Van -1 naar +5 in 30 graden

Dinsdag 10 mei. Sommige plogs verdienen wat extra uitleg, zo ook deze. Want in een ver verleden van luchtloze longen bomvol met slijm, had ik geen idee wat ik met lucht moest. Ik had geen beeld van hoe het leven zou zijn na transplantatie. Ik had geen idee meer van hoe een leven zonder benauwdheid en hoestbuien zou zijn. Dus om mij wat perspectief en een leuk vooruitzicht te geven beloofden mijn vader en Lisette mij 1 belangrijk ding. Na transparantie zouden we samen naar Turkije gaan. Zodat ik kon zwemmen in de blauwe zee, heuvels kon bewandelen en echt evenzorgeloos kan zijn. 2 jaar na transplantatie was ik eindelijk fit en stabiel genoeg om de reis te maken. Dus zo geschiede. Een week Turkije.

Goedemorgen deze morgen. Dit is eens iets anders dan de Vlissingse kustlijn. Hallo Turkije.

Na een frisse douche ben ik klaar voor de dag.

Mijn ontbijt ziet er hiet wat anders uit. Een Turksbroodje met Turkse kaas en een driehoek die erg zoet maar doch lekker is. En dit alles wordt weggespoeld met een theetje en een movicolonnetje.

Ik had mijn personal trainer alias mijn fysio beloof om in vorm te blijven. Belofte maakt schuld, dus loop ik elke dag trouw de 5 verdiepingen naar mijn suite. Iets dat mij trouwens de rest van de week spierpijn bezorgd. 

En dit is het dan. Links het bed waarin ik slaap en rechts het medicatiebed. Want vakantie of niet sommige gaan altijd door.

Het doel is om met de bus in Antalya te komen.

Gelukt, een half uur later slenteren we door de straten van de stad.

Kiek noe is wat een leuk haventje.

Daar poseer ik uiteraard even met mijn mooiste glimlach.

Als je met mij met de bus gaat kun de je klok erop gelijk zetten dat het mis gaat. Zo ook vandaag. We zitten in de verkeerde bus en belande, tot grote vreugde van een taxi-chauffeur, op het eindstation van de bus. Blijkbaar zijn er meer toeristen die de buslijnen niet begrijpen.

Gelukkig zijn we nog op tijd voor de laatste zonnestralen. Hier doe ik een poging tot bruin worden terwijl ik Verdwijn lees van Tess Gerristen. Goed boek trouwens.

Na een zwemsessie en een half uurtje aquagym kan mijn bikini drogen bij het andere setje.

Bij het diner vergat ik even dat het plog dag is. Maar gelukkig dacht ik er bij het toetje wel aan.

Het diner sluit ik mierzoet af, goed voor de suikerspiegel *kuch*. Ik heb geen idee wat ik naar binnen schuif, het heeft zo'n beetje gemarineerd in de honing maar is wel erg lekker.

De avonduren komen we al pestend door. Maar zoals je ziet speelt niet iedereen het spel eerlijk...;)

Welterusten en goeie avond

Zondagse gezelligheid

Zondag 1 mei.

Goedemorgen deze morgen. Ik wijk deze morgen eens van de gebruikelijke route af.

 

Zo kom je nog eens dingen tegen, zoals deze gratis bibliotheek.

En zo zien we de molen ook eens van de andere kant.

Het is duidelijk de dag van de arbeid vandaag. Ondanks de zondagsrust zijn ze op het Bellamypark al hard aan het werk. 5 mei komt eraan en voor de festiviteiten van die dag moet er het een en ander worden opgebouwd.

Thuis gekomen vraagt mijn aanrecht om een opruim en afwasbeurt. Maar daar draai ik mijn hand niet voor om.

Inmiddels zijn wij onderweg naar de kleine Johannes.

Nee niet naar een kleine Johannes, maar de kleine Johannes. Een speeltuin waar Fien zich lekker kan uitleven.

En waar wij ons ook volledig uitleven.

Mees vindt het allemaal wel best.
 

Fien is inmiddels toch best wel moe van al dat hollen, dollen en spelen.

Maar heeft nog net genoeg energie om met haar lege ijsje te toeteren.

Thuis gekomen wacht er een heel blij hondje met een volle blaas op mij.

Kiek hem noe is genieten van het uitzicht.

Thuis spit ik de stapel folders nog eens goed door. En zie dit, een mega handig en zacht zitkussentje voor op de bagagedrager. Hadden ze die vroegah maar in mijn tijd. Toen ik nog zonder lucht en zitvlees elke vrijdagavond achter op de fiets sprong bij een van mijn vriendinnen. Maar tijden veranderen. Tegenwoordig fiets ik zelf, maar mocht er ooit nog een luchtloos tijdperk aanbreken weet ik het zitkussen te vinden.

Het luchtprobleem is gelukkig al lang verholpen. Aan het zitvlees wordt hard gewerkt.

Bij elke druppel voel ik mijn zitvlees groeien. Of zou dat komen omdat ik al 2,5 uur non-stop naar drop dead diva aan het kijken ben. Anyway ik vond het wel weer wel geweest voor vandaag. Trusten 

Een neefje rijker

Hallo jij kleine vent daar ben je dan.

We moesten even op je wachten.

Je zus was al bang dat je haar niet aardig zou vinden.

Maar daar was je dan plots op een dinsdagmiddag.

Zo floeps op de wereld, oké er ging wat gepers aan vooraf maar dat mag de pret niet drukken.

Wij zijn allemaal reuze blij met jou en je grote zus is de meest trotse 3 jarig die er momenteel rondloopt op de wereld.

Papa en mama zijn ook al helemaal weg van jou. 

Om nog maar te zwijgen over alle opa's, oma's, ooms, nichtjes en tantes. Vooral die laatste.

Welkom Mees, welkom op de wereld!
 

Haaksel: Stermuziekdoosje

Het wachten op de kleine neef vraagt om geduld. Meneer laat zich niet opjutten en zit prima in de buik van mijn zus. Dat geeft mij weer genoeg tijd om het een en ander te haken voor de kleine spruit. Zo haakte ik een poosje geleden dit muziekdoosje voor boven zijn wiegje. Met daarin Brahms wiegenlied. Het liedje waarmee ik als baby in slaap viel, waarschijnlijk samen met de rest van de wereld, want het is een goed slaapliedje zo blijkt.  

Het patroon van dit muziekdoosje vond ik in de haakkalender maar kun je ook vinden op deze website klik hier

De procenten liegen er niet om

Vrijdag 8 april 2016. Mijn wekelijkse theekransje is vanaf nu niet meer wekelijks.  

Boter kaas en eieren op een verstopte rijstwafels wat thee en een zakje voor de stoelgang. Een betere start van de dag kon ik vandaag niet hebben.

Tijd voor een wandeling met Yip, want zo doen wij dat.

 

We lopen langs de jachthaven met zijn boten.

En de meeuw.

Langs de kanonnen en de molen.

En we eindigen onze ronde op het Bellamypark.

Nog geen 3 uur later blaas ik een uitstekende longfunctie. 3% meer dan vorige week, dat is fijn!

Na dat ze wat bloed hebben afgetapt is het wachten op de transplantman.

Mister transplantman was gelukkig ook erg te spreken over mijn cijfers. Het lijkt erop dat de longfunctie stabiliseert. Dus eindelijk sinds al die weken mag ik de prednison afbouwen naar 20 mg en als bonus mag ik deze keer zelfs 2 weken wegblijven. Is dat is even fijn! En hopelijk gaat mijn maag met minder predgeweld ook weer beter werken. Ik zeg niets anders dan goeie berichten.

Tijd om te schaften. En dat doe ik met een tomatenbouillon en een pistolet bedekt met een plakje kaas.

Yip had tijdens mijn afwezigheid duidelijk ook de tijd van zijn leven.

De kussens liggen in ieder geval niet meer op z'n plek, maar de schade valt mee.

Tussen de bedrijven door wacht er nog een ander klusje op mij. Dit gordijn hangt er al een week enorm triest bij. 

Zo stukken beter.

Ik deed deze week nog iets anders . Ik Besloot dat het tijd was voor een nieuw servies, dus zette ik een deel van mijn huidige servies te koop op Facebook.

Met succes, ik verkocht het binnen no time en zo kon ik een nieuw servies kopen. En dit vervoerde ik dus in mijn fietsmand. Maar of dit nou zo goed idee was?

Ondanks mijn nieuwe serviesgoed, at ik vanavond nog even van mijn oude bord. Zie het als een soort afscheid. En dat afscheid was aardappelpuree met geitenkaas pompoenpitten en rode kool. Jammie.

Ik sluit de dag af met een warme douche. Waar ik er wederom achter kom dat ik nog steeds geen nieuwe shampoo heb gekocht. Heel handig natuurlijk.

Truste