Groot onderzoek

De dag van het groot onderzoek begon in het hotel. Waar ik tot mijn eigen verbazing voor de wekker wakker was. En alsof mijn lichaam wist dat ik vandaag mooie cijfertjes wilde afleveren, had ik een top dag. Nou dat begon in ieder geval goed.

Om half 8 zaten we aan het ontbijt tussen de zakenlui en Japannertjes. Even werd de rust verstoord toen een Chinees een harde boer in de ontbijtzaal knalde hahahaha. Verder was het een rustig ontbijt

Een uurtje later kwamen we op de afdeling aan, waar ik tot mijn grote verbazing op zaal werd gezet. Oké dat kan, maar echt fijn vond ik het niet. Ik vind het nooit zo prettig om mensen te zien aan de kapbeademing. Maar nadat ik terug kwam van de ct-scan bleek het een foutje te zijn. Want ik en mijn bacteriën mogen helemaal niet op zaal, dus werd ik naar een 1-persoonskamer gebracht.

De dag was zoals ik van te voren al wist goed gevuld. De ochtend vloog dan ook voorbij, de maatschappelijkwerkster was tevreden. De oren test verliep ook goed, al dacht ik links minder piepjes te krijgen als rechts. En de diëtiste was ondanks dat de weegschaal net geen 50 kg aan gaf, erg tevreden. Het bezoekje aan de diëtiste vind ik zelf altijd een beetje onzin. De gesprekken zijn iedere keer hetzelfde. Ik vertel haar wat ik eet (mijn eetpatroon is nogal eentonig dus daar verandert niks aan) Zij noteert iedere keer wat ik eet, en iedere keer vertelt ze mij weer dat het goed is. Maar ja het moet hè, dus blijf ik haar iedere keer braaf vertellen wat ik eet.

Eigenlijk stond de longarts niet op de planning, maar op ons verzoek kwam ook hij nog even binnen lopen. We hebben het nog eens over de nachten gehad, die meestal niet zo goed gaan. Na het horen van mijn klachten, denkt hij aan chronisch zuurstof tekort in de nacht. Dus dat willen we nog gaan onderzoeken. Hij wilde vanwege mijn niet al te beste nachten ook nog eventjes een bloedgas hebben, dus hup naald in me pols en klaar. Over de rest van het gesprek later meer.

Op zo’n dag als vandaag moet er natuurlijk ook een longfunctie geblazen worden. Dat was al even geleden dus ik was ook wel nieuwsgierig. Mijn longfunctie was 2% minder. De cijfertjes doen me niet meer zoveel, zolang ik niet onder de 22% kom ben ik wel tevreden. Er was ook nog  zo’n longfunctietest waarbij je 5 minuten door dat mondstuk moet ademen. Iets wat ik dus niet kan hè, en die 5 minuten werden er bij mij 9, omdat ik zo snel adem. Dus van dat onderzoek werd ik niet echt vrolijk.

Na een pauze, kwam de CF-verpleegkundige ook nog even binnen lopen. Als laatste stond de fysio nog op het programma. Waar we zoals afgesproken de 6 minuten deden. Het trainen bij mijn fysio thuis werd goed beloond, want de bij de looptest heb ik 50 meter meer gelopen als de vorige keer!! 475 meter super goed dus.

En omdat ik nog niet moe genoeg was deden we na een pauze nog een CF-shuttle run test achteraan. Weliswaar niet echt shuttle run test maar nog steeds een pittige test.  Ondanks dat haalde ik met een beetje smokkelen trap 8!! Saturatie was gezakt naar 83% maar daar leek ik gek genoeg niet zoveel last van de hebben. Nu zullen jullie misschien wel denken. Jeetje die wordt afgemat met 2 conditie testen. Maar die shuttle run test was op eigen verzoek hahaha. Het zat namelijk zo. Ik weet niet meer precies hoe, maar tijdens een gesprek met de arts  kwam de naderende conditietest ter sprake. Het kwam er kort gezegd op neer dat de longarts zei dat ik de 6 minuten looptest i.p.v. de shuttlerun test. Hij grapte wat dat ik niet verder zou komen dan trap 2. Tja en dat zeg je dan net tegen de verkeerde persoon hahaha, ik zei al gelijk dat ik minstens trap 3 zou halen. Dus zo geschiede

En zo vertrokken we om half 4 na een vermoeiende dag weer naar huis.