Nog steeds in de lappenmand

Die griep blijkt een aardig hardnekkige griep te zijn. Als sinds vrijdag ben ik er goed ziek van. Zondag leek het iets beter te gaan maar dit bleek maar voor één dagje te zijn.

Gister had ik even helemaal een rot dag. Voelde me de hele dag al niet lekker, de koorts was weer terug en ik was onzettende moe, waardoor ik bijna de hele dag heb liggen slapen.

Gister was ook weer de eerste dag dat ik mocht eten, dus de verpleging had dus heel lief voor mij een wensmenu geregeld. Normaal kan dat alleen als je jarig bent. Dus ik kreeg bij mijn eten een mooie menukaart met mijn bestelling. Maar om eerlijk te zijn heb ik er geen hap van gegeten (ow schaam me nu wel een beetje haha). Ik kreeg het eten gewoon niet weg. De dame blanche heb ik maar aan Lisette gegeven zodat er tenminste nog iemand van genoot. Zoals gezegd voelde ik gister dus zwaar ***. Ik kotste vervolgens ook nog de sondevoeding uit,  waardoor ik ook niet meer zo goed durfde te drinken. Mijn saturatie was ook behoorlijk laag en er werd een bloedgas geprikt, omdat ze dachten dat ik hoofdpijn had. Hahaha nou ik had geen hoofdpijn hoor, maar ik had een paracetamol gevraagd, omdat ik niet lekker was niet vanwege de hoofdpijn. Goed toen dat misverstand eindelijk de wereld was uitgeholpen, was ook de uitslag van de bloedgas binnen. En die bleek slechter te zijn. De vorige bloedgas was nog goed, maar uit deze bloedgas bleek dat ik toch weer aan het stapelen ben. Dus wordt er nu toch haast gemaakt om mij op de IC te krijgen.

Vandaag besloot ik met de wijsheid van gister dingen vandaag anders te gaan doen. Zo propte we mij vanaf vanmorgen al vol met paraceamols en spoot de zuster  wat anti misselijkheidspul in mijn infuus. Deze maatregelen lijken z’n vruchten af te werpen, want ik voelde me vandaag een stuk beter, en de sondevoeding is erin gebleven, ik heb zelfs een paar hapjes gegeten. Vanmiddag ben ik met vaders en Lisette ook nog even in de hal geweest, even dat kamertje uit en de rest van de wereld gaagn bekijken. En warrempel nog aan toe we kwamen een oude zuster uit he Sophia tegen. Het was wel gezellig om haar weer gesproken te hebben. De zaalarts blijkt trouwens al sinds het weekend heel ziek te zijn, zou ik hem soms hebben aangestoken??

Ow en de fysio had nbg iets leuks bedacht. Om mijn slappe armspiertjes voor te bereiden op de baby die bijna komen gaat. Heeft ze een gewicht van 4 kilo ingewikkeld in handdoeken en er een gezichtje op getekend hahaha. Dus nu ligt hier een babygewicht om mee te trainen.

Nu kwam er net een longarts binnenwandelen om te zeggen dat ik morgenochtend naar de IC. Dus ik ben benieuwd of het ook echt door zal gaan hoe de IC zal zijn als het door gaat. Maar goed dat zijn zorgen voor morgen dat zie ik dan wel.