De normale dingen des levens

Het is tijd voor de normale dingen des levens, tijd voor de supermarkt. Waar de meeste mensen op zondag de drukke supermarkt liever proberen te ontwijken, ging ik er juist heen. Nadat ik er maandenlang niet was het een leuk uitje. Voor het eerst kon ik weer zelf het eten kiezen dat ik wil. En het leukste was nog wel toen mij moeder riep: Elise, loop toch niet zo hard haha. Nu snap ik waarom iedereen zo snel loopt, gewoon omdat het kan. Voor de trans snapte ik daar helemaal niks van, ik dacht echt waarom loopt iedereen zo snel. Je hebt toch geen haast. En nu behoor ik dus zelf tot de groep snelle lopers. Niet omdat ik haast had, maar gewoon omdat het kan.

Natuurlijk moest er ook nog over de boulevard gereden worden, en we waren duidelijk niet de enige met dat idee. Er was namelijk sprake van wat file vorming op de boulevard. Maar dat maakte mij niet uit hoor. Raampje open en op snuiven die zeelucht en ondertussen kon ik gelijk de route van de color run bekijken. 5 km is iets verder dan ik dacht haha, dus dat wordt nog wat 7 juni.