je met mij met de bus gaat kun de je klok erop gelijk zetten dat het mis gaat. Zo ook vandaag. We zitten in de verkeerde bus en belande, tot grote vreugde van een taxi-chauffeur, op het eindstation van de bus. Blijkbaar zijn er meer toeristen die de buslijnen niet begrijpen.


Gelukkig zijn we nog op tijd voor de laatste zonnestralen. Hier doe ik een poging tot bruin worden terwijl ik Verdwijn lees van Tess Gerristen. Goed boek trouwens.


Na een zwemsessie en een half uurtje aquagym kan mijn bikini drogen bij het andere setje.

Bij het diner vergat ik even dat het plog dag is. Maar gelukkig dacht ik er bij het toetje wel aan.


Het diner sluit ik mierzoet af, goed voor de suikerspiegel *kuch*. Ik heb geen idee wat ik naar binnen schuif, het heeft zo'n beetje gemarineerd in de honing maar is wel erg lekker.


De avonduren komen we al pestend door. Maar zoals je ziet speelt niet iedereen het spel eerlijk...;)

Welterusten en goeie avond

1 opmerking:

Larissa zei

Leuk elise, komt de rest nog? ;)