Verhuisd!

De overgang van de IC naar de isolatiekamer op de longafdeling was vanmorgen een feit. Met deze verhuizing is ook de hoeveelheid toeters en bellen waaraan Elise vastzit sterk verminderd. Momenteel zit ze nog vast aan twee infusen en haar sondevoeding. Daarnaast heeft ze vijf drains om lucht en vocht mee af te voeren. Nog steeds behoorlijk wat lijnen, maar in vergelijking met de dag van de transplantatie al een wereld van verschil. Met die drains is overigens wel wat geks aan de hand. Normaal is het gebruikelijk dat iemand vier drains heeft. Waarom Elise er nu vijf heeft weet niemand precies: kortom het raadsel van Elise en de drains. Vandaag zou een drain eigenlijk verwijderd mogen worden. Dit hele feest ging echter niet door omdat een verpleegkundige per ongeluk de verkeerde had afgeklemd. Ach ja, dat kan de beste overkomen.

Hoesten kost haar nog veel moeite. Feitelijk gezien moet ze dit opnieuw leren. Vandaag kwam opeens ook echt het besef dat ze de longen van iemand anders in haar lijf heeft. Of zoals ze het zelf formuleerde: 'Eigenlijk hoest ik nu andermans slijm op', een gek idee. Ook heeft ze geen idee hoe 'normaal' sputum eruit hoort te zien. Gewend was ze altijd aan haar donkergekleurde geel/groene klodders. Wat ze nu op hoest is doorzichtig en vloeibaar. Een vreemde gewaarwording voor haar.

Het gaat zichtbaar elke dag een stukje beetje met Elise. Dat is zo fijn om te zien! Wel heeft ze last van een aantal kleine mankementen.  Zo viel ons al vrij vlug na de operatie op dat haar linkerarm dikker was dan normaal en dit bleef telkens toenemen. Vandaag is er een echo van haar arm gemaakt om de oorzaak te achterhalen. Ze blijkt een trombose arm te hebben en krijgt hiervoor nu bloedverdunners. Daarnaast is haar zicht nog niet helemaal goed. Elise ziet alles nog wazig en scherpstellen gaat moeizaam. Als dit aanblijft houden zal de oogarts ingeschakeld worden. Afgezien van deze kleinigheden hebben we natuurlijk niets te klagen.

We zijn heel erg blij dat ze weer terug is op haar vertrouwde oude stek. Hier kennen de verpleegkundigen haar toch het best en hanteren ze een iets soepeler bezoekbeleid. Aangezien Elise nog wel een paar weken zal moeten blijven werd haar kamer heringericht en vonden de spullen die ze de afgelopen 8 maanden om zich heen heeft verzameld heeft opnieuw hun plekje. We zijn dankbaar dat het herstel zo voorspoedig verloopt en kunnen alleen maar hopen dat deze stijgende lijn zich voort blijft zetten.

Bij een verhuizing hoort natuurlijk ook een nieuw adres: Erasmus MC, s-Gravendijkwal 230, 3015 CE Rotterdam, Afdeling: SV-long, Kamer 207, t.a.v van Elise Moll. De eerste lading kaarten heeft ze al mogen verwelkomen, waarvoor veel dank!