Schiet mij maar lek

Dacht ik maandag nog zoveel duidelijkheid te hebben veranderde gisteren weer alles.

De zaalarts kwam gisteren melden dat ze nog voor het weekend een peg wilde plaatsen en na het weekend pas de kap wilde instellen. De IC ligt nog steeds vol daar kunnen ze niets aan doen. De zaalarts en ik liggen elkaar niet, hij communiceert niks terug. Oké als de IC vol ligt, maar zeg dat dan tegen mij dan weet ik dat. En zo kan ik nog een hele boel dingen opsommen die niet goed gaan. Gisteren ontplofte de bom, de plannen waren weer gewijzigd. Ik was op z’n zachts gezegd nogal boos en teleurgesteld en heb dat even goed laten weten aan de zaalarts. Om een lang verhaal kort te maken. Er was een hoop gezeik, ik was in staat om gewoon naar huis te gaan en de zaalarts gaf me nog geen duidelijkheid.

Vandaag bleek dat het wel kan. De zaalarts was op cursus en een andere viel voor hem in. De invaller kende ik al van eerdere opnames dus dat was wel fijn. Hij wist wel van aanpakken en zo kreeg ik om kwart over 12 te horen dat ik nuchter moest blijven, omdat de peg plaatsing waarschijnlijk vanmiddag al zou gebeuren. Zelf durfde ik het nog niet te geloven maar toen later bekent werd dat het definitief door ging, begon ik er een klein beetje in te geloven. Toen om half 4 de vervanger nog wat laatste dingetjes begon door te nemen durfde ik het eindelijk te geloven dat het toch echt ging gebeuren. De vervanger liep de deur uit en kwam nog geen 2 minuten later terug. Dus wij dachten met z’n alle dat ik aan de beurt was. Maar hé nee, de vervanger kwam vertellen dat er een spoedgeval was gekomen, dus dat het helaas niet doorging. Flink balen dus! Een spoedgeval is een spoedgeval dat snap ik maar het is wel heel jammer. Dus ik had nogal pech rond de peg. Als het goed is wordt de peg nu morgen wel geplaatst, maar eerst zien dan geloven hoor. De vervanger beloofde mij, dat er nog een radioloog langs zou komen om de hele procedure uit te leggen. En die kwam nadat ik eindelijk heerlijk had gegeten. Ze legde de hele peg procedure uit met een presentatie op de ipad. Door die uitleg ben ik een stuk gerustgesteld, want de hele plaatsing gebeurd onder plaatselijke verdoving. Een roesje durven ze me niet te geven, omdat ze bang zijn dat ik niet goed ademhaal. Dus nu hoop ik heel hard dat het morgen wel doorgaat.

Aan het einde van de middag kwam er ook nog een longarts langs. En die vond ook dat deze opname alles behalve soepel verloopt. Of zoals hij zei het verdient allemaal geen schoonheidsprijs. Maandag is mijn eigen longarts weer terug van vakantie en dan ga ik eens goed met hem praten over al het gedoe deze opname, om herhaling te voorkomen.

Gelukkig heb ik de hele dag door bezoek gehad, dus dat was een goede afleiding. En natuurlijk hoop ik stiekem dat de zaalarts morgen nog op cursus is haha. Verder gaan de longen prima, haast geen slijm, waardoor ik de hele dag door last had van een kriebelhoest. En de moeheid? Die lijkt alleen maar erger te worden, dus ik denk zomaar dat ik er vanavond vroeg in lig. :)